ของขวัญที่คนตัวเล็กอยากได้

สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

เหลืออีกแค่เดือนเดียวก็จะสิ้นปี 2560 แล้ว ก่อนจะถึงปีใหม่รัฐบาลมักจะออกมาตรการหรือโครงการเด็ดๆ มาเป็นของขวัญให้กับผู้ประกอบการเอสเอ็มอี...ปีนี้ดูเหมือนเงียบๆ ยังไร้วี่แววจะออกแคมเปญช่วยคนตัวเล็ก

ถ้ารัฐบาลจะมีมาตรการอย่างหนึ่งอย่างใดออกมาเป็นของขวัญก็ขอเสนอให้ทำแบบครบวงจร มีทั้งมาตรการทางการเงินนอกจากดอกเบี้ยต่ำๆ แล้ว ขอให้กู้ได้ง่ายหน่อยและแผ่กระจายไปยังรายย่อยมากๆ ที่ผ่านมามักจะกู้ยากและยังกระจุกกับรายใหญ่ๆ ส่วนมาตรการที่ไม่ใช่การเงินก็หวังว่าจะไม่ใช่มีแต่การจัดฝึกอบรม หรือจัดหาที่ปรึกษาไปช่วยให้คำแนะนำอย่างเดียว อบรมก็อบกันจนกรอบไปหมด สุดท้ายไม่ได้คุณภาพ ได้แต่ปริมาณจบๆ กันไป ส่วนที่ปรึกษาก็เหมือนเอางบหลวงไปแจกให้หน่วยงานและพวกพ้องที่วนเวียนเป็นวิทยากรรับจ้าง หวังว่ารอบนี้จะไม่มีเรื่องทำนองนี้เหมือนที่ผ่านมา

อยากเสนอไอเดียมาตรการช่วยเหลือเอสเอ็มอีรายเล็กสักเรื่อง การกระตุ้นเศรษฐกิจน่าจะพยายามทำให้มีผู้ประกอบการรายใหม่ๆ เข้าตลาดมากๆ หรือรายเดิมที่ทำธุรกิจอยู่แล้วก็เร่งออกสินค้าใหม่ๆ เข้าสู่ตลาดเร็วๆ ผู้เล่นยิ่งเยอะ สินค้ายิ่งมาก ระบบค้าขายก็จะคึกคักและหมุนเวียน สิ่งที่เป็นปัญหาใหญ่ที่ทำให้ผู้ประกอบการทั้งเก่าและใหม่ยังไม่สามารถนำสินค้าออกไปค้าขายได้รวดเร็ว ก็เพราะว่ายังติดขัดเรื่องการขออนุญาตจากหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้อง อาทิ ใบอนุญาตก่อสร้าง ใบอนุญาตตั้งโรงงาน ใบอนุญาตมาตรฐานสินค้า เลข อย. เครื่องหมายรับรอง หรือเอกสารรับรอง เป็นต้น

กระบวนการและการได้มาซึ่งต้องผ่านหน่วยงานรัฐที่มีอำนาจหน้าที่กำกับและอนุญาตนั้นยังต้องใช้เวลามาก รัฐบาลน่าทำเรื่องนี้เป็นของขวัญให้กับผู้ประกอบการทั่วประเทศ ตีกรอบจัดกลุ่มจัดประเภทการอนุญาตให้ชัดเจนแล้วประกาศไปเลยว่าเรื่องไหนจะแล้วเสร็จภายในกี่วัน คนทำธุรกิจเขาจะได้วางแผน

ยังมีคนอีกมากที่อยากลงทุนทำธุรกิจ มีเงินพร้อม มีสินค้าพร้อม แต่เขาเหนื่อยใจกับเรื่องการขออนุญาตจากหน่วยงานรัฐที่ไม่สามารถกำหนดกรอบเวลาที่ชัดเจนให้เขาได้ ถ้ารัฐบาลแก้ปมนี้ได้จะมีเอสเอ็มอีรายใหม่เข้าตลาดอีกจำนวนมาก