สิ่งที่ต้องการ

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

รัฐบาลเตรียมประกาศแผนฟื้นฟูหลังน้ำลด โดยมีหลากหลายโครงการ

แต่สิ่งที่บ้านเมืองต้องการอย่างเร่งด่วนคงไม่ใช่สารพัดโครงการเหล่านี้เสียแล้ว

และน่าแปลกที่ความต้องการแรกๆ นั้นแสนจะเรียบง่ายนัก

นั่นคือ เราต้องการรัฐบาลที่มีความสามารถ

รัฐบาลที่เห็นคนในประเทศเท่าเทียมกัน ไม่ได้ก่อประโยชน์เฉพาะคนบางกลุ่ม บางสี ดังที่ปรากฏแล้วคราวน้ำท่วม หากเป็นสีแดงจะได้รับการช่วยเหลือก่อน หรือกระทั่งคนเสื้อแดงจะมีอภิสิทธิ์ในการแบ่งเอาของบริจาคไปก่อน และมากตามต้องการ

เราต้องการรัฐบาลที่บริหารจัดการประเทศได้อย่างมีประสิทธิภาพ ไม่ใช่เพียงแค่ของบริจาคก็ยังไม่มีปัญญาดูแล ปล่อยให้เกิดการเอาของส่วนรวมอ้างเป็นของส่วนตัว ปล่อยให้ของบริจาคลอยคอในน้ำ

เราต้องการรัฐบาลที่มีผู้นำที่มีความสามารถอย่างแท้จริง ซึ่งสามารถสร้างความไว้เนื้อเชื่อใจได้ ไม่ใช่พูดแต่ เอาอยู่ กับ ยังไม่รู้ หรือพูดผิดๆ ถูกๆ ให้เห็นเป็นประจำ

เราต้องการรัฐบาลพูดแล้วประชาชนเชื่อถือ ไม่ใช่พูดอะไรออกมาก็มีแต่คำถามว่าจริงหรือ ?

และที่สำคัญ เราต้องการรัฐบาลที่มี หิริ โอตตัปปะ ความละอาย และ เกรงกลัวต่อบาป

รัฐบาลที่ละอายในสิ่งที่ตัวเองทำ หรือไม่ได้กระทำเพราะไร้ความสามารถ รู้อยู่แล้วว่าอะไรถูก อะไรผิด อะไรจะเกิดขึ้นหากไม่ทำ แต่เพิกเฉยเพียงเพราะหวั่นเกรงผลกระทบทางการเมือง

เราต้องการรัฐบาลที่เกรงกลัวต่อบาปจากสิ่งที่ตัวเองได้ทำแล้ว หรือเพิกเฉย แต่กลับสร้างผลกระทบอย่างรุนแรงต่อประชาชนและบ้านเมือง

เหล่านี้คือพื้นฐานความต้องการเบื้องต้น

แน่นอนโครงการต่างๆ ที่กำลังจะคลอดมา ต้องใช้เงินมหาศาล ไม่ต่างจากการสร้างสินค้า หรือผลิตภัณฑ์ทางการเมืองชนิดใหม่

มองไปก็เหมือนสินค้าทางการเมืองในอดีต อาทิ โครงการสารพัดหาเสียงในครั้งที่ผ่านมา ทั้งบ้านหลังแรก รถคันแรก ค่าจ้าง 300 บาท แต่ขนาดของโครงการหลังน้ำท่วมจะใหญ่โตโอฬาร และจะตีฆ้องร้องป่าวในผลิตภัณฑ์ทางการเมืองตัวใหม่นี้อย่างถี่ยิบ

ป้ายโฆษณาหาเสียง บรรยายสรรพคุณจะปรากฏอย่างชนิดทั่วบ้านทั่วเมือง

ถึงได้บอกแล้วว่า บ้านเมืองไม่ได้ต้องการสินค้าทางการเมืองชนิดใหม่ๆ แต่ต้องการสิ่งที่เรียบง่ายเป็นเบื้องแรก

นั่นคือรัฐบาลและผู้นำที่มีคุณธรรม ความสามารถ ประชาชนยอมรับ

แต่อนิจจาสิ่งเหล่านี้ดูเหมือนจะหาได้ยากเย็นในปัจจุบัน