การทำ CSR ในเมียนมา

โดย...กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

เมื่อเดือน พ.ย.ที่ผ่านมา ได้มีกลุ่มผู้บริหารของบริษัทพีทีที โกลบอล เคมิคอล และ อสมท นำทีมโดยอาจารย์เกษมสันต์ วีระกุล นำทีมให้เกียรติมาเยี่ยมเยือนบริษัท EUI ของผมที่ย่างกุ้ง หลังจากที่บรรยายสภาพบริษัทเสร็จ ได้มีคำถามจากท่านผู้บริหารท่านหนึ่งถึงการทำ CSR หรือการทำ Community Service Relation ว่าผมมีแนวคิดและวิธีการอย่างไร ซึ่งเรื่องนี้เป็นเรื่องที่น่าสนใจ จึงขออนุญาตนำมาเล่าสู่กันฟังในคอลัมน์นี้นะครับ

ในประเทศเมียนมานั้นได้มีการเปิดประเทศมายังไม่นาน เพราะการถูกชาติตะวันตกบอยคอตเสียหลายสิบปี ทำให้ช่องว่างระหว่างคนรวยคนจนได้เพิ่มขึ้นห่างมาก ตามต่างจังหวัดหรือเมืองที่ห่างไกลปืนเที่ยง เท่าที่ผมไปได้พบประสบมากับตัว หลายสิ่งหลายอย่างที่เราคาดไม่ถึง ไม่ต้องไปสำรวจทางเศรษฐศาสตร์หรอกครับ แค่ดูจากรายได้ของประชาชนทั่วไปและการจับจ่ายใช้สอย เราก็จะรู้ซึ้งถึงความเป็นอยู่ของเขาเลยครับ ทำให้เราบางครั้งก็อดที่จะเห็นอกเห็นใจเขาไม่ได้ ผมเองบางครั้งก็ต้องควักกระเป๋าส่วนตัวบ่อยๆ

ที่เมียนมานั้นมีแม่น้ำสายใหญ่ๆ ผ่ากลางประเทศ 2 สายคือ แม่น้ำอิยะวดี ตัดจากภาคเหนือลงสู่ทะเลที่รัฐอิยะวดีทางด้านตะวันตก ส่วนอีกสายคือแม่น้ำสาละวิน เริ่มต้นจากรัฐฉานลงมาสู่ทะเลที่รัฐมอญตอนบน รัฐกะหยินตอนใต้ ทางด้าน ทิศตะวันออก ยังมีแม่น้ำสายรองๆ ลงมาอีกสิบกว่าสาย ดังนั้นน้ำท่าที่นี่จะดีมาก อุดมสมบูรณ์ แน่นอนว่าเมื่อช่วงฤดูฝนของทุกปีก็จะมีน้ำหลาก แต่เรื่องการระบายน้ำนั้นมีปัญหามาก ที่ต่างจังหวัดจึงมีปรากฏการณ์น้ำท่วมหรืออุทกภัยทุกๆ ปี ไม่เคยมีปีไหนที่น้ำไม่ท่วมเลย ดังนั้นเวลาฤดูฝนมาชาวบ้านที่อยู่ในที่ลุ่มก็ต้องย้ายขึ้นมานอนบนเพิงพักชั่วคราวบนริมถนนทุกๆ ปี ผมผ่านมา 20 กว่าปีก็ได้เห็นภาพเหล่านี้จนชินตา แต่พอน้ำลดสิ่งที่ตามมาคือความอุดมสมบูรณ์ของดินที่กระแสน้ำได้นำพามาให้ครับ ชาวบ้านปลูกพืชผักโดยไม่ต้องใช้ปุ๋ยเลยก็ยังสามารถทำได้

ในช่วงที่เกิดอุทกภัยคราวที่ผ่านมา ผมมีเพื่อนรักคือคุณเพ็ญศรี เหลืองสุวรรณ ท่านกรุณานำเอาเครื่องกรองน้ำแบบพกพามาให้ผมนำเอาไปบริจาค ซึ่งทางเราเองก็รวบรวมเอาข้าวสารอาหารแห้งไปร่วมสมทบ ปรากฏว่าชาวบ้านดีใจกันมากที่ได้มีน้ำสะอาดดื่มกินกัน เพราะในขณะที่น้ำท่วมสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตคือน้ำสะอาดที่จะนำมาบริโภคนี่แหละครับ คนอดข้าวสามารถอยู่ได้สิบวันยี่สิบวันไม่ตาย แต่ลองอดน้ำดูสิครับ ไม่กี่วันก็ม่องเท่งแล้ว จึงเป็นกุศลอันแรงกล้ายิ่งครับ

อีกหลายๆ เรื่องที่ทางประเทศนี้มีปัญหาอยู่ เช่น เรื่องปัญหาเด็กกำพร้า ปัญหาสาธารณสุข ปัญหาความขาดแคลนเครื่องนุ่งห่ม สถานพยาบาลเบื้องต้น ฯลฯ สารพัดปัญหาที่สามารถช่วยเหลือได้ ในส่วนของพนักงานที่บริษัทผม ผมจะส่งเสริมให้ร่วมกันทำกิจกรรมทุกๆ เดือน โดยน้องๆ ได้ร่วมกันบริจาคเงินตามศรัทธา แล้วทุกสองสามเดือนก็จะนำมาซื้อของบริโภคไปทำบุญร่วมกันครับ เรามาทำมาหากินที่นี่ ก็ควรที่ต้องคืนกำไรบางอย่างที่เราสามารถทำได้ให้กับสังคมที่นี่ ก็จะเป็นการดีนะครับ ฝากผู้ประกอบการที่อยู่ที่ประเทศเมียนมาทุกท่านด้วยนะครับ