ใจเหนือคน

โดย ดร.สุทธิโสพรรณ ช่วยวงศ์ญาติกรรมการผู้จัดการใหญ่บริษัท สลิงชอท กรุ๊ป

"อาจารย์ครับ...สิ่งที่ทำให้ยอดขายบริษัทไม่เป็นไปตามเป้าหมายในหลายๆ ปีที่ผ่านมา เป็นเพราะพนักงานของเราทำงานแบบใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ โดยไม่ได้คำนึงถึงผลงานและเป้าหมายที่ตนเองได้รับเลย เราเพิ่งเปลี่ยนระบบประเมินผลใหม่เมื่อปีที่แล้ว เราหวังว่ามันจะเป็นเครื่องช่วยให้หัวหน้างานบริหารทีมขายไปสู่เป้าหมายที่วางไว้ แต่แล้วทำไมทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม!!!"

กรรมการผู้จัดการของบริษัทแห่งหนึ่ง รำพึงให้ดิฉันฟังระหว่าง รับประทานอาหารกลางวัน

ดิฉันย้อนนึกถึงผู้บริหารท่านหนึ่ง ที่ดิฉันเคยมีโอกาสขึ้นเวทีสัมภาษณ์และรู้สึกประทับใจไม่รู้ลืมคือ "ดร.สมชาย เหล่าสายเชื้อ" เจ้าของอาณาจักรโตโยต้าดีเยี่ยม โชว์รูมโตโยต้าที่ยิ่งใหญ่สวยงามและทันสมัยที่สุดในภูมิภาคเอเชีย

รู้ไหมคะว่า "คุณสมชาย" ทำได้อย่างไร ทั้งที่...เขาจบแค่ ป.5 ตอนอายุ 14 ปี คิดว่าตนเองเป็น "คนเรียนโง่" จนอับอายขายหน้าไม่กล้าเรียนต่อ จึงหนีไปทำงานเป็นลูกจ้างนานกว่า 24 ปี

เขาทำทุกอย่างที่ได้เงิน ไม่ว่าจะเป็นเด็กขายหนังสือพิมพ์ กรรมกรแบกหาม ขายปุ๋ย ขายหัวอาหารสัตว์ ขายวัสดุก่อสร้าง คนส่งเป๊ปซี่ เด็กล้างรถ พนักงานขาย เลื่อนมาเป็นผู้จัดการ แล้วมาเป็นเจ้าของธุรกิจอีก 24 ปี เพราะปรัชญาการทำงานแบบ "ดีเยี่ยม" คือนโยบาย "ต้องเป็นที่หนึ่งเท่านั้น" ที่สองไม่เอา

ตลอดเวลากว่า 2 ชั่วโมงที่ดิฉันได้พูดคุยกับคุณสมชายบนเวทีเสวนา บอกได้เลยยิ่งคุยยิ่งมัน ยิ่งคุยยิ่งสนุก ยิ่งคุยยิ่งตะลึงในแนวคิดของผู้ชายวัย 62 ปีท่านนี้ ในช่วงท้ายการสัมภาษณ์ มีผู้ร่วมฟังหลายท่านยกมือถามคำถาม เรียกได้ว่าเป็นโอกาสที่เอาปัญหาจริงที่ยังแก้ไม่ตกมาถกกัน

"ท่านมีกลยุทธ์อย่างไรทำให้ทีมขายสามารถขายได้ตามเป้าหมายที่วางไว้ครับ" ผู้ฟังท่านหนึ่งยกมือถาม

คุณสมชาย ยิ้ม "แค่บอกพนักงานขายมองไปที่โกดังเก็บรถแล้วบอกว่าพวกคุณมีหน้าที่ขายรถในสต๊อกให้หมดสต๊อกเท่านั้นแหละ นี่คือหน้าที่ของคุณ พวกคุณขายเยอะๆ กลัวรวยเหรอ"

"ท่านมีวิธีการจัดการกับพนักงานที่เป็น Poor Performer อย่างไรครับ" ผู้ฟังอีกท่านถาม

คุณสมชาย ยิ้ม แล้วตอบว่า "ผมคงไม่จัดการอะไรกับเขา ผมคิดว่าพนักงานก็เหมือนคนในครอบครัวเดียวกันแล้วเรียกเขามาพบ ผมจะเดินเอาแขนไปโอบไหล่ของเขาและคุยกันเเบบรู้สึกเห็นใจเขาว่าเขาติดปัญหาอะไร ทำไมขายไม่ได้"

"ทำไมผมสามารถทำให้บริษัทเจริญรุ่งเรืองได้ ทำให้คนอื่นก้าวหน้าได้ แต่ลูกน้องของพี่คนนี้คนเดียว ทำไมพี่ทำให้น้องเจริญก้าวหน้าไม่ได้" น้องมีอะไรไม่สบายใจไหม บอกพี่ได้นะ ถ้าผมทำให้น้องก้าวหน้าไม่ได้ น้องว่าพี่ควรลาออกดีไหม พี่คงไม่สามารถเป็นผู้บังคับบัญชาของน้องได้ พี่ควรลาออกดีไหม?

ทุกคนที่ฟังแล้วอึ้งกันไปทั้งห้องจริงๆ ที่นี่บริษัทพี่ แล้วพี่จะลาออก มันคืออะไร? แล้วเรื่องราวเป็นอย่างไรต่อครับ ผู้ฟังท่านเดิมถามต่อ "น้องเขาก็กลับไปคิดคืนหนึ่ง แล้ววันรุ่งขึ้นเขาเลยเดินมาขอใบลาออกเองครับ ที่เราไม่ประสบความสำเร็จเพราะเราเลี้ยงคนไม่พิการกายแต่พิการใจ" คุณสมชาย กล่าว

สุดท้าย "จากชีวิตกรรมกรสู่เจ้าของอาณาจักรหลายหมื่นล้าน ท่านมีเคล็ดลับสู่ความสำเร็จอย่างไรคะ" ผู้ฟังท่านหนึ่งถาม

"ความจริงผมไม่ใช่คนเก่ง และผมก็ไม่มีอะไรที่เหนือใคร ผมมีเเต่ใจเท่านั้นที่เหนือคนครับ" หมัดเดียวอยู่เลย

คนเราทุกคนคงเจอปัญหาไม่ต่างกัน ยิ่งเรื่องขององค์กร มีอยู่ไม่กี่เรื่องวนเวียนกันไป ปีไหนผลงานดีก็ดีไป ปีไหนไม่ดี เรามักหาระบบมาจัดการกับคน

การบริหารคนไม่ได้เกิดจากการบริหารด้วยระบบเพียงอย่างเดียว แต่ต้องบริหารด้วยความรัก ความเข้าใจ ความปรารถนาดีด้วย

"ใช้ใจที่เหนือคน" นี่คือสูตรลับความสำเร็จในการบริหารตนเองและองค์กรสู่การเป็นบริษัทชั้นนำอันดับ 1 ของ ดร.สมชาย เหล่าสายเชื้อ