ข้างในเป็นโพรง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

ไทยจะเป็นเจ้าภาพจัดประชุม เวิลด์ อีโคโนมิก ฟอรัม เอเชียตะวันออก (World Economic Forum on East Asia) ระหว่างวันที่ 30 พ.ค.1-มิ.ย.นี้

การเป็นเจ้าภาพดังกล่าว ว่าไปแล้วเป็นเรื่องที่ดีและเท่มากในระดับนานาชาติ เพราะจะมีโอกาสต้อนรับผู้นำชาติต่างๆ รวมถึงนักธุรกิจชั้นนำที่เข้ามาร่วมประชุม พร้อมๆ กับกิจกรรมต่างๆ มากมาย

แก่นหรือใจความของการจัดประชุมครั้งนี้ คือ คำว่า การเชื่อมโยง (Connectivity) ใช้พลังของเอเชียในการผลักดันเศรษฐกิจโลกให้พ้นจากภาวะวิกฤต

หรืออธิบายง่ายๆ การประชุมครั้งนี้หวังให้เกิดการปรองดองระดับชาติ และเสริมสร้างพลังของทุน เพื่อสร้างเครือข่ายในการขับเคลื่อนเศรษฐกิจ

ถึงได้บอกแล้วว่า การจัดประชุมครั้งนี้เป็นเรื่องที่เท่

ข่าวสารจากเมืองไทยจะถูกส่งออกไปในวงกว้าง นักข่าวจะแห่แหนเข้ามาร่วมทำข่าวในครั้งนี้อย่างเนืองแน่น

แต่ทว่า จะถือเป็นความซวยก็ว่าได้ที่ระหว่างการประชุม ภายในประเทศก็เกิดปัญหาความปรองดองเสียอีก เมื่อมีความพยายามจะผลักดันร่าง พ.ร.บ.ปรองดองเข้าสู่สภา

เนื้อหาสำคัญที่โดนถล่มอย่างคือ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร ที่จะได้รับการอภัยโทษ คดีอาญาก็พ้นผิด คดียึดทรัพย์ก็ต้องเอาเงินคืน พ.ต.ท.ทักษิณ ไป

ผลก็คือ เกิดเค้าลางการปะทะกัน โดยฝ่ายหนึ่งต้องการผลักดันอย่างเต็มที่ แต่อีกฝ่ายรวมพลังคัดค้าน

ไปๆ มาๆ การประชุมระดับนานาชาติครั้งนี้ ข่าวที่ออกไปเลยต้องตั้งหลักให้ดี จะมิกลายเป็นปัญหาที่กำลังเกิดขึ้นในเมืองไทยหรือ

สภาพที่เป็นอาจน้องๆ ของในช่วงรัฐบาลก่อน ที่มีการประชุมสุดยอดผู้นำอาเซียนที่พัทยา แต่ปรากฏว่า มีม็อบเสื้อแดงไปถล่มจนทำให้ข่าวที่ออกไปกลายเป็นบรรดาผู้นำอาเซียนและชาติอื่นเผ่นหนีกระเจิง

นี่แหละเรียกว่า บุญมี แต่กรรมบัง หรือกรรมตามทัน ก็สุดแล้วแต่จะมอง

แต่สิ่งที่น่าคิดมากไปกว่านั้นก็คือ เราเป็นเจ้าภาพประชุมความปรองดอง สร้างเครือข่ายระดับโลก แต่ทว่า เนื้อในกลับมีปัญหาทั้งความไม่ปรองดองและไม่เกิดการเชื่อมโยงกันแม้แต่น้อย

นั่นแสดงให้เห็นว่า เรามีเพียงแต่ รูปแบบ พิธีกรรม ในการประชุม แต่ไม่มีเนื้อหาหรือแก่นที่จะได้จากการประชุมระดับโลกนี้แม้สักนิดเดียว เพราะบ้านเมืองตั้งแต่ระดับผู้บริหารประเทศยังไม่มีความพร้อม มีแต่การมองประโยชน์ส่วนตัวและพวกพ้อง

เข้าทำนองข้างนอกสดใส ข้างในเป็นโพรง อย่างแท้จริง!!!