
บ่นสู่กันฟัง
การเมืองบ้านเรากำลังมีทิศทางส่อไปทางใช้กำลัง ทุกประการมาจากความโลภ ตัณหาในอำนาจ
โดย...สันทัด กรณี
การเมืองบ้านเรากำลังมีทิศทางส่อไปทางใช้กำลัง ทุกประการมาจากความโลภ ตัณหาในอำนาจ
ความพยายามในการทำคลอดกฎหมายปรองดองและแก้รัฐธรรมนูญ หรือกินรวบประเทศไทย ทำให้เกิดแรงต้านมหาศาล
ครับ...ผมอยากถามประชาชนเดินดินกินข้าวแกงใครได้ประโยชน์จากการออกกฎหมายปรองดองและแก้รัฐธรรมนูญ ผมอยากให้ไปพิจารณากันให้ดี แล้วจะพบว่านักการเมืองคือผู้ได้และรับผลประโยชน์
เฮ้อ! แล้วมันเรื่องอะไรที่ประชาชนคนในประเทศ ต้องออกมาต่อสู้ขัดแย้งแตกหัก เป็นเครื่องมือให้คนเหล่านี้เสพสมกับอำนาจที่ไม่รู้จักพอ
อืมมม...ช่วงนี้จดหมายผู้อ่านเข้ามามากจริงๆ ท่านอุตส่าห์สละเวลากันมา ผมล่ะเกรงใจเหลือเกิน เห็นทีต้องระบายความเห็นท่านผู้อ่าน ออกไปคุยกับท่านผู้อ่านด้วยกันอยู่บ้าง...อ้อ...มีหลายฉบับยาวมาก งัยก็เหลือที่ให้ผมได้คุยบ้างนะครับ อย่าให้ผมสบายมากเกินไปเลยครับ ฮ่า ฮ่า
สวัสดี คุณสันทัด กรณี
เขียนมาทักทายและแลกเปลี่ยนความคิดเห็น...รู้สึกยังไงกับรัฐบาล
คุณคิดว่ารัฐบาลสอบผ่านมั้ย...ขอถามประชาชนด้วยกันเอง เผื่อนักการเมืองอ่านเจอจะได้เก็บไปคิด...
จากที่เฝ้าดูการบริหารรัฐบาลประเทศชุดนี้...ที่เค้าภูมิใจว่าประชาชนส่วนใหญ่เลือกเข้ามา (จากผู้ที่มีสิทธิเลือกตั้ง) ตั้งแต่เข้ามาบริหารประเทศ มีผลงานเด่นๆ ก็เรื่องแก้ไขปัญหาน้ำท่วมใหญ่ อุทกภัยปีที่ผ่านมา เอาอยู่...จนป่านนี้ยังไม่ได้ข้อสรุปกับแผนป้องกันน้ำท่วมให้กับโรงงานอุตสาหกรรม...หรือแม้แต่ประชาชนที่ประสบกับภัย...หรือแม้แต่เงินชดเชยต่างๆ...เงียบ
อีกผลงาน ก็ตั้งหน้าตั้งตาแก้ไขกฎหมายปรองดอง...การปรองดองนั้นไม่ต้องจ้างนักวิชาการหรืออาจารย์ดังๆ มาให้เสียเวลาหรืองบประมาณ
ทำยังไงที่ให้ประชาชนไม่แบ่งสีแบ่งพวก การคิดต่างกันและคิดไม่เหมือนกัน อยู่ร่วมกันได้...ต้องแก้ที่นักการเมือง... เพราะมีนักการเมืองยืมมือประชาชนให้แบ่งข้างแบ่งขั้ว...สัญญาประชานิยมให้ความหวัง...ประเทศไทยจะไม่มีคนจน (เพราะคนจนตายหมด) การปรองดองของนักการเมือง...ไม่ใช่คนสองคนที่ยืนจับมือแล้วบอกว่า...จบ...
การปรองดองของประชาชน คือ อยู่ร่วมกัน...มีสิทธิเสรีภาพเท่าเทียมกัน (จริงๆ) ไม่ใช้กฎหมู่ ใช้กำลังไล่คนอื่นที่คิดเห็นต่างกัน...ปิดล้อมสถานที่...ถนน...ห้างร้าน
ตามมาอีกกับผลงานรัฐบาลชุดนี้...ประชาชนคิดไปเองกับสินค้าแพง...ขอยกให้เป็นผลงานชิ้นโบแดง...ประชาชนรู้สึกว่าเป็นช่วง “ข้าวยากหมากแพง” จริงๆ ไม่ใช่รู้สึกไปเอง... ค่าครองชีพขั้นต่ำกับชีวิตประจำวันของประชาชนคนไทย 300 บาทต่อวัน เอาไม่อยู่...
ขอถามอีกนิด....คิดยังไงกับระบบการศึกษาของคนไทย...เพราะมัวแต่ให้ความสำคัญกับงบประมาณการศึกษา...แต่ไม่ถึงเด็กนักเรียน...เด็กนักเรียนโดนเอาเปรียบมาตั้งนานแล้ว...
เราพ่อแม่...ขอถามว่า ยังมีระบบการสอนการเรียนดีๆ มั้ย หรือยังมีครูดีๆ...อีกสักกี่คน
ขอแสดงความนับถือ...จากประชาชน ไม่มีสีจะเลือก
เนี่ยๆๆๆ ผมพยายามซอยเนื้อหาออกไปตั้งมากยังไม่เหลือเนื้อที่ให้ผมได้โม้ แต่เอ...บรรยากาศอย่างนี้ โม้มากก็ไม่ดี อิ อิ แต่พรุ่งนี้สัญญาจะมาโม้
อ้อ...มัดจำข้อนึงละกัน เจ๊ปูสอบไม่ผ่านครับ (ฮา)







