ทำไมเราต้องออกจากบ้าน ไปเล่นน้ำสงกรานต์กันด้วยนะ?

โดย ธนะโรจน์ สิทธาธีระวัฒน์

ผ่านวันสงกรานต์มาได้เพียงแค่วันเดียว ใครหลายคนคงสนุกสนานกับการสาดน้ำ ฉีดน้ำ รดน้ำ กันจนเป็นที่น่าอิจฉา และคงมีใครอีกหลายคนที่ออกจากบ้านไปเล่นน้ำกันตั้งแต่วันที่ 11 และ 12 แล้วก็เล่นมาทุกวันจนลากยาวมาจนถึงวันนี้ (และคาดว่าจะลากยาวไปอีกจนถึงวันที่ 16) ซึ่งเรื่องนี้เราห้ามกันไม่ได้นะ คนชอบเล่นน้ำ ก็เพราะเขาชอบเล่นน้ำ ส่วนคนที่ไม่ชอบเล่นน้ำ เขาก็จะมีกิจกรรมในรูปแบบของเขาชดเชยกันไป ซึ่งเราจะไม่แตะต้องกับพวกเขาเหล่านั้น ความสุขใคร ความสุขมัน

ถามว่าการออกจากบ้านไปเล่นน้ำสงกรานต์นั้นมันมีข้อดียังไง แน่นอนว่ามันให้ความสุขทางใจแก่เรา และทำให้เราได้รับประสบการณ์ตรงร่วมกัน (Experience) ในแบบที่คนที่ไม่ได้ออกมาเล่นน้ำจะไม่มีทางรู้เลยว่ามันสนุกยังไง

ว่ากันว่าการออกไปเล่นน้ำนั้น ตอนแรกที่ตัวยังไม่เปียก มันจะมีความกล้าๆ กลัวๆ อิดๆ ออดๆ อยู่นิดหน่อย แต่พอโดนสาดน้ำเข้าไปจนตัวเปียก ทีนี้ก็จะเริ่มสนุก เริ่มอยากหาปืนฉีดน้ำ ขัน หรือสายยางเอามาสาด มาฉีด มารดคนอื่นบ้าง พอเล่นไปสักพัก ชักเริ่มมัน ทีนี้ล่ะเอาช้างมาฉุดก็ฉุดไม่อยู่ เล่นกันจนเย็นย่ำค่ำมืดกันเลยทีเดียวเชียว

ข้อดีอีกหนึ่งอย่างที่สำคัญ นั่นก็คือมันสอนให้เราได้ฝึกความอดทน อดทนในแง่ไหน อดทนในแง่ที่ว่าเราต้องออกไปเบียดเสียดกับผู้อื่น ยิ่งตามถนนที่มีชื่อต่างๆ ทั่วไทย ผู้คนจะเฮโลกันไปที่นั่น เพื่อรวมตัวกันอย่างคับคั่ง พอรวมตัวกันมากเข้า มันก็เลยแน่นและต้องเบียดเสียดยัดเยียดกันไป แทนที่จะเล่นน้ำกันได้อย่างสบายใจ ก็กลายเป็นต้องคอยหาจังหวะไหลตามกันไปเรื่อยๆ เพราะถ้าไม่ไหล เราก็จะกลายเป็นจุดอ่อนของเกมไปโดยทันที

คนที่มีความอดทนต่ำนี่อยู่ไม่ได้เลยเชียวนะ ว่าไป

นอกจากนี้ การฝึกความอดทนยังมีอีกหลายเรื่อง เช่น เวลาหิว การหาร้านขายอาหารนี่ยากลำบากเสียเหลือเกิน พอเจอร้านสะดวกซื้อ (ร้านที่มีสาขาทั่วไทย) ก็ดีใจเหมือนถูกหวยรางวัลที่หนึ่ง แต่พอเข้าไปในร้าน จะพบเจอว่าคนเยอะมาก แถมต่อคิวนาน ซื้อมาแล้วหาที่กินก็ลำบาก พอหาที่กินได้ ก็ต้องคอยกินไป หลบน้ำไป ทำให้ทุลักทุเลในการกินอยู่พอสมควร

ยิ่งเวลาปวดฉี่ แม่เจ้าโว้ย! มันคือที่สุดของความอดทนในการจะหาห้องน้ำให้จงได้ เวลาเราปวดฉี่คราใด ใช่ว่าจะเดินไปฉี่ได้เลยทันที ไม่เลย มันต้องอดทนไว้ให้ถึงที่สุด แถมยังต้องคอยสะกดจิตตัวเองไม่ให้ปวดฉี่บ่อย จะได้ไม่เสียเวลาในการเบียดเสียดผู้คนเพื่อไปเข้าห้องน้ำนั่นเอง (บางที่ห้องน้ำมีน้อย คนใช้เยอะ ต้องต่อคิวนาน!)

สำหรับในกรุงเทพมหานคร การจะออกไปเล่นน้ำในแต่ละครั้ง ถ้าไม่นั่งรถเมล์ ก็นั่งรถไฟฟ้า หรือไม่ก็แท็กซี่ ตุ๊กตุ๊ก หรือมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ซึ่งเรื่องของการเดินทางโดยพาหนะต่างๆ ในสามอันหลังนี้นี่แหละ ที่เป็นสิ่งที่จะฝึกความอดทนขั้นแอดวานซ์ของเราได้เป็นอย่างดี

เพราะกว่าจะหาพี่แท็กซี่ พี่ตุ๊กตุ๊ก หรือพี่มอเตอร์ไซค์รับจ้าง ที่จะไปส่งเราได้ตามที่หมายที่เราต้องการ เราอาจโดนปฏิเสธ หรือโดนโขกสับเรื่องค่าโดยสารที่แพงเป็นเท่าตัว ซึ่งเรื่องแพงเกินไปนี้ยังไม่เท่าไร คนมันอยากไปเล่นน้ำ อยากไปให้ถึงที่หมายโดยเร็ว ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง มีตังค์ก็จ่ายๆ ไปให้จบๆ แต่โดนปฏิเสธนี่คือที่สุดของการเพิ่มอารมณ์หงุดหงิดให้เราได้โดยง่าย

แต่จะหงุดหงิดได้มากมายที่สุดของที่สุดก็คงเป็นตอนขากลับ เพราะเวลาที่เราเล่นน้ำกันจนเหนื่อย เราก็อยากกลับบ้านให้เร็วที่สุด อยากกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า แต่พอมาเจอการปฏิเสธจากพี่ๆ ผู้ขับยานพาหนะทั้งหลายนั้น มันสร้างความลำบากให้แก่ชีวิตของเราได้มากโข แถมยังต้องแก่งแย่งกับคนอื่นๆ ในการจะได้มาซึ่งรถที่จะยอมไปส่งเรา หากไม่มีความอดทนอย่างมากพอแล้วละก็ เหนื่อยตายเลย

ที่บ่นๆ มานี่ไม่ใช่อะไรหรอก แค่อยากจะบอกว่าหากเรามองเรื่องเหล่านี้เป็นข้อดีของการออกจากบ้านไปเล่นน้ำสงกรานต์ เราจะสนุกกับการเล่นน้ำ สนุกกับการมีประสบการณ์ตรงร่วมกันกับผู้อื่น เป็นประสบการณ์ดีๆ ที่เราจะหาจากที่ไหนไม่ได้เลย แถมเรายังสามารถนำไปเล่าให้คนอื่นๆ ฟังได้อย่างสนุกปากได้ดีอีกด้วย

ก่อนจาก หากอยากเล่นน้ำให้สนุก งดการดื่มสุรา ทะเลาะวิวาท และลักขโมยของของคนอื่นด้วยนะครับ ที่สำคัญ เก็บรักษาสมบัติอันมีค่าของตัวเองไว้ที่บ้าน พกไปแต่ของที่จำเป็นจริงๆ เท่านั้น แล้วเราจะเล่นน้ำในวันสงกรานต์นี้ได้อย่างสนุกสนานระเบิดระเบ่อกันเลยทีเดียวเชียว

สุขสันต์วันสงกรานต์ ปี 2561 ครับ