เกินพอเพียง

ปรากฏข่าวครึกโครมในสื่อต่างๆ กรณี แม่ประนอม มีกรณีพิพาทกับลูก เรื่องทรัพย์สินและมรดก

แม่ประนอม เป็นคนทำน้ำพริกเก่ง รสชาติดี ถูกปาก คนไทย มีน้ำพริกครบวงจร

น้ำพริกแกงคั่ว แกงส้ม แกงเขียวหวาน น้ำพริกกะปิ น้ำพริกปลาย่าง น้ำพริกมะขาม น้ำพริกตาแดง น้ำพริกเผา ...ฯลฯ...

น้ำพริกแม่ประนอมขายดีทั้งในประเทศและต่างประเทศ ที่มีคนไทยไปอาศัย หรือไปทำงาน รวมทั้งคนไทยเดินทางไปต่างประเทศจะพกเอาน้ำพริกแม่ประนอมติดตัวไปด้วยเสมอ

น้ำพริกเป็นอาหารสุขภาพ มีเครื่องสมุนไพรมาก ใช้จิ้ม พืชผัก ผลไม้ ได้ทุกชนิด เจริญอาหาร ทานข้าวได้มาก สาวๆ และ คุณยายอายุร้อยปีก็กินข้าวกับน้ำพริก กินน้ำพริก ร่างกายจะระหง และสะสวย

ดังปรากฏในเพลง "กินข้าวกับน้ำพริกสิคะ จะได้สะได้สวย"

น้ำพริก จึงทำรายได้ให้แก่แม่ประนอมจนร่ำรวยเข้าขั้นเศรษฐินี

เมื่อมีข้อพิพาท ไม่ว่าอาญาหรือแพ่ง ทั้งสองฝ่ายต่างใช้บริการวิชาชีพทนายความ เพื่อแนะนำทางกฎหมาย และให้ทำหน้าที่ว่าต่าง แก้ต่าง ตามรูปคดีในข้อพิพาทต่างๆ

จึงนับว่า เป็นการกระจายรายได้ ให้แก่ทนายความ ทั้งสองฝ่าย

แม่ประนอม จะได้เข้าสู่ เศรษฐกิจพอเพียง

และเข้าถึงหลักธรรมที่ว่า มันเป็นเช่นนี้เอง

และอีกเรื่องหนึ่งที่อยากเล่า ข้อแตกต่างระหว่างรับของโจรกับรับของพระ

เมื่อไม่นานมานี้ ปรากฏข่าวทางสื่อว่า มี พระเลขา ของ มหาเถรท่านหนึ่ง ได้ดำเนินการนำเข้ารถยนต์หรู รุ่นลายคราม ราคาแพงจากต่างประเทศ ด้วยการหลีกเลี่ยงภาษีศุลกากรและภาษีสรรพสามิต

รถยนต์คันนำเข้าดังกล่าวนำไปถวายให้แก่มหาเถรชั้นผู้ใหญ่ย่านฝั่งธนฯ

ต่อมามีนักข่าวรุ่นน้องถามผมว่า กรณีดังกล่าว พระผู้ใหญ่จะมีความผิดประการใดบ้างหรือไม่

ผมตอบ โดยอธิบายข้อกฎหมายให้ฟังว่า

ถ้าผู้ลักลอบหลีกเลี่ยงภาษี เป็นฆราวาส และนำรถมอบให้แก่ คนธรรมดา ผู้รับรถไว้จะมีความผิดฐาน "รับของโจร"

แต่กรณีนี้มี พระ เป็นผู้นำเข้ารถยนต์โดยหลีกเลี่ยงภาษี และนำไปมอบให้พระ

เพราะฉะนั้น พระผู้ใหญ่ ที่รับรถไว้ จึงมีความผิดฐาน "รับของพระ"