สยามเมืองยิ้ม

เขียนโดย สตีฟ แวน บีค เรียบเรียงโดย รอย ฮาวเวิร์ดจัดทำโดย บริษัท ดุสิตธานี จำกัด (มหาชน)

ในอดีตกลุ่มอิทธิพลหลักจะเป็นพวกยุโรปและอาเซียน แต่ทุกวันนี้ตามทั่วไปเป็นปกติที่จะเห็นชายชาวไนจีเรียกับภรรยาชาวไทยเดินจูงมือลูกชายตัวน้อยในชุดนักเรียน หรือหญิงมุสลิมที่คลุมฮิญาบนั่งกินข้าวกับเพื่อนชาวพุทธ จึงเป็นสิ่งที่ทำให้นักท่องเที่ยวรับรู้ได้ถึงความเป็นมิตรและการต้อนรับอย่างอบอุ่นต่อชาวต่างชาติ

หนึ่งในเหตุผลที่ทำให้ประเทศไทยรุ่งเรืองคือการคงไว้ซึ่งความสงบและสันติภาพแม้ในยามที่เศรษฐกิจและสังคมของเหล่าประเทศเพื่อนบ้านจะอยู่ในภาวะสงคราม หรือแม้แต่ปิดประเทศก็ตาม ประเทศไทยยังค่อนข้างเปิดรับกับความคิดใหม่ๆ และเทคโนโลยี เนื่องด้วยการมีศาสนาและวัฒนธรรมที่หลากหลายนั่นเอง อีกหนึ่งข้อสนับสนุน คือ แนวความคิดของ "ความเป็นไทย" เมื่อให้นิยามความเป็นไทยในแบบสำรวจอย่างไม่เป็นทางการ

สิ่งแรกที่นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่กล่าวถึงคือ ผู้คน ไม่ว่าจะเป็นความเป็นมิตร ความสุภาพ รอยยิ้ม ความใจดี สงบ และในลำดับถัดมาพวกเขาจะนึกถึงลักษณะเชิงกายภาพของประเทศ เช่น อนุสาวรีย์ ชายหาด ป่าไม้ อาหารภายใต้คำจำกัดความว่า "ประเทศที่มีเสน่ห์ที่แตกต่างจากบ้านเมืองของฉันอย่างเห็นได้ชัด"

แนวคิดของความเป็นไทย ซึ่งยากต่อการอธิบายนั้นดูเหมือนว่าจะบรรยายถึงวิถีชีวิตของคนไทยที่ค่อนข้างผ่อนคลายวัฒนธรรมไทยมีจุดเด่นในการคงไว้ซึ่งความสงบ ไม่ว่าจะเผชิญกับความวุ่นวายประการใดก็ตาม คนไทยจะยังคงไว้ ซึ่งอารมณ์แห่งความสนุกสนาน

นอกจากนี้ คนไทยยังมีน้ำใจ ซึ่งเห็นได้ชัดเจนในระหว่างการร่วม รับประทานอาหารใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข ทำให้ชาวต่างชาติเรียกเมืองไทยว่าเป็น "สยามเมืองยิ้ม"