ค่านิยมการใช้สินค้าไทย ในประเทศเพื่อนบ้าน (2)

กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมได้พูดถึงปัจจัยที่ทำให้ประชาชนในประเทศเพื่อนบ้านนิยมใช้สินค้าไทยว่ามีเหตุผลอะไร ทำไมต้องสินค้าไทย เพราะผมอยากให้ผู้ประกอบการของไทยเราพึงตระหนักถึงความสำคัญในการช่วยกันรักษาแชมป์ไว้ อย่าให้ประเทศที่อยู่ไกลจากเราหลายพันไมล์ ต้องข้ามน้ำข้ามทะเลมาแย่งตลาดจากเราไปได้ เพราะหากเรามัวแต่หลงระเริงในความสำเร็จในปัจจุบัน แล้วไม่ศึกษาให้ดี เรามีโอกาสที่จะเสียแชมป์ได้นะครับ

ผมได้กล่าวถึงปัจจัยต่างๆ มาแล้ว 3 ปัจจัย เพื่อจะให้ลึกลงไปอีกนิด ผมขอเล่าต่อจากสัปดาห์ที่ผ่านมาเลยนะครับ

ปัจจัยที่ 4 คือ ประชาชนในประเทศเพื่อนบ้านเรามักจะมีความรู้ด้านภาษาไทยเป็นอย่างดี เช่น ชาวลาวนั้นรู้จักภาษาไทยเราดีมาก ชาวเขมรเองเขาก็สามารถเข้าใจภาษาไทยได้บ้างนิดหน่อย แต่ถ้าเขาเรียนภาษาต่างประเทศ เขาจะสามารถเรียนภาษาไทยเราได้เร็วที่สุด ถ้าเทียบกับภาษาต่างประเทศอื่นๆ ส่วนชาวเมียนมานั้น รัฐฉานซึ่งเป็นฐานของชาวไทยใหญ่ หรือชาวไต เขาเข้าใจภาษาไทยเราได้ 60-70% เลยละครับ ถ้าเขาดูละครทีวีหรือภาพยนตร์ ไม่ต้องแปลไทยเป็นเมียนมา เขาจะเข้าใจในทันที โดยสามารถพูดได้เต็มปากเลยว่า เขาเข้าใจภาษาไทยได้ดีกว่าภาษาบะม่าหรือพม่าด้วยซ้ำไป เพราะถ้าเขาไม่ได้เข้าเรียนในโรงเรียนอย่างเป็นทางการ เขาจะไม่เข้าใจภาษาพม่าเลยครับ ดังนั้นเราเอาสินค้าไปขายให้เขา ไม่ต้องอธิบายมาก เขาก็สามารถเข้าถึงได้อย่างง่ายดายครับ

ปัจจัยที่ 5 แรงงานประเทศเพื่อนบ้านที่อยู่ในประเทศไทย พอกลับไป อยู่บ้านเขา เขาจะคุ้นเคยและรู้จัก สินค้าเราอย่างดีมากๆ อีกอย่างในช่วงที่เขาอยู่ในประเทศไทย เขาได้รับเอาข้อมูลข่าวสาร โฆษณาถูกกรอกเข้าหูอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ดังนั้นแรงงานเหล่านี้ พอกลับถึงประเทศเขา ก็จะเป็นพาหะที่ดีในการนำเอา Products Know ledge หรือความรู้ในตัวสินค้ากลับไปเผยแพร่ได้เป็นอย่างดีครับ ดังนั้นเราจึงได้เปรียบประเทศคู่แข่งอื่นๆ อย่างดีเยี่ยม

ปัจจัยที่ 6 ราคาและค่าใช้จ่าย ในการนำเข้า ขั้นนี้ต้องบอกว่าเรามีภูมิประเทศที่อยู่ติดกับตลาดหรือประเทศเพื่อนบ้าน ดังนั้นค่าขนส่งเราจึงได้เปรียบประเทศคู่แข่งอย่างมาก อีกทั้งนอกจากค่าขนส่งแล้ว เรายังได้เปรียบเรื่องของภาษีนำเข้า ที่ประเทศคู่แข่งหลายๆ ประเทศต้องขนส่งทางเรือเดินสมุทรเพื่อส่งสินค้าเข้าไปขาย และถ้าสินค้าเข้าทางท่าเรือ ต้องบอกว่าเม็ดเดียวก็หลีกเลี่ยงภาษีไม่ได้ เพราะเป็นการนำเข้าอย่างถูกต้องและต้องตรวจนับอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ ดังนั้นประเทศคู่แข่งไม่มีบริษัทไหนกล้าที่จะหลีกเลี่ยงภาษีหรอกครับ แม้เขาจะกล้า ก็ไม่มี เจ้าหน้าที่คนไหนกล้าที่จะเอาหัวมาพาดเขียงเพื่อเงินเล็กๆ น้อยๆ แน่นอนครับ ต่างจากเรา พ่อค้าวาณิชที่อยู่ตามชายแดนไทยเราเก่งครับ ขนกันเป็นว่าเล่นเลยครับ ช่วงไหนด่านไม่เข้มงวด ก็ระดมกันขนเข้าไป ช่วงไหนเข้มงวดก็เพลาๆ ลงมา จ่ายบ้างหลบบ้างเป็นธรรมดาครับ

หน้ากระดาษหมดอีกแล้ว หลายๆ ท่านคงมีคำถามว่า เอ้า...แล้วเราจะต้องเตรียมตัวอย่างไร คงต้องยกไปอาทิตย์ต่อไปครับ เพราะยังไม่ได้เล่าว่าเราควรทำอย่างไร ถ้าเป็นอย่างนี้ และเราจะต้องตีทศกัณฐ์อย่างไรดีครับ