อมตะพระเครื่องเมืองสยาม

โดย อาจารย์ชวินทร์ [email protected]

อมตะพระเครื่อง จะดูชัดๆ ให้เข้าไปที่ www.posttoday.com คอลัมน์ ธรรมะ-จิตใจ ครับ

องค์แรก ชมพระขุนแผนเคลือบพิมพ์อกใหญ่ฐานเตี้ย วัดใหญ่ชัยมงคล จ.พระนครศรีอยุธยา สร้างโดยสมเด็จพระพนรัตน์ วัดป่าแก้ว ในคราวที่สมเด็จพระนเรศวรมหาราชทรงกระทำสงครามยุทธหัตถี ชนะพระมหาอุปราชา ทรงโปรดให้สร้างพระมหาเจดีย์ใหญ่ขึ้นไว้เป็นพุทธบูชาและเป็นอนุสรณ์แห่งการสงคราม ที่วัดป่าแก้ว หรือวัดใหญ่ชัยมงคล ลักษณะเป็นพระพิมพ์ทรงห้าเหลี่ยม เนื้อดินละเอียด สีขาวนวล การจัดสร้างเฉก เช่น การทำเครื่องปั้นดินเผาของจีนมีการเคลือบน้ำยาคล้ายกับการเคลือบโอ่งมังกรเพื่อเป็นการรักษาเนื้อพระ แทนการลงรักปิดทอง เนื้อขององค์พระจึงละเอียดและขาวนวล เป็นพระหาชมได้ยากมาก

พุทธคุณเด่นเมตตามหานิยม แคล้วคลาดและคงกระพันชาตรี มี 3 พิมพ์ คือ พิมพ์อกใหญ่ ฐานสูง พิมพ์อกใหญ่ ฐานเตี้ย และพิมพ์อกเล็ก หรือพิมพ์แขนอ่อน เพราะอายุของพระ 400 กว่าปี จุดพิจารณาต้องดูที่น้ำยาเคลือบ ซึ่งจะไม่เสมอกันเพราะเป็นการจุ่มเฉพาะด้านหน้าและมีเปื้อนไปด้านหลังบ้าง และการแตกลายงาจากล่างขึ้นบน ค่านิยมสวยๆ หลักล้านกลาง

องค์ที่สอง พระเลี่ยง กรุวัดประตูลี้ พิมพ์ฐานบัวเหลี่ยม ซึ่งได้รับความนิยมสูงสุด มี 2 พิมพ์ คือ พิมพ์ฐานบัวกลม และพิมพ์ฐานบัวเหลี่ยม โดยพิจารณาจากฐานรองนั่งว่าเป็นเม็ดกลมหรือเม็ดเหลี่ยม พิมพ์นี้ขุดพบครั้งแรกราว พ.ศ. 2417 ในสมัยเจ้าหลวงลำพูน องค์ที่ 8 พิมพ์ฐานบัวกลม เนื้อหยาบจะเห็นเม็ดแร่-กรวด ส่วนพิมพ์ฐานบัวเหลี่ยม เนื้อจะละเอียดสะอาดกว่า จุดพิจารณานอกจากความเก่าแล้วให้ดูที่ใบหูสิ่งที่ดูจะมองเห็นเหมือนรูหู ซึ่งของเก๊ทำไม่ได้ครับ ค่านิยมในปัจจุบันสภาพสวยอยู่ที่หลักแสนต้น

องค์ที่สาม พระลือโขง กรุสันกู่เหล็ก จ.ลำพูน องค์พระมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ความสูงประมาณ 4.3 ซม. กว้างประมาณ 2.5 ซม. หนาประมาณ 1 ซม. องค์พระประทับนั่งขัดสมาธิเพชร ในซุ้มเรือนแก้วประภามณฑล เส้นสาย ลวดลายผนังซุ้มเรือนแก้ว ความคมเป็นมิติเป็นจุดสำคัญในการแยกพระแท้ พระเก๊ ได้ แถมพระลือโขงยังหายากมาก จนเซียนรุ่นเก่าออกปากว่า พระลือโขงหายากกว่าพระรอดเสียอีก สภาพสวยท้องถิ่นเช่าหากันหลักล้าน

องค์ที่สี่ พระสมเด็จปิลันทน์พิมพ์ซุ้มประตู วัดระฆัง สร้างโดยหม่อมเจ้าพระสมเด็จพระพุฒาจารย์ (ทัด เสนีวงศ์) ในสมัยที่ท่านดำรงสมณศักดิ์ที่หม่อมเจ้าพระพุทธุปบาทปิลันทน์ ณ วัดระฆัง ท่านทรงเป็นศิษย์เอกของเจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ท่านทรงสร้างพระเครื่องของท่านขึ้นมาบ้าง เมื่อ พ.ศ. 2411 และได้อาราธนาให้เจ้าประคุณสมเด็จฯ ร่วมสร้างด้วย รวมถึงขอผงวิเศษห้าประการของเจ้าประคุณ สมเด็จฯ มาเป็นมวลสารหลัก คนรุ่นเก่ามักเรียกว่า "พระสองสมเด็จฯ" แต่โดยทั่วไปเรียกว่า "พระสมเด็จ ปิลันทน์" หลังจากสร้างเสร็จแล้วท่านได้บรรจุ พระเครื่องไว้ในพระเจดีย์ซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของพระอุโบสถ เพื่ออุทิศส่วนกุศลถวาย เจ้าประคุณสมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พรหมรังสี) ผู้เป็น พระอาจารย์ พิมพ์ซุ้มประตู เป็นพิมพ์นิยมสูงสุด เนื้อ พระจะออกไปในทางเทาอมดำ หรือเขียวอมดำ ในส่วนของ พระที่บรรจุกรุจะมีคราบไขขาวเกาะแน่นหนา ได้มีการขุดพบครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2471 พุทธคุณเด่นทางเมตตามหานิยม ส่วนค่านิยมสภาพสวยอยู่ในหลักแสนต้น

จากกันด้วยธรรมะประจำใจ "สุขใจตลอด เมื่อมองสิ่งที่เรามี ไม่ใช่มองสิ่งที่เราขาด"