
รถไฟเมียนมา
กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์มีแฟนคลับส่งคำขอมาว่า "อาจารย์กริช ช่วยเขียนเรื่องรถไฟเมียนมาให้หน่อยครับ ได้ทราบมาว่ามันตื่นเต้นยิ่งกว่าในภาพยนตร์อีก" ครับ ผมพอจะเล่าได้จากที่เคยเห็นมาครับ คงไม่สามารถเจาะลึกได้สักเท่าไรครับ เอาเป็นว่าสนุกๆ ก็แล้วกันนะครับ
กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์
มีแฟนคลับส่งคำขอมาว่า "อาจารย์กริช ช่วยเขียนเรื่องรถไฟเมียนมาให้หน่อยครับ ได้ทราบมาว่ามันตื่นเต้นยิ่งกว่าในภาพยนตร์อีก" ครับ ผมพอจะเล่าได้จากที่เคยเห็นมาครับ คงไม่สามารถเจาะลึกได้สักเท่าไรครับ เอาเป็นว่าสนุกๆ ก็แล้วกันนะครับ
การเดินทางในเมียนมานั้น รถไฟนับว่ามีบทบาทค่อนข้างสูงครับ ตั้งแต่ยุคอังกฤษเข้ามายึดครองเมียนมา ในสมัยนั้นอังกฤษได้สร้างทางรถไฟไว้ให้เป็นพาหนะสำหรับสัญจรในประเทศเมียนมาแล้ว สังเกตว่าเวลาเราเดินทางไปเมืองสำคัญๆ ในเมียนมา จะมีสถานีรถไฟที่เป็นอาคารยุคอังกฤษปกครองอยู่เห็นเป็นสง่ากลางเมืองแถบทุกที่ครับ ล้วนแล้วแต่ตั้งอยู่ใจกลางของเมืองทั้งสิ้นครับ เช่น ที่ย่างกุ้ง อาคารสถานีรถไฟจะอยู่ข้างๆ สนามกีฬากลางอันเก่าของย่างกุ้ง ใกล้ๆ กับโรงแรม Park Royal ใกล้กับอาคารซากุระทาวน์เวอร์ ซึ่งหากเราไม่สังเกตจะไม่รู้ว่าเป็นสถานีรถไฟ เพราะอาคารเป็นสไตล์อาคารยุครุ่งเรืองของอังกฤษ
ส่วนที่มัณฑะเลย์ก็เช่นกัน อาคารจะสร้างแบบเมียนมาแต่มีกลิ่นอายของอังกฤษ ออกมาดูดีเลยครับ ส่วนเมือง อื่นๆ ก็เช่นกันครับ ต้องขอบอกว่าสถานีรถไฟของเมียนมานั้น มีความเป็นพม่าหรือเมียนมาของตัวเขาเอง แต่ก็ไม่ทิ้งรสนิยมอังกฤษครับ
ส่วนทางรถไฟยังเป็นรถไฟรางเดี่ยวเช่นเดียวกับประเทศไทยครับ เพราะเราพัฒนาทางรถไฟมาในยุคก่อนเขาไม่นานมาก เพราะของไทยเราถือกำเนิดมาในยุครัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ในขณะที่รถไฟของเขาก็เริ่มต้นพัฒนาในยุคอังกฤษเข้ายึดครอง ดังนั้นรถไฟเขาจึงมีรางเดี่ยวเหมือนของเรา ถ้าขืนมีรถไฟทางคู่ ปะเดี๋ยวจะเป็นการเกินหน้าเกินตาพี่ไทยเราครับ ...ฮา
ในช่วงก่อนปี 2000 ผมเคยขึ้นรถไฟไปมัณฑะเลย์ครั้งหนึ่ง เรียกว่าประทับใจไม่รู้ลืมครับ รถไฟนั้นก็ไม่ได้พัฒนาไปเท่าไรเลยครับ เพราะที่ใช้อยู่นั้นเป็นรถไฟที่ใช้มาตั้งแต่ยุคสงครามโลกครั้งที่สอง หลังจากที่การเมืองการปกครองของเมียนมา ได้เปลี่ยนแปลงไปโดยการยึดอำนาจของกลุ่มทหารหาญ ก็ถูกประเทศตะวันตกบอยคอต ทำให้การพัฒนาประเทศสะดุดหยุดลงตามที่ท่านทราบ แน่นอนรถไฟจึงได้หยุดการเจริญเติบโต มีอย่างไรก็ใช้ไปอย่างนั้น บนรถเก้าอี้นั่งไม่ต้องพูดถึง ไม้กระดานแข็งๆ นี่แหละครับ ประตูรถไฟก็ไม่มี แถมมีน้ำหมากเละเทะไปหมด มองลงพื้นก็ไม่ต้องนั่งเลยครับ ยิ่งห้องน้ำยิ่งสนุกสนานใหญ่ ไม่กล้าเข้าเลยครับ ต้องรอรถจอดก่อนค่อยเข้า เพราะถ้าขืนเข้าตอนรถวิ่ง เกิดดวงดีหกล้มหัวคะมำขณะกำลังเข้าห้องน้ำ คงจะดูไม่จืดเลยละครับ
เส้นทางรถไฟที่สวยที่สุดของ เมียนมาอยู่ที่ระหว่างเมืองนองโช เมืองสีป้อ ถึงเมืองลาซิวครับ เส้นนี้จะมีอยู่หนึ่งช่วงที่รถไฟจะต้องไต่เขาสูงมาก จากภูเขาลูกหนึ่งไปอีกลูกหนึ่ง ระยะทางหลายกิโลเมตรเลยล่ะครับ ผมไม่เคยนั่ง แต่เคยเห็นตอนไปตรวจตลาด อดที่จะจอดรถถ่ายรูปไม่ได้ เพราะเราอยู่ไกลจากอีกด้านของภูเขาก็จะมองเห็น เป็นสะพานยาวมาก ละมองจากสายตาทางรถไฟที่ชันมาก เห็นรถไฟวิ่งเดินหน้าไป แล้วหยุดถอยหลังลงมา จากนั้นก็เร่งเครื่องใหม่อีกครั้ง เพื่อไต่เขาใหม่อีกที ดูๆ ไปเหมือนรถไฟในแดนเนรมิตเลยครับ







