iSad

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

คำที่ปรากฏส่งต่อกันแพร่หลายในโลกออนไลน์ คือ iSad ล้อไปกับ iPad หรือไอแพด ของบริษัท แอปเปิล เพื่อแสดงความเสียใจต่อการจากไปของ สตีฟ จ็อบส์ ผู้ก่อตั้งบริษัท อัจฉริยะแห่งวงการไอที

ผู้คนนับสิบล้านคนทั่วโลก ต่างอาลัยต่อการสูญเสียครั้งนี้

ไม่เพียงในฐานะของผู้ใช้ผลิตภัณฑ์ของแอปเปิล นับตั้งแต่แรกเริ่มก่อตั้งคือคอมพิวเตอร์แมคอินทอช จนมาถึงล่าสุดคือไอแพด แต่สตีฟ จ็อบส์ คือแรงบันดาลใจของคนทั้งโลกก็ว่าได้

สตีฟ จ็อบส์ เหมือนเป็นความฝันของคนหนุ่มสาวทั่วไป ไม่ได้มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย หนำซ้ำแม่ที่ให้กำเนิดก็ไม่ต้องการ เพราะตั้งท้องในวัยเรียน จึงต้องหาพ่อแม่บุญธรรม และก็ไปได้คู่สามีภริยาที่เป็นผู้ใช้แรงงานเข้ามาขอรับการอุปถัมภ์

ทั้งหมดส่งผลต่อมาให้เขาต้องออกจากมหาวิทยาลัยกลางคัน เนื่องจากไม่ต้องการใช้เงินที่พ่อแม่บุญธรรมเก็บมาชั่วชีวิต และมหาวิทยาลัยไม่ได้เติมฝันให้กับสตีฟ จ็อบส์

เขาลาออก ต้องไปเก็บขวดโค้กเปล่าๆ เพื่อไปแลกกับเงินมัดจำอันน้อยนิดเป็นค่าอาหาร ทุกคืนวันอาทิตย์ต้องเดินทางด้วยเท้าระยะทางนับสิบกิโลเมตร เพื่อไปรับประทานอาหารดีๆ จากโบสถ์แห่งหนึ่ง

สตีฟ จ็อบส์ ได้เข้าไปเรียนหลักสูตรระยะสั้น เกี่ยวกับการออกแบบตัวอักษร โดยไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า หลักสูตรนี้จะทำให้ประสบความสำเร็จเมื่อมาผลิตคอมพิวเตอร์แมคอินทอช ซึ่งสร้างระบบปฏิบัติการที่ง่าย รวมถึงแบบตัวอักษรซึ่งสวยงาม

ชีวิตของสตีฟ จ็อบส์ ขึ้นจุดสูงสุดเมื่อตั้งบริษัท แอปเปิล แต่เขาต้องออกจากบริษัทของตัวเอง เพราะคณะกรรมการบริหารและผู้บริหารระดับสูงไม่เห็นด้วย เขี่ยเขาพ้นจากบริษัท

สตีฟ จ็อบส์ ต้องเริ่มต้นใหม่ด้วยการเข้าสู่วงการบันเทิง ตั้งบริษัทชื่อ NeXT และ Pixar ผลิตหนังการ์ตูน TOY Story ด้วยระบบคอมพิวเตอร์ จนโด่งดังและร่ำรวยอีกครั้ง

สุดท้าย แอปเปิลก็มาซื้อกิจการ NeXT และสตีฟ จ็อบส์ เข้ามากุมบังเหียนแอปเปิลอีกครั้ง เพื่อฟื้นฟูจากสภาพย่ำแย่จนกลายเป็นบริษัทชั้นนำของโลก

เมื่อปี 2548 สตีฟ จ็อบส์ เคยเผชิญปัญหามะเร็งในตับมาครั้งหนึ่ง แต่ได้รับการผ่าตัดจนคิดว่าหายดี แต่สุดท้ายเขาก็ต้องลาโลกไป ทิ้งไว้แต่ตำนานที่ไม่มีใครเหมือน พร้อมๆ กับวาทะที่ดังระดับโลก คือ จงหิวโหย จงโง่เขลา

สตีฟ จ็อบส์ จึงไม่ได้ตายไปจากหัวใจของผู้ที่ยังมีความฝัน