‘รัชฎา ตรงดี’ฝันเป็นจริง และเรื่องคลาสสิกแบบสื่อรัฐ

โดย ศุภลักษณ์ เอกกิตติวงษ์ 

“ที่นี่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ต่อไปเสนอข่าว ซึ่งมีหัวข้อข่าวดังนี้...” หลายคนคุ้นเคยกับเสียงที่ได้ฟังจากวิทยุในช่วง 07.00 น. ซึ่งผู้ประกาศข่าวเสียงสวยหนึ่งในนั้น คือ “เอิ๊ก” รัชฎา ตรงดี
นักสื่อสารมวลชนชำนาญการ ผู้ผ่านงานสื่อสารมวลชนมาทุกรูปแบบ

สมเกียรติ-นิรมล ไอดอลตัวจริง

รัชฎาใฝ่ฝันอยากเป็นนักข่าวและนักอ่านข่าวตั้งแต่เด็ก โดยมีแรงบันดาลใจสำคัญมาจากบุคคล 2 ท่าน คือ สมเกียรติ อ่อนวิมล และ นิรมล เมธีสุวกุล ที่มีแนวการนำเสนอข่าวที่โดดเด่น

“สมัยนั้นช่อง 9 ถือว่าปฏิวัติวงการข่าวโทรทัศน์ จากผู้ประกาศนั่งอ่านในห้องส่งอย่างเดียว แต่ช่อง 9 มีผู้สื่อข่าวรายงานสดเข้ามา พอเห็นปั๊บเราอยากเป็นอย่างนั้น แล้วก็ถือไม้บรรทัดเป็นไมโครโฟนอยู่หน้ากระจกรายงานข่าวแบบนิรมลซึ่งเป็นคนที่เราแอบปลื้มจนบัดนี้”

เมื่อฝันก็เดินตามความฝัน จึงเลือกเอนทรานซ์ในคณะที่คิดว่าได้ ซึ่งติดคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ บางแสน เอกเทคโนโลยีทางการศึกษา พร้อมเรียนปริญญาตรีใบที่ 2 คณะนิเทศศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราชควบคู่กัน

“ก่อนเรียนจบ พอดีตอนนั้นช่อง 11 กำลังจะทดลองออกอากาศ เราก็ภาวนาว่าอย่าเพิ่งนะ รอเราก่อน คือไม่ได้คิดว่าจะเป็นข้าราชการ แค่คิดว่าสถานีโทรทัศน์เปิดใหม่ยังไงก็ต้องมีพื้นที่ให้เรา แต่ช่อง 11 ก็ออกอากาศปี 2531 ก่อนเราเรียนจบ หลังจบแล้วเราก็ทิ้งใบสมัครไว้ สุดท้ายก็เป็นผู้สื่อข่าวช่อง 11 จนได้”

สื่อมวลชนครบวงจร

โชคชะตาก็กำหนดให้รัชฎาเป็นข้าราชการ เพราะสอบได้ที่ 1 ในรอบนั้น และเธอก็เลือกลงในตำแหน่งผู้สื่อข่าว ซึ่งที่นี่ให้ประสบการณ์มากมายเกี่ยวกับการทำงานสื่อมวลชน ทั้งการลงพื้นที่ รายงานสด เป็นผู้ประกาศในห้องส่ง ล้วนเป็นสิ่งที่ฝันว่าอยากจะทำไว้

“นั่งโต๊ะอ่านข่าวหน้ากล้องครั้งแรก ไฟมา กล้องมา ซ้อมมาเป็นเดือน พอไฟออนแอร์ขึ้น ...สวัสดีค่ะ ช่วงนี้รับชมข้าวค่ะ... หน้าชา และทีวีก็คือสด ตกใจ ใจเต้นตึกๆๆ แต่ต้องควบคุมอารมณ์ให้ได้”

ข่าวที่ได้เรียนรู้ที่สุด คือ วิกฤตต้มยำกุ้ง ซึ่งตอนนั้นเพิ่งเข้าสายเศรษฐกิจไม่นาน ไม่ค่อยเข้าใจว่าอะไรคือค่าเงินลอยตัว แล้วกระทบยังไง สมัยนั้นไม่ได้มีคนรู้เยอะ ไม่ได้มีอินเทอร์เน็ต ต้องไปหาหนังสืออ่านเอง เวลาไปฟังแบงก์ชาติก็ค่อยๆ ทำความเข้าใจ ถามพี่ๆ ให้ช่วยอธิบาย

ส่วนข่าวที่ประทับใจที่สุด คือ การเปิดสนามบินสุวรรณภูมิเมื่อปี 2549 ซึ่งผู้สื่อข่าวเป็นกลุ่มแรกๆ ที่อยู่ เข้าไปปูเสื่อนอนบนพื้นคอยล์เย็น บนอาคารผู้โดยสารที่ไม่มีใครเลย เพื่อรอรายงานเปิดเที่ยวบินแรกของสนามบินแห่งนั้น

ภารกิจที่ช่อง 11 สิ้นสุดในตำแหน่งบรรณาธิการข่าวเศรษฐกิจ เมื่อปี 2550 แน่นอนว่าระบบราชการย่อมมีการโยกย้ายไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม แต่ทุกแห่งที่ไปอยู่ต่างมีสิ่งใหม่ให้เรียนรู้เสมอ

ฝันที่สองเป็นจริง ณ สวท.

จุดเปลี่ยนครั้งใหญ่อยู่ที่การไปลงตำแหน่งที่สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย รัชฎาได้กลับมาทำงานข่าวที่รักอีกครั้ง รับผิดชอบในตำแหน่งบรรณาธิการเศรษฐกิจ ที่เพิ่มเติมคือการได้อ่านข่าววิทยุควบคู่ไปด้วย เป็นเวลา 8-9 ปี และล่าสุดย้ายไปเป็นผู้ประกาศเต็มตัวของ สวท. ในปลายปี 2560

การเป็นผู้ประกาศวิทยุเป็นอีกหนึ่งฝันที่ไม่คิดว่าจะเป็นจริง เมื่อครั้งยังเล็กเธอได้ฟังผู้ประกาศรุ่นครู ประพันธ์ หิรัญพฤกษ์ คนต้นแบบอีกคนหนึ่ง แล้วรู้สึกอยากจะอ่านแบบนี้บ้าง ไม่คิดว่าวันหนึ่งจะได้มาอ่านคำว่า ที่นี่...สถานีวิทยุกระจายเสียงแห่งประเทศไทย ที่เป็นเสียงของเราเอง

ใครบอกว่าข่าวมาแล้วปิดวิทยุ คิดว่านั่นเป็นชีวิตคนเมือง แต่คนต่างจังหวัดประกาศเสียงตามสายตามหมู่บ้านก็ยังเปิดอยู่เกือบทั่วประเทศ ทำให้ใช้ภาษาสวิงสวายไม่ได้ เพราะเราเป็นผู้ถ่ายทอดออกมาว่าต้องการสื่ออะไรให้ประชาชนรู้ เป็นภาษาที่ฟังแล้วรู้เรื่องเลย
ไม่ผ่านการสอดแทรกความเห็นส่วนตัว

“กรมประชาสัมพันธ์ใครก็มักจะอ้างอิง ยังไงต้องรักษามาตรฐานตรงนี้เอาไว้ บางคนบอกว่าน่าเบื่อ แต่ฟังแล้วก็เข้าใจความจริงนั้นเลย เชื่อถือได้”

ความภูมิใจของผู้ประกาศตัวเล็ก

รัชฎาภูมิใจที่ได้ร่วมถ่ายทอดเสียงในงานพระราชพิธีสำคัญของประเทศ ตั้งแต่พระราชพิธีพระราชทานเพลิงพระศพสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ซึ่งหัวหน้าผู้ประกาศวิทยุ พอใจ กิจถาวรรัตน์ เห็นว่าเราน่าจะทำได้ จึงเรียกไปช่วยงาน โดยไปรายงานคู่กับ พี่สัญญลักษณ์ เจริญเปี่ยม ที่แนะนำภาคสนามให้ ทั้งการใช้ภาษา การมีสำรองสคริปต์สั้น สคริปต์ยาว หลังจากนั้นก็ได้รับมอบหมายงานพระศพพระสังฆราช พอจะนำความรู้จากงานนั้นมาเป็นประโยชน์กับงานนี้

และที่สุดของชีวิต คือ งานใหญ่ของคนไทยทั้งประเทศ พระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช บรมนาถบพิตร ก็ได้รับมอบหมายให้รายงานจากจุดพระที่นั่งดุสิตมหาปราสาท จากวันซ้อมมาวันจริง ความรู้ทักษะทุกอย่างนำออกมาใช้หมด ผู้ประกาศทั้งหมดร่วมกันหาข้อมูล ตลอด 1 ปี เข้าฟังการบรรยายงานสร้างพระเมรุมาศจากกรมศิลปากรจนอินกับบรรยากาศ ซึ่งเป็นงานที่ตั้งใจทำถวายอย่างสุดความสามารถ

เรื่องคลาสสิกในวิทยุกรม

วิทยุกรมประชาสัมพันธ์ สิ่งหนึ่งที่เป็นเอกลักษณ์ คือ นาฬิกาที่ให้สัญญาณเวลา 08.00 น. เป็นการดึงมือสดๆ ไม่ใช้เทป เริ่มที่เพลงพม่าประเทศ กดสัญญาณ แล้วพอเวลา 08.00 น. ต้องดึงมือเป๋งๆ 8 ครั้ง แล้วค่อยประกาศ 8 นาฬิกา เพลงชาติขึ้น และตอน 18.00 น. มีรางเหล็กเหมือนเครื่องดนตรีนิ้งหน่อง พอเพลงพม่าประเทศมา 17.59.55 น. ก็จะมีเสียงสัญญาณ และก็ต้องตีตุ๊งจากรางเหล็ก ทุกขั้นตอนนี้สด ไม่มีเทป

“เคยผิดพลาดทางเทคนิคบ้าง เคยดึงเอง แล้วไม่ดังเป๋ง ปรากฏลานค้าง ดังครืดออกอากาศไป 10 วิตอนนั้นทำอะไรไม่ได้ หายใจได้อย่างเดียว ในใจคิดแล้วต้องทำไง แต่ก็ไม่เดดแอร์นะ เพราะมีเสียงลานครืดตลอด”

รัชฎา เล่าว่า จริงๆ จะทำเทปก็ได้ เพราะไม่มีใครรู้ แต่พอได้ทำเอง ดึงนาฬิกา เปิดเพลง ตีตุ๊ง รู้สึกเลยว่ามีคนใส่ใจบอกเวลาเรา ฉะนั้นแม้โลกจะดิจิทัล แต่คงจะตีเป๋งๆ อย่างนี้ต่อไป อะไรที่เป็นเอกลักษณ์ ให้คงเสน่ห์เหนือกาลเวลา ควบคู่การพัฒนาไปสู่วิทยุดิจิทัล

รัชฎา ทิ้งท้ายว่า ภูมิใจในการเป็นข้าราชการ หลักในการทำงาน คิดเพียงว่าทำงานด้วยความซื่อสัตย์ ให้เวลาเต็มที่ ไม่เอาเปรียบราชการ ซึ่งทุกวันนี้ทำทุกอย่างด้วยใจรัก ใส่ใจกับทุกงานที่มอบหมาย ตอบแทนที่แห่งนี้ที่ทำให้ชีวิตเดินทางมาไกลเกินฝัน