ประชานิยมพอเพียง

โดย...ณ กาฬ เลาหะวิไลย

โลกกำลังติดเชื้อ ตั้งแต่วิกฤตเศรษฐกิจในสหรัฐอเมริกา ลามไปยุโรปที่อาการไข้ของกรีซขึ้นสูงเข้าขั้นโคม่า และล่าสุดอิตาลีติดหวัดถูกลดอันดับความน่าเชื่อถือลงไปด้วย

แน่นอน ยังมีหลายชาติในยุโรปที่กำลังเตรียมเดินลงเหวตามกรีซ และอิตาลี

ทั้งหมด เกิดขึ้นจากอะไร

คำตอบสุดท้ายก็คือมันมาจากการใช้จ่ายอย่างไม่บันยะบันยัง เกินตัว ทั้งของภาครัฐ และประชาชนในแต่ละประเทศ

คนอเมริกัน เสพติดกับวัฒนธรรมการบริหาร ผู้มีรายได้ไม่เพียงพอ ก็สามารถกู้ยืมเงินได้อย่างสบายๆ มาใช้จ่ายในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เมื่อกู้เต็มเพดานก็ยังเอาบ้านเอาช่อง ไปกู้เอาเงินออกมาอีก สภาพฟองสบู่ทางเศรษฐกิจจึงเกิดขึ้น

เมื่อฟองสบู่แตก วิกฤตมาเยือน ต้องตกงาน ก็ต้องหมดตัว เพราะไม่มีกำลังออมเหลืออยู่

ยุโรปเช่นกัน นับตั้งแต่กรีซติดประชานิยม ไล่ลามไปถึงชาติต่างๆ ที่ใช้จ่ายเกินตัว

สภาพความสับสนเช่นนี้ ทางรอดก็คือต้องเดินในแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง

เศรษฐกิจพอเพียง ไม่ใช่การอยู่เฉยๆ ไม่ทำอะไร แต่ทุกคนสามารถร่ำรวย มีชีวิตที่ดี มีบ้าน มีรถ มีสิ่งอำนวยความสะดวกได้อย่างเต็มที่

แต่หัวใจหลักก็คือความพอเพียง คือความพอดี หรือทางสายกลางก็คงไม่ผิดนัก

มีมากก็ใช้มาก มีน้อยก็ใช้น้อย ถ้ามีไม่พอ อยากจะกู้เงิน ก็กู้ได้ แต่อาศัยความพอเพียง กู้ในสิ่งที่จำเป็น กู้ในสิ่งที่มีกำลังเพียงพอจะผ่อนได้ไม่ใช่มีน้อยกู้มาก เหมือนเสี่ยงดวง ถ้าเกิดปัญหาสะดุด เป็นอันล้มครืน

ตัวอย่างที่เคยเกิดขึ้นเห็นตำตาคือวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 ที่ประเทศไทยใช้จ่ายเกินตัว กู้เกินตัว จนล่มจม

ความห่วงใยบ้านเมืองในขณะนี้ก็คือเรากำลังจะใช้จ่ายเกินตัว โดยเฉพาะในภาครัฐที่เดินหน้าประชานิยมเกินตัว

ประชานิยมไม่ใช่สิ่งผิดไปทั้งหมด ในแง่หนึ่งถือเป็นการดูแลประชาชนให้อยู่ดีกินดี แต่ประชานิยมเกินตัว เป็นสิ่งที่อันตราย

ความเกินตัววัดได้ง่ายๆ จากการทำในสิ่งที่มากเกินไป เกินสภาพปกติ และส่งผลกระทบให้กับผู้ที่เกี่ยวข้อง

ไปดูเถอะ นโยบายใดที่ออกมาแล้วมีเสียงร้องจากผู้เกี่ยวข้อง นโยบายเหล่านี้เข้าข่ายการเกินตัวทั้งสิ้น

ประชานิยมที่พอดี คือประชานิยมที่พอเพียง

เดินทางสายนี้แม้ไม่หวือหวา แต่รับรองได้ไม่พาประเทศลงเหว