ค่ายเพลงยังจำเป็นอยู่ไหม? ในวันที่ศิลปินโตได้ด้วยตัวเอง

เมื่อไม่กี่วันก่อน ในวงการเพลงสร้างความฮือฮา หลัง “โอม-ปัณฑพล ประสารราชกิจ” หรือที่ผู้คนรู้จักเขาในนามนักร้องนำวง Cocktail ขึ้นเวทีใหญ่ในงาน “ครึ่งเก้า GROUP ‘INTO THE OTHER HALF’ Press Conference & Free Concert” พร้อมเปิดตัวบริษัทดูแลศิลปิน “ครึ่งเก้า GROUP” อย่างเป็นทางการ ซึ่งการเปิดตัวครั้งนี้ไม่ได้มาแบบเล็ก ๆ เพราะมีศิลปินในค่ายมากกว่า 35 ชีวิต 

 

การก่อตั้งครึ่งเก้า GROUP เกิดขึ้นภายหลังจากที่เขา โบกมือลาบทบาทผู้บริหาร Gene Lab และค่าย 19 ในเครือ GMM Music เมื่อไม่กี่เดือนก่อน พร้อมประกาศทิศทางธุรกิจที่ชัดเจนว่า “ค่ายเพลงยุคใหม่” ต้องไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

ค่ายเพลงยังจำเป็นหรือไม่?

 

จะสังเกตว่าในยุคดิจิทัล วันนี้ศิลปินสามารถสร้างผลงาน เผยแพร่และเติบโตด้วยตนเองทำไม “โอม ปัณฑพล” ถึงตั้งค่ายเพลงขึ้นมา เขาตั้งคำถามเช่นเดียวกันว่า ยุคนี้ค่ายเพลงยังจำเป็นอยู่ไหม?  

 

ในฐานะเป็นนักกฏหมายด้วย โอม มองว่า คำว่า “จำเป็น” คือขาดไม่ได้ แต่ค่ายเพลงไม่ใช่ปัจจัย 4 ที่คนทั้งโลกขาดไม่ได้ ดังนั้นค่ายเพลงอาจไม่มีความจำเป็นก็ได้ แต่ในมุมของศิลปิน แม้ว่าจะเชี่ยวชาญการทำเพลง แต่ใช่ว่าจะสามารถทำหน้าที่ทั้งหมดได้ด้วยตนเอง ยังจำเป็นต้องมีคนที่มีความสามารถเฉพาะทาง เข้ามาช่วยผลักดันผลงาน ในด้านที่ศิลปินไม่ถนัด ซึ่งนี่แหละเป็นช่องว่างที่เขามองว่า ครึ่งเก้า Group จะเข้ามาช่วยเสริมตรงนี้

 

ครึ่งเก้า GROUP วางบทบาทตัวเองชัดในฐานะ “Talent Management Agency” หรือผู้บริหารจัดการคนเก่งในหลากหลายสายงาน โดยเน้นให้แต่ละคนได้ทำในสิ่งที่ถนัดอย่างเต็มที่ ภายใต้ระบบสนับสนุนที่ช่วยให้การทำงานมีประสิทธิภาพมากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการรับงานจ้าง การทำการตลาด หรือการดูแลและจัดเก็บสิทธิ์ต่าง ๆ อย่างเป็นระบบ

 

เปลี่ยนบทบาทค่ายเพลง เป็นผู้ให้บริการ 

 

แนวคิดดังกล่าวสะท้อนมุมมองที่ว่า “ค่ายเพลง” ในยุคปัจจุบันจำเป็นต้องปรับตัวให้ทันกับโครงสร้างธุรกิจเพลงที่เปลี่ยนไป จากเดิมที่เน้นการผลิตผลงาน มาเป็น “ผู้ให้บริการ” ด้านการบริหารศิลปินและธุรกิจบันเทิงแบบครบวงจร ทำหน้าที่เป็นทีมเบื้องหลังที่คอยวางระบบ เสริมศักยภาพ และผลักดันศิลปินไปสู่ศักยภาพสูงสุด ขอบเขตการดูแลของครึ่งเก้า GROUP จึงไม่ได้หยุดอยู่แค่การทำเพลง 

 

แต่ครอบคลุมตั้งแต่การสร้างแบรนด์ การวางกลยุทธ์การตลาด การออกแบบโครงสร้างรายได้ระยะยาว ไปจนถึงการลงทุนจัดคอนเสิร์ตและอีเวนต์ต่าง ๆ โดยยึดแนวคิดสำคัญว่า “ศิลปินแต่ละคนมีความแตกต่าง” ทำให้รูปแบบการบริหารและการให้บริการต้องปรับให้เหมาะกับตัวตนและศักยภาพของแต่ละราย ไม่มีสูตรสำเร็จตายตัว

 

อีกหนึ่งแกนหลักของโมเดลธุรกิจนี้ คือการผลักดันให้อาชีพ “ศิลปิน” มีความยั่งยืนในระยะยาว เพื่อลบภาพจำเดิมที่มองว่าเป็นอาชีพไม่มั่นคง โดยหนึ่งในกลยุทธ์สำคัญคือการสนับสนุนให้ผลงานเป็น “ทรัพย์สินของผู้สร้างสรรค์” ไม่ใช่การผูกขาดสิทธิ์ไว้ที่ค่าย

 

เปิดอาณาจักร ครึ่งเก้า GROUP 4 ค่ายย่อย 35 ศิลปิน

โดย ครึ่งเก้า GROUP มีค่ายย่อยในเครือ 4 ค่าย ได้แก่ 

 

1.BRIDGE ค่ายนี้นิยามว่า เสียงดนตรีอันไร้ขีดจำกัด (MUSIC WITHOUT BOUNDARIES) ปัจจุบันมีทั้งหมด 19 ศิลปิน ประกอบไปด้วย Three Man Down, Tilly Birds, FLURE, The Darkest Romance, AYLA’s, ASIA7, Jigsaw Story, Hard Boy, ADORA, NINEOKMAI, QEETHA, Famoso, Par-T, fit aroon, M DAOSAI, ossey, AYEJAY, Dena Euprasert และ miller

 

2. 9 Arkkhan นิยามตัวแทนเสียงแห่งชีวิตร่วมสมัย ที่โอบรับศิลปะและวัฒนธรรมนอกกระแส (MODERN FOLK & UNDERGROUND ART) ซึ่งค่ายนี้ได้ร่วมมือกับ จ๋าย TaitosmitH ปัจจุบันมี 8 ศิลปิน ได้แก่ TaitosmitH, LITTLE JOHN, manutsawee, วิจิตรชน, มาณพ, Gandharva, สามานย์ และ PINKIE

 

3. MACHg นิยามเพลงไทยบทใหม่ (A NEW CHAPTER IN THAI-CONTEMPORARY MUSIC) นิยามใหม่ของค่ายเพลงลูกทุ่งและเพลงไทย ที่ถูกผสมผสานด้วยแนวเพลงร่วมสมัยที่เป็นที่นิยมในวงกว้างโดยร่วมมือกับ ก้อง ห้วยไร่ และ แบงค์ รัฐวิชญ์  ปัจจุบันมี 7 ศิลปิน ประกอบไปด้วย ก้อง ห้วยไร่, ใหม่ พัชรี, ปราง ปรางทิพย์, กอกี้ กวิสรา, VIEW VALNIKA, CHACHOM SAOWAKHON และ NOOM JAISAEN

 

4. Ennead ค่ายที่ร่วมมือกับ ปอนด์ กฤษดา BeOnCloud ศิลปินที่อยู่ภายใต้ค่ายนี้คือ ศิลปินที่มาจาก ทรู อะคาเดมี่ แฟนเทเชีย 2026

สรุปแล้วค่ายเพลงยังจำเป็นไหม?

 

จากที่โอมกล่าวมา สรุปได้ว่า ภาพของอุตสาหกรรมเพลงไทยในวันนี้อาจดูเหมือนยังไม่ใหญ่เมื่อวัดด้วยตัวเลขระดับพันล้านบาท แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญคือ “โครงสร้างรายได้” ที่ไม่ได้อยู่ในเพลงเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป เพราะรายได้ถูกกระจายออกไปสู่คอนเสิร์ต งานจ้าง แบรนด์พาร์ตเนอร์ ไปจนถึงลิขสิทธิ์และแพลตฟอร์มดิจิทัล ทำให้ “เพลง” กลายเป็นเพียงจุดเริ่มต้นของระบบเศรษฐกิจรอบตัวศิลปิน ซึ่งเห็นตัวอย่างจากศิลปินไทยมากมายที่ไม่ได้เติบโตจากแค่งานเพลง

 

ในขณะเดียวกัน การเติบโตของสตรีมมิ่งก็เปลี่ยนกติกาเดิมอย่างสิ้นเชิง เพลงที่มียอดฟังสูงอาจไม่ได้แปลว่าทำรายได้สูงเสมอไป เพราะมูลค่าต่อการฟังอยู่ในระดับต่ำ สิ่งที่สำคัญกว่าจึงไม่ใช่แค่การมี “เพลงฮิต” แต่คือความสามารถในการเปลี่ยนผู้ฟังให้กลายเป็น “แฟน” และต่อยอดไปสู่รายได้ในรูปแบบอื่น

 

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้อำนาจในอุตสาหกรรมขยับจาก “ค่ายเพลง” มาสู่ “ศิลปิน” มากขึ้น ศิลปินสามารถสร้างผลงาน สื่อสารกับผู้ฟัง และเติบโตได้ด้วยตัวเองผ่านแพลตฟอร์มต่าง ๆ โดยไม่จำเป็นต้องพึ่งพาค่ายเหมือนในอดีต ค่ายเพลงจึงไม่ใช่ “ประตูสู่ความสำเร็จ” อีกต่อไป แต่กลายเป็น “ตัวเร่ง” ที่ช่วยให้ศิลปินไปได้ไกลและเร็วขึ้น

 

นี่เองที่บีบให้ค่ายเพลงต้องปรับบทบาท จากผู้ผลิตและถือครองผลงาน มาเป็นผู้สนับสนุนที่อยู่เบื้องหลัง ทั้งในด้านการบริหารศิลปิน การวางกลยุทธ์รายได้ การสร้างแบรนด์ และการดูแลสิทธิ์ในผลงาน ซึ่งสิ่งหลังนี้กำลังกลายเป็นหัวใจสำคัญของธุรกิจเพลงยุคใหม่ เพราะ “เพลง” ไม่ใช่แค่คอนเทนต์ที่ใช้แล้วจบ แต่คือทรัพย์สินทางปัญญาที่สามารถสร้างรายได้ซ้ำและสะสมมูลค่าได้ในระยะยาว

 

ขณะเดียวกัน โอกาสของศิลปินไทยก็ไม่ได้จำกัดอยู่แค่ในประเทศอีกต่อไป แพลตฟอร์มดิจิทัลเปิดประตูสู่ตลาดโลก ทำให้การแข่งขันไม่ได้อยู่แค่ระหว่างค่ายในประเทศ แต่ขยายไปสู่เวทีสากลอย่างเต็มรูปแบบ

 

ทั้งหมดนี้สะท้อนว่า อาชีพ “ศิลปิน” ในวันนี้ไม่ได้ยืนอยู่บนความสามารถทางศิลปะเพียงอย่างเดียว แต่ต้องขยับไปสู่การเป็นทั้งผู้สร้างสรรค์และผู้ประกอบการ ที่ต้องเข้าใจทั้งแบรนด์ รายได้ และสิทธิ์ของตัวเอง

 

Source : งานแถลงข่าว ครึ่งเก้า GROUP “INTO THE OTHER HALF”

เครดิตภาพจาก : Kruengkao Group