
สัปปุริสธรรม...หลักธรรมในการบริหารจัดการ (ตอนที่ 1)
....ริต้า ทัพภมาน
เทศกาลแห่งความสุขได้เดินทางเข้ามาใกล้พวกเราขึ้นทุกที พร้อมกับบรรยากาศแบบโรแมนติกที่พัดพาลมหนาวมาให้พวกเราได้สัมผัส แม้ว่าช่วงวันสองวันที่ผ่านมาอากาศจะร้อนหรือฝนตกบ้างก็ตาม แต่ก็ไม่สามารถมาทำลายความสุขกับเทศกาลดังกล่าวได้
ใกล้ช่วงเทศกาลปีใหม่แล้ว คอลัมน์ Crisis Watch ฉบับประจำวันอังคาร จึงขอนำเอาหลักธรรมทางพระพุทธศาสนา ที่สามารถนำมาบริหารจัดการในการดำเนินธุรกิจของท่านและสร้างความยั่งยืนให้กับกิจการ โดยขอนำมาเล่าต่อในช่วงส่งท้ายปลายปีแบบนี้ ซึ่งผู้เขียนได้นำมาจากบทความหนึ่ง นั่นคือ หลักสัปปุริสธรรม มี 7 ประการ ดังนี้
1.ธัมมัญญุตา (Knowing the Law, Knowing the Cause) ความเป็นผู้รู้จักเหตุ คือ รู้ความจริง รู้หลักการ รู้กฎเกณฑ์ รู้กฎแห่งธรรมได้ รู้กฎเกณฑ์แห่งเหตุผล และรู้จักหลักการที่จะทำให้เกิดผล
การบริหารจัดการในองค์กรนั้น ผู้บริหารจำเป็นต้องพิจารณาข้อเท็จจริงอย่างถูกต้อง เพื่อบรรลุเป้าหมายขององค์กรให้มีประสิทธิภาพ ประสิทธิผล รู้จักการวิเคราะห์ความจริงที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ อันว่า
“สิ่งทั้งหลายเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เป็นธรรมดา” โดยพิจารณาหลักการและเกณฑ์แห่งเหตุผลมาบริหารจัดการองค์กร2.อัตถัญญุตา (Knowing the Meaning, Knowing the Purpose) ความเป็นผู้รู้จักผล หรือความมุ่งหมาย คือ รู้ความหมาย รู้ความมุ่งหมาย รู้ประโยชน์ที่ประสงค์ รู้จักผลที่เกิดขึ้น สืบเนื่องจากการกระทำตามหลัก
การบริหารงานองค์กรให้บรรลุถึงวัตถุประสงค์ และรู้ถึงประโยชน์ขององค์กรที่นำไปสู่ความมั่นคง และไม่มีผลกระทบใดๆ ต่อองค์กรนั้น ในที่นี้ก็หมายถึง การมีแผนงานที่ดี มีการวางแผนที่วิเคราะห์ผลกระทบด้านต่างๆ ขององค์กรได้อย่างครบถ้วน
3.อัตตัญญุตา (Knowing Oneself) ความเป็นผู้รู้จักตน คือ รู้จักเราว่าเรานั้น โดยฐานะภาวะเพศ ความรู้ ความสามารถ และคุณธรรมเป็นอย่างไร และเท่าใด แล้วประพฤติให้เหมาะสม และรู้จักที่จะปรับปรุงต่อไป
โดยควรรู้จักองค์กรที่เราบริหารเป็นอย่างดีว่ามีจุดอ่อน จุดแข็งอย่างไร มีขีดความสามารถแค่ไหน และรู้จักการปรับปรุงองค์กรให้ทันต่อเหตุการณ์ที่มีผลกระทบ รวมทั้งการบริหาร ความแตกต่างที่จะทำให้องค์กรเป็นเลิศ มีประสิทธิภาพ และมั่นคงถาวร
4.มัตตัญญุตา (Moderation, Knowing how to be temperate) ความรู้จักประมาณ คือ ความพอดีในการจ่ายโภคทรัพย์ ในที่นี้หมายถึงการบริหารการเงิน หรือการขยายกิจการ
โดยต้องพิจารณาให้รู้จักประมาณในความเพียงพอขององค์กร ในเรื่องของขีดความสามารถขององค์กร ขีดความสามารถของทรัพยากรมนุษย์ในองค์กร รวมทั้งการแข่งขันที่ควรมีความรอบคอบและรู้จักประมาณถึงขีดความสามารถขององค์กรของตนเอง







