แค่ตีลังกา 'คิด' ชีวิตไม่เหมือนเดิม

บุณย์ญานุช บุญบำรุงทรัพย์รองประธานเจ้าหน้าที่บริหาร บริษัท ฟู้ดแพชชั่น

เจอกันคราวนี้ อยากคุยเรื่อง "การคิด" ทำให้นึกถึงพี่ที่นับถือท่านหนึ่ง หลายครั้งหลายหนพี่ท่านนี้มักเขียนถึงคนโน้นคนนี้อยู่บ่อยๆ ในงานเขียนของท่าน รวมถึงตัวดิฉันเองก็เคยได้รับเกียรติจากพี่ท่านนี้เขียนถึงเหมือนกัน มาคราวนี้เมื่อปากกามาอยู่ในมือเรา ขอใช้โอกาสนี้เขียนถึง "วิธีการคิด" ของ "พี่ตุ้ม-สรกล อดุลยานนท์" หรือที่นักอ่านหลายท่านรู้จักในนาม "หนุ่มเมืองจันท์"

ได้มีโอกาสได้เชิญพี่ตุ้มมาแบ่งปันความรู้และแรงบันดาลใจในการใช้ชีวิตและการทำงานให้พนักงานที่บริษัทฟัง วันนั้นจำได้ว่าพี่ตุ้มออกตัวว่าป่วยมาก แต่ด้วยสปิริตก็ยังให้เกียรติพวกเรามาสอน ตลอด 2 ชั่วโมงกว่าๆ ที่พี่ตุ้มมาแชร์มีเรื่องน่าสนใจหลายเรื่อง จนคิดว่าไม่ควรเก็บไว้คนเดียว เอามาแบ่งปันให้ท่านผู้อ่านฟังดีกว่า...ว่าด้วยเรื่องของ "วิธีคิด" สิ่งที่พี่ตุ้มเล่าให้ฟังมีง่ายๆ แค่ 3 ข้อ คือ

1.คิดจากคำถาม ข้อนี้ดิฉันเห็นด้วยล้านเปอร์เซ็นต์ เพราะส่วนตัวเป็นคนชอบ "ตั้งคำถามกับทุกอย่างในชีวิต" ข้อนี้พี่ตุ้มเล่าเรื่องเคสของพี่นิค-วิเชียร ฤกษ์ไพศาล ผู้บริหารค่ายเพลงดัง Genie Records ครั้งตอนที่พี่นิคเพิ่งตั้ง ค่ายเพลง โดยปราศจากนักร้องในค่าย พี่นิคจึงได้ตั้งคำถามว่าตอนนั้นตัวเองมีอะไร สิ่งที่มีคือ...ความว่างเปล่า และพี่นิคค้นพบแนวความคิดหนึ่งจากการอ่านหนังสือลัทธิเต๋า ที่ว่าด้วยเรื่อง "ประโยชน์จากความว่างเปล่า" จนทำให้เกิดความคิดในการปั้นนักร้องคนแรกของค่าย... ไท ธนาวุฒิ...เจ้าของเพลง "ประเทือง" ที่ดังเป็นพลุแตก

2.คิดจากปัญหา ข้อนี้พี่ตุ้มเล่าว่า ใครจะรู้ว่าเกมทศกัณฐ์ที่โด่งดังระดับประเทศเกิดจาก...ปัญหาส่วนตัวของพี่จิก-ประภาส ชลศรานนท์ ที่มีปัญหาเรื่องการจำหน้าและชื่อคนไม่ได้ ครั้งหนึ่งพี่จิกเคยไปงานๆ หนึ่ง มีผู้ชายท่านหนึ่งเข้ามาคุยกับพี่จิกอยู่นานมาก จนผู้ชายคนนั้นเดินจากไป พี่จิกหันไปถามผู้ช่วยว่า "ผู้ชายคนเมื่อกี้คือใครนะ" ผู้ช่วยตอบว่า "ตูน บอดี้สแลม" คิดดูละกันค่ะว่า พี่จิกขี้ลืมชื่อและหน้าคนขนาดไหน :)

3.คิดนอกกรอบ คำว่า "กรอบ" เรื่องนี้น่าสนใจ อยากเล่าเรื่องหนึ่งที่เป็น กรอบของตัวดิฉันเอง ที่มักชอบเป็นคนต้องคิดอะไรใหม่ๆ ตลอดเวลา อะไรที่เคยดีอยู่แล้วก็จะต้องหาวิธีทำให้มัน ดีๆๆๆ ขึ้นไปอีก ครั้งหนึ่งหลังประชุมจบกับบริษัทโฆษณาแห่งหนึ่ง ทีมงานทางนั้นเดินมาบอกกับดิฉันว่า "รู้เปล่าคะทำงานกับคุณบุ๋มนี่มันท้าทายขึ้นทุกทีๆ เพราะไม่ว่ามันเคยดีแค่ไหน คุณบุ๋มก็ต้องชวนคิดให้มันดีขึ้นไปอีก" พูดจบคนพูดยิ้มแห้งๆ ฟังดูแล้วไม่รู้ว่าชมหรือกัดจิก 555 แต่เอาน่า...ก็บอกแล้วไงคะว่า เป็นคนตั้งคำถามกับทุกอย่างตลอดเวลา

พี่ตุ้มทิ้งท้ายไว้ได้น่าคิดว่า ความสำเร็จ ต้องมีส่วนผสม 2 อย่าง คือ "ความคิด" และ "การลงมือทำ" การวิจารณ์ความสำเร็จของคนอื่นเป็นเรื่องง่าย แต่ความยิ่งใหญ่มากกว่าคือ "คนเริ่มต้นและลงมือทำก่อน"

ว่าแล้วอ่านจบแล้วลองตั้งโจทย์ท้าทายตัวคุณเองว่า จะ "ทำ" อะไรใหม่ๆ ที่ท้าทาย "กรอบ" เดิมๆ ของตัวคุณดี ลองดูนะคะ ไม่ต้องเป็นเรื่องใหญ่ แค่เรื่องเล็กๆ ง่ายๆ แล้วคุณจะรู้ว่าความรู้สึก "ทะลุกรอบ" มันเป็นอย่างไร...