เร่งตั้งกองทุนโรงไฟฟ้า

ระดมรีดเงินรายเล็กรายใหญ่ รองรับแผนพัฒนาพื้นที่ชุมชน

สำหรับแหล่งที่มาของเงินกองทุนฯ จะมาจาก 4 ด้าน ได้แก่ 1.เงินที่ได้รับจากผู้รับใบอนุญาตประกอบกิจการไฟฟ้า คือ โรงไฟฟ้า ซึ่งหักจากอัตราค่าบริการ 2.เงินค่าปรับทางปกครองจากโรงไฟฟ้า 3.เงินหรือทรัพย์สินที่มีผู้บริจาคให้ และ 4.ดอกผลหรือผลประโยชน์ใดๆ ที่เกิดจากเงินหรือทรัพย์สินของกองทุนฯ

อัตรานำเงินส่งกองทุนพัฒนาไฟฟ้า กรณีที่เป็นผู้ผลิตไฟฟ้ารายใหม่ หากยังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ให้จัดเก็บในอัตราปีละ 5 หมื่นบาท/เมกะวัตต์ แต่ถ้าเริ่มมีการผลิตไฟฟ้าแล้วให้จัดเก็บตามปริมาณการผลิตพลังงานไฟฟ้าในแต่ละเดือน ซึ่งเรียกเก็บตามชนิดเชื้อเพลิงของโรงไฟฟ้า ดังนี้

ก๊าซธรรมชาติเก็บในอัตรา 1 สต./หน่วย น้ำมันเตา น้ำมันดีเซล 1.5 สต./หน่วย พลังงานลม แสงอาทิตย์ ก๊าซชีวภาพ ชีวมวล และเศษวัสดุเหลือใช้ 1 สต./หน่วย พลังงานน้ำ 2 สต./หน่วย ส่วนโรงไฟฟ้าเก่าจะเรียกเก็บเฉพาะในช่วงที่มีการผลิตไฟฟ้าเท่านั้น

ทั้งนี้ หลังจากการเรียกเก็บเงินเข้ากองทุนฯ จะทำให้มีฐานของเงินกองทุนมากขึ้น เอื้อต่อการดูแลชุมชนได้อย่างทั่วถึง รายได้เฉลี่ยปีละประมาณ 2,100 ล้านบาท จากโรงไฟฟ้าที่มีอยู่ 249 แห่ง

นอกจากนี้ เงินดังกล่าวสามารถนำไปพัฒนาพื้นที่ชุมชนให้มีความเจริญมากขึ้นได้ ทำให้ช่วยลดความขัดแย้งได้มากกว่าที่ผ่านมา และจะทำให้ภาพลักษณ์ของโครงการโรงไฟฟ้าเป็นที่ยอมรับต่อสาธารณชนยิ่งขึ้น

น.ส.นฤภัทร อมรโฆษิต รองเลขาธิการคณะกรรมการกำกับกิจการพลังงาน กล่าวว่า เงินกองทุนฯ ดังกล่าวกำหนดกรอบการบริหารจัดการอย่างรัดกุม มีคณะกรรมการระดับพื้นที่เพื่อเข้ามาพิจารณาโครงการหรือแผนงานที่แต่ละท้องถิ่นเสนอขอใช้เงินกองทุนฯ นี้ ซึ่งกำหนดวัตถุประสงค์ของการใช้จ่ายเงินไว้ ประกอบด้วย

1.เพื่อชดเชยและอุดหนุนให้กับโรงไฟฟ้าที่ให้บริการกับผู้ใช้ไฟฟ้าด้อยโอกาส 2.ชดเชยผู้ใช้ไฟฟ้าที่ต้องจ่ายค่าไฟฟ้าแพงขึ้น กรณีศูนย์ควบคุมระบบไฟฟ้าเลือกปฏิบัติอย่างไม่เป็นธรรมในการผลิตไฟฟ้า 3.การพัฒนาท้องถิ่นที่ได้รับผลกระทบจากการดำเนินงานของกลุ่มโรงไฟฟ้า

4.ส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียนและเทคโนโลยีที่ใช้ในการประกอบกิจการไฟฟ้าที่มีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมน้อย และ 5.ส่งเสริมสังคมและประชาชนให้มีความรู้ ความตระหนักและมีส่วนร่วมทางด้านไฟฟ้า