สวัสดิการผู้สูงอายุ (1)

โดย ศ.ระพีพรรณ คำหอม หัวหน้าโครงการ สกว. การพัฒนาระบบสวัสดิการสังคมสำหรับผู้สูงอายุ เพื่อลดความเหลื่อมล้ำทางสังคม

ในเวทีการเสวนาวิชาการชุด "การวิจัยเพื่อฝ่าข้ามความเหลื่อมล้ำ : คนพิการและผู้สูงอายุ" โดยสํานักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.) มีรายงานสถานการณ์การเพิ่มขึ้นของจำนวนผู้สูงอายุทั่วโลก องค์การสหประชาชาติ จึงได้กำหนดให้ปี 2544-2643 เป็นศตวรรษแห่งผู้สูงอายุ แม้ว่าสังคมไทยได้เข้าสู่สังคมผู้สูงอายุปี 2548 และภายในปี 2553 ประชากรไทยจำนวนทั้งประเทศที่มีอยู่ 66 ล้านคน ในจำนวนนี้มีประชากรวัยเด็กร้อยละ 19.2 (12.7 ล้านคน) ประชากรวัยทำงานร้อยละ 67.9 (44.8 ล้านคน) ประชากรสูงอายุร้อยละ 12.9 (8.5 ล้านคน) นับว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรก้าวไปสู่สังคมผู้สูงอายุ เพราะจะมีผู้สูงอายุ 1 ใน 4 ของประชากรและเป็นสังคมผู้สูงอายุสมบูรณ์แบบในปี 2551-2571 สัดส่วนของประชากรสูงอายุจะเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 11.16 เป็นร้อยละ 23.5 ในปี 2558

ข้อมูลสถิติจำนวนผู้สูงอายุสังคมไทยมีผู้สูงอายุจำนวน 12 ล้านคน (ร้อยละ 14) ยืนยันได้ว่าสังคมไทยก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุอย่างรวดเร็ว และเมื่อนำตัวเลขประชากรมาเปรียบเทียบโครงสร้างประชากรในอาเซียนในปี 2556 พบว่าไทยอยู่ในอันดับ 2 รองจากสิงคโปร์ (ร้อยละ 20) โดยผลสำรวจของสำนักงานสถิติแห่งชาติปี 2557 นอกจากนี้ยังมีข้อมูลเพิ่มเติมถึงผู้สูงอายุในไทยจำนวนร้อยละ 14.9 มีเพศชายมีจำนวนน้อยกว่าเพศหญิง (จำนวน 10,014,699 คน เป็นชาย 4,514,812 คน และเป็นหญิง 5,499,887 คน คิดเป็นร้อยละ 45.1 และ 54.9 ของผู้สูงอายุทั้งหมด)

ด้านสถานการณ์แรงงานผู้สูงอายุ พบว่าแรงงานนอกระบบที่เป็น ผู้สูงอายุ (อายุ 60 ปีขึ้นไป) มีจำนวนกว่า 3.5 ล้านคน (ร้อยละ 8.2 ของจำนวนแรงงานนอกระบบ) และเมื่อได้มีการวิเคราะห์สถานการณ์จำนวนประชากรผู้สูงอายุจากจำนวนตัวเลขที่เพิ่มมากขึ้นทุกขณะ จึงมีความเป็นไปได้ว่าผู้สูงอายุไทยส่วนใหญ่ยังเข้าไม่ถึงสิทธิและสวัสดิการสังคม จากการทบทวนวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับการจัดสวัสดิการสังคมที่เกี่ยวข้องกับความเหลื่อมล้ำทางสังคม โดยเฉพาะความเหลื่อมล้ำทางรายได้

(อ่านต่อสัปดาห์หน้า)