เมืองอีอีซี

นาย ป.

กำลังเกิดข้อกังวลในปัญหาสิ่งแวดล้อม ต่อบรรดาอภิมหาโปรเจกต์

ในโครงการพัฒนาระเบียงเศรษฐกิจพิเศษภาคตะวันออก หรืออีอีซี

ไม่ว่าจะเป็นโครงการเมืองการบิน หรือ Aviation Hub แห่งใหม่ในภูมิภาคโดยจะใช้เม็ดเงินลงทุนไม่ต่ำกว่า 2 แสนล้านบาท บนพื้นที่ 6,500 ไร่ ณ สนามบินนานาชาติอู่ตะเภา จ.ชลบุรี ในอนาคตจะให้บริการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบเชื่อม 3 สนามบินเข้าด้วยกันแบบไร้รอยต่อ

สนามบินอู่ตะเภา จะกลายเป็นมหานครแห่งการบินใน 5 ปีข้างหน้า หรือ ราวปี 2566 ศักยภาพในการรองรับผู้โดยสารได้ปีละ 30 ล้านคน

นอกจากนี้ ยังมีโครงการรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน กรุงเทพฯ-ระยอง (ดอนเมือง-สุวรรณภูมิ-อู่ตะเภา) และโครงการลงทุนของภาครัฐในโครงการรถไฟทางคู่เชื่อม 3 ท่าเรือ รวมถึงแผนพัฒนาท่าเรือมาบตาพุดเฟส 3 โดยการถมทะเล 1,000 ไร่ รองรับการก่อสร้างท่าเทียบเรือสินค้าเหลว ก๊าซธรรมชาติและพื้นที่พัฒนาอุตสาหกรรมด้านพลังงาน และโครงการขยายท่าเรือแหลมฉบังเฟสที่ 3 ทุกโครงการกำลังเร่งดำเนินการให้แล้วเสร็จภายใน 5 ปี

โครงการทั้งหมดใช้เงินลงทุนนับล้านล้านบาท เพื่อผลักดันให้อีอีซีเป็นแม่เหล็กดึงดูดและจูงใจเม็ดเงินลงทุนจากอุตสาหกรรมที่ใช้เทคโนโลยีและนวัตกรรมขั้นสูงจากทั่วโลกให้เข้ามาลงทุนในโครงการอีอีซี

รัฐบาลเองยืนยันหนักแน่นว่า ในอนาคตจะไม่เกิดปัญหาสิ่งแวดล้อมในพื้นที่อีอีซี เพราะรัฐบาลประกาศพื้นที่การส่งเสริมการลงทุนในพื้นที่นิคมอุตสาหกรรมเดิมที่มีอยู่แล้วเท่านั้น ซึ่งเคยผ่านการประเมินผลกระทบ สิ่งแวดล้อมต่างๆ โดยได้เลือกประกาศส่งเสริมในเขตนิคมอุตสาหกรรมที่มีมาตรฐานดี 21 แห่ง จาก 31 แห่งที่มีอยู่เดิม มีพื้นที่เหลือรวมกันกว่า 2 หมื่นไร่ เพียงพอที่จะรองรับการลงทุนของ 10 อุตสาหกรรมเป้าหมาย ที่ล้วนเป็นเทคโนโลยีสีเขียวและสะอาด ไม่ส่งผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม เช่น รถยนต์ไฟฟ้า หุ่นยนต์ อุตสาหกรรมดิจิทัล แปรรูปอาหาร ฯลฯ

สิ่งที่เป็นข้อกังวล คือ จากนี้ไปจังหวัดในเขตอีอีซีจะกลายเป็นเมืองอันแออัด เพราะจะเกิดการหลั่งไหลของแรงงาน นักท่องเที่ยวและนักลงทุนเข้ามา

ดังนั้น ต้องมีการวางระบบต่างๆ รองรับให้ดี เพราะการขยายสนามบินนานาชาติอู่ตะเภากับรถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน และเชื่อม 3 ท่าเรือเข้าด้วยกัน ย่อมนำมาซึ่งการขยายตัวของความเจริญตลอดแนวเส้นทางดังกล่าว รวมถึงจะเกิดเมืองและคนที่จะเข้ามาอยู่อาศัย เช่น คอนโด หมู่บ้านจัดสรร หรือธุรกิจต่างๆ ต่อเนื่องจะเข้ามา

ผังเมืองและระบบสาธารณูปโภคต่างๆ จึงสำคัญมากต้องพร้อมและมีแผนรองรับในอนาคต เช่น ไฟฟ้าหรือน้ำประปาต้องเพียงพอ

คำถามคือเมื่อเมืองขยายใหญ่ขึ้นจะนำพลังงานไฟฟ้า เช่น หากจะสร้างโรงไฟฟ้าจากขยะ จะถูกชาวบ้านต่อต้านหรือไม่

หรือน้ำประปาจะผันน้ำมาจากไหนแล้วจะเพียงพอเพื่อมาป้อนภาคอุตสาหกรรม การท่องเที่ยว หรืออุปโภคและบริโภคแก่ประชาชนเจ้าของพื้นที่

รวมถึงระบบขนส่งมวลชนต่างๆ ย่อมเกิดปัญหาการจราจรติดขัด หรือปัญหาขยะที่เกิดจากการขยายตัวของเมืองจะแก้ปัญหากันอย่างไร ดังนั้นสิ่งที่จะตามมาแน่ๆ คือ ปัญหาสิ่งแวดล้อมเมืองในเขตจังหวัดอีอีซี เป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เพราะความเจริญมักจะมาพร้อมปัญหา สิ่งแวดล้อมเสมอ

ทั้งหมดนี้รัฐบาลต้องเตรียมแผนรองรับผลกระทบที่จะเกิดขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ มิฉะนั้นการนำพาเศรษฐกิจ ความเจริญเข้ามาในพื้นที่อาจเป็นปัญหามุมกลับในด้านคุณภาพชีวิต สิ่งแวดล้อม อย่างที่เกิดขึ้นในเมืองใหญ่ๆ ในปัจจุบัน n