เด็กห่วย ชีวิตสังเคราะห์

“Sick Boy เด็กห่วย” นิทรรศการเดี่ยว ครั้งที่ 3 ของ “ประวิทย์ ล้ำเจริญ” ผลงานจิตรกรรมที่เลือกวัสดุฟอยล์ (Foil) หรือแผ่นอะลูมิเนียมที่มีคุณสมบัติมันวาวมาประยุกต์ใช้กับเทคนิคการวาดภาพ โดยใช้ฟอยล์แทนผิวมนุษย์นับเป็นการสร้างสรรค์ผลงานที่กลายเป็นเอกลักษณ์ของศิลปิน

“สืบเนื่องจากผมแสดงนิทรรศการFake-Work ครั้งที่ 1 และ 2 ผมใช้ลักษณะใบหน้าของเด็ก ในครั้งนี้เน้นให้อารมณ์ความรู้สึกมากขึ้นบวกกับประสบการณ์ของผมเองที่เพิ่มขึ้น จึงใช้ชื่อนิทรรศการว่า Sick Boy แปลเป็นภาษาไทย คือ เด็กป่วย เปลี่ยนมาใช้คำว่า ห่วย เพราะในมุมมองของผมให้ความรู้สึกในแง่บวกหรือลบก็ได้ ฟังแล้วมีอารมณ์ขัน สนุก ให้ความรู้สึกคล้อยตามไปกับผลงานชุดนี้ได้

ภาพเหมือน (Portrait) เด็กอ้วนถูกสร้างให้คล้ายกับคาแรกเตอร์ตัวผมเอง เพื่อเป็นตัวแทนของเด็กสมัยใหม่ที่เติบโตมาพร้อมกับความเจริญของวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่สร้างและพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง จึงมีสิ่งอำนวยความสะดวกในรูปแบบชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสังคมเมืองที่ถูกเทคโนโลยีจู่โจมอย่างไม่สามารถปฏิเสธได้

ผมใช้สัญลักษณ์เด็ก เพราะต้องจำลองเหตุการณ์ให้เสมือนเป็นโลกของผู้ใหญ่ ยุคสมัยใหม่ที่เติบโตรวดเร็วและไม่เคยหยุดซึ่งมีทั้งผลดีและผลเสียที่ตามมามากมาย”

ในการสร้างงาน ศิลปินเลือกใช้ฟอยล์เป็นสัญลักษณ์แห่งวัตถุที่กลืนกินเนื้อหนังมังสามนุษย์จนแทบจะกลายเป็นมนุษย์สังเคราะห์ที่ถูกเคลือบไปด้วยโลกแห่งความมันวาวโลกสีผิวสังเคราะห์

“เป็นงานจิตรกรรม 2 มิติ สีน้ำมันบนผ้าใบ ผมสร้างต้นแบบจำลองแล้วใช้เสน่ห์สีของฟอยล์ ซึ่งถูกผลิตจากกระบวนการอุตสาหกรรมมัน คือ สีสังเคราะห์ที่ไม่เกิดจากธรรมชาติและหาได้ง่ายทั่วไปมาห่อหุ้มให้

ผมแทนค่าผิวหนังคนให้กลายเป็นผิวโลหะแทนความเป็นยุคสมัยใหม่เทคโนโลยีที่ล้ำสมัย นี่คือสีที่ผมนึกเป็นอันดับแรก อารมณ์ให้คล้ายเหมือนหุ่นยนต์ด้วยครับ

ผมเริ่มต้นจากภาพถ่ายหรือต้นแบบจริงในการวาดเป็นชิ้นงาน ดัดแปลงท่าทางให้เหมือนคน รูปแบบงานจึงออกมาเสมือนจริง แต่โดยรวมผลงานชุดนี้บรรยากาศและโทนสี ผมจงใจใช้สีสันที่สดใสสะอาดขึ้น ภาพรวมเลยออกมาดูป๊อปอาร์ตครับ”

การทำงานชุดนี้ศิลปินได้ลดทอนรายละเอียดรอบๆ ผืนผ้าใบ หากแต่ในหนึ่งใบหน้านั้นซ่อนนัยไว้มากมาย ทั้งเทคนิคของการสร้างงานศิลปะและเนื้อหาที่ศิลปินต้องการสื่อ

“ถ้าใครได้ชมหรือผ่านตามาบ้าง รูปแบบงานของผมเป็นการเล่าเรื่องและมีส่วนประกอบของภาพเยอะแยะ เหมือนบอกเล่าเหตุการณ์ ใคร ทำอะไร ที่ไหน อย่างไร

ผลงานชุดนี้เลยคลี่คลายลดทอนให้เหลือแต่ภาพเหมือน ใบหน้าและสีที่ใช้มีความจัดจ้านมากขึ้นมุ่งเน้นเอฟเฟกต์ รอยยับของผิวที่อยู่บนใบหน้าและใส่ดวงตาให้มีอารมณ์มีชีวิตมากขึ้นครับ

รายละเอียดในผลงานชุดนี้ ผมสนใจในเอฟเฟกต์ รอยยับของฟอยล์มากขึ้นกว่าชุดผลงานที่ผ่านมา เพราะผมรู้สึกเอฟเฟกต์รอยยับของผิวที่แวววาวให้ความเป็นนามธรรมอย่างบอกไม่ถูก

โดยรวมผลงานชุดนี้ด้วยขั้นตอนการทดลองของสีผิวสังเคราะห์ที่แตกต่างกันและมุ่งเน้นเจาะจงเขียนแต่ใบหน้า งานชุดนี้ค่อนข้างตอบโจทย์ทางอารมณ์กว่าชุดก่อนๆ สำหรับผมพอใจมากครับ”

เด็กห่วย หรือเด็กป่วย การซึมซับเทคโนโลยีอย่างไม่กลั่นกรอง เคี้ยวกลืน จนมนุษย์อาจกลายร่างเป็นหุ่นยนต์ หรือแท้จริงแล้วสิ่งที่หล่อหลอมเด็กในวันนี้เป็นเพียงที่กักเก็บ รอวันที่จะปะทุออกมาในอนาคต ถึงกาลนั้นคงไม่เพียงแค่เด็กที่ห่วย หรือป่วย แต่เราคงต้องหันมาดูทั้งระบบสังคม  

นิทรรศการเด็กห่วย โดย ประวิทย์ล้ำเจริญ จัดแสดงถึงวันที่ 23 มิ.ย. ณ นัมเบอร์วันแกลเลอรี  19 ซอยสีลม 21