หวัง วนาไพรสณฑ์ ชีวิตต้องมีวินัยและวางแผน

หวัง วนาไพรสณฑ์ วัย 66 ปี ประธานเจ้าหน้าที่บริหารและผู้ก่อตั้งบริษัท แอ็พพลาย ดีบี (ADB) ผู้ผลิตและจำหน่ายผลิตภัณฑ์เม็ดพลาสติกคอมปาวด์ และผลิตภัณฑ์กาวและผลิตภัณฑ์ยาแนว สำหรับใช้ในงานอุตสาหกรรมและครัวเรือนที่เพิ่งเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ (mai) เมื่อสัปดาห์ก่อน

แม้วัยจะล่วงเลยมามากแล้ว แต่เขายังรักษาสุขภาพให้แข็งแรงบริหาร ADB ให้เจริญรุ่งเรืองจนเข้า mai ได้ในที่สุด

"ผมเป็นคนรักสุขภาพมาก ด้วยพื้นฐานครอบครัวที่คุณพ่อและคุณปู่เป็นแพทย์แผนจีน มีตำราด้านสุขภาพสะสมไว้มาก ทำให้ผ่านตาผมบ้าง และยึดหลักดูแลทั้งอาหารการกินและออกกำลังกายมาจนทุกวันนี้"

หวังออกกำลังกายสัปดาห์ละ 4-5 วัน ทั้งตีกอล์ฟ โยคะ ไทเก๊ก โดยรำไทเก๊ก หรือฝึกโยคะวันละ 1 ชั่วโมง ในช่วงเช้าเวลา 06.00-06.30 น. ก่อนรับประทานอาหารเช้า โดยเริ่มปฏิบัติตัวเช่นนั้นตั้งแต่วัย 40 กว่าปี ทำให้เป็นคนรูปร่างสมส่วนไม่อ้วนลงพุง

"ผมใส่กางเกงไซส์ไหนก็ไซส์นั้นมาตลอด 20 ปีที่ผ่านมา เพราะรูปร่างไม่เคยเปลี่ยนและไม่มีโรคประจำตัว"

นอกจากออกกำลังกายแล้วยังจำกัดเรื่องอาหาร โดยรับประทานอาหารแต่ละมื้อจะต้องเป็นอาหารที่ประกอบด้วยโปรตีน 40% ผักผลไม้ 40% แป้งหรือข้าว 20% โดยจะเข้าครัวทำอาหารรับประทานเองอย่างเช่น สเต๊ก สปาเกตตี บางทีก็ทำเค้ก ทุกวันอาทิตย์จะต้องไปจ่ายตลาดเอง เพื่อซื้อวัตถุดิบให้แม่บ้านปรุงอาหารโดยกำหนดเมนู เพื่อให้ลูกหลานได้รับประทาน

"ผมชอบดื่มไวน์แดงและไวน์ขาว เพื่อช่วยย่อยอาหารเท่านั้น เหล้าเบียร์ไม่ดื่ม"

นอกจากวางแผนด้านสุขภาพแล้วเขายังชอบวางแผนด้านการเงินไว้ว่า เมื่ออายุกว่า 70 ปี หรือปี 2568 อยากจะเกษียณอายุงาน ช่วงนี้จึงฝึกปรือลูก ฝึกทีมผู้บริหารเพื่อขึ้นมารับงานต่อจากเขาและชอบซื้ออสังหาริมทรัพย์ โดยขณะนี้มีบ้านเดี่ยวที่กรุงเทพฯ 3-4 หลัง มีคอนโดมิเนียมที่ไต้หวัง 2 ที่ ส่วนใหญ่ซื้อไว้แล้วตกแต่ง

"ผมเป็นคนมีวินัยสูงจะแบ่งเงิน 30% ซื้อทรัพย์สิน 40% ลงทุนและอีก 30% เป็นเงินสด"

สำหรับเงินลงทุนนอกจากซื้ออสังหาริมทรัพย์แล้วยังซื้อหุ้น กองทุน โดยการลงทุนนั้นจะมีเลขานุการช่วยดูพอร์ตลงทุน ด้านเงินลงทุนในกองทุนนั้นจะซื้อกองทุนรวมหุ้นระยะยาว (LTF) เก็บไว้

ความที่เป็นคนไต้หวันและมาก่อตั้งบริษัทร่วมทุนในไทยทัศนคติเรื่องครอบครัวเขา จึงเปิดกว้างและเป็นสากล โดยลูกๆ ของเขาแต่งงานกับชาวญี่ปุ่น ฝรั่ง ไทย และมาเลเซีย

"ผมจะส่งลูกเรียนเมืองนอกและมอบเงินให้ 1 ก้อนตั้งแต่วันแรกที่เดินทางไปเรียนแล้วให้เขาบริหารเอง ตั้งเป้าหมายกว้างๆ ไว้ให้ว่าเงินก้อนนี้ต้องบริหารเองให้เรียนจนจบ 4 ปี โดยก่อนเดินทางไปเรียนขั้นต่ำต้องจบมัธยมปลายแล้วจึงส่งไป"

หวังยอมรับว่ามีบ้างบางคนใช้เงินก้อนที่เขามอบไว้ให้หมดก่อน 4 ปี แต่เขาก็เติมให้ แต่ส่วนใหญ่ลูกของเขาทำได้ตามเป้าหมายนับเป็นคนที่คิดเป็นระบบและมีการวางแผนชีวิต และการเงินไว้ในระยะยาว