ยุคในการบริหารคน (4)

ทัธภร ธนาวริทธิ์[email protected]ที่ปรึกษาองค์กรบริษัท เอสทีไอ คอนซัลติ้ง จำกัด

การบริหารทุนมนุษย์ในศตวรรษที่ 21 อยู่ในบริบทของโลกที่มีพลวัตสูง มีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว องค์กรต้องมีการเรียนรู้ และพัฒนาอยู่ตลอดเวลา ต้องมีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องให้ทันกับสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป ไม่ว่าจะเป็นการสื่อสาร เทคโนโลยี หรือการเคลื่อนไหวของทุนที่เป็นไปอย่างไร้พรมแดน

องค์กรใดที่หยุดนิ่งแสดงให้เห็นว่าองค์กรนั้นกำลังถอยหลัง เนื่องจากการลอกเลียนแบบเกิดขึ้นอย่างง่ายดาย และสิ่งที่ผู้ตามมักจะใช้ในการแข่งขันก็มักจะเป็นราคา หรือการปรับรูปแบบบางอย่างเพื่อให้สามารถตอบสนองความต้องการตลาดได้อย่างดีกว่า

องค์กรที่สามารถสร้างนวัตกรรม ความแตกต่าง หรือความโดดเด่นได้ในตลาด องค์กรนั้นจะประสบความสำเร็จ ในยุคนี้การคิดนอกกรอบ หรือการหลุดออกมาจากระบบเดิมๆ จึงมีความจำเป็นกับการอยู่รอดขององค์กร ดังนั้นทรัพยากรที่องค์กรต้องการ นอกจากพนักงานที่มีความรู้แล้ว ยังจะต้องสามารถคิด วิเคราะห์ สังเคราะห์ และวางกลยุทธ์ได้เองโดยอัตโนมัติ

ความสามารถในการแข่งขันที่เกิดจากความคิดสร้างสรรค์ และนวัตกรรมที่เกิดขึ้นนั้นล้วนแต่เกิดจากความคิดของมนุษย์ที่แตกต่าง ทั้งสิ้น ซึ่งมีความแตกต่างจาก 2 ยุคที่ผ่านมา ที่ความสามารถในการแข่งขันเกิดจากการควบคุมคนเพื่อให้ระบบผลิตเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด และถัดมาคือความสามารถในการแข่งขันเกิดจากการใช้ระบบสมองกล หรือเทคโนโลยีสารสนเทศ ในยุคนี้ความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลไม่จำเป็นเสนอไป การคิด การตัดสินใจไม่จำเป็นต้องจำกัดให้อยู่ในกรอบการปฏิบัติแบบเดิม แต่มนุษย์ต้องสามารถคิดให้หลุดกรอบเดิมๆ ให้ได้ แนวคิดค่าตอบแทนจะเริ่มให้ความสำคัญกับความคิดสร้างสรรค์มากขึ้น

การบริหารทรัพยากรมนุษย์มีความสำคัญอย่างมากกับกลยุทธ์ ขององค์กร เนื่องจากจะต้องสร้างคน ทีมงาน และองค์กรให้เป็นไปในทิศทางที่สอดคล้องและสนับสนุนกับกลยุทธ์องค์กรมากที่สุด โดยเฉพาะการเปลี่ยนแปลงองค์กรให้อยู่ในรูปแบบขององค์กรแห่งการเรียนรู้ที่สามารถรองรับการปรับเปลี่ยนกลยุทธ์องค์กร และสิ่งแวดล้อมได้อย่างเหมาะสม นอกจากนี้การบริหารกลุ่มคนที่มีพรสวรรค์ มีความจำเป็นกับองค์กรอย่างยิ่งในรักษาความสามารถในการแข่งขันขององค์กรไว้ได้

อย่างไรก็ตาม หลายองค์กรยังไม่ได้ให้ความสำคัญของคนเท่าที่ควร บางองค์กรแนวคิดเรื่องคนยังคงใช้แนวคิดในศตวรรษที่ 19 ที่ยังคงมองว่าหน้าที่ของ HR คือการควบคุมพนักงานไม่ให้ทำผิดระเบียบข้อบังคับขององค์กร หัวหน้าคอยสอดส่องดูแลพฤติกรรมให้อยู่ในตามกรอบที่วางไว้ การตัดสินใจทุกอย่างจะต้องขึ้นอยู่กับหัวหน้า หรือผู้มีอำนาจสูงสุด

อย่างไรก็ตาม บางองค์กรมีการพัฒนาขึ้นมาใช้กรอบแนวคิดในศตวรรษที่ 20 คือให้ความสำคัญกับคน การจูงใจ การรักษา และพัฒนาคน ให้ความสำคัญกับความรู้ความสามารถ แต่ยังคงคิด หรือปฏิบัติในกรอบหลักการ หรือตรรกะเชิงเหตุ และผล

ดังนั้น การปรับเปลี่ยนองค์กรให้ทันกับบริบทของสิ่งแวดล้อมที่เปลี่ยนไปจะเกิดขึ้นไม่ได้หากผู้บริหารองค์กรยังไม่เปลี่ยนแนวคิดในการบริหารคน เพราะรูปแบบการบริหารคนย่อมสะท้อนถึงผลการปฏิบัติงานขององค์กร

(อ่านต่อฉบับหน้า)