วอลเทอร์ โรบินสัน The Americans

เรื่อง อฐิณป ลภณวุษ

ภาพเขียนแนวป๊อปที่ได้แรงบันดาลใจจากวิถีแบบอเมริกันชนของ วอลเทอร์ โรบินสัน The Americans เปิดแสดงให้ชมอยู่ที่ วีโต ชนาเบล แกลเลอรี่ (Vito Schnabel Gallery) ในเซนต์โมริตซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ จนถึงวันที่ 2 ก.ย.นี้

ได้ชื่อว่าเป็น เอดูอาร์ด มาเนต์ แห่งภาพสาวเซ็กซี่ และจอร์โจ โมรันดี แห่งภาพ สติลไลฟ์เฟรนช์ฟรายส์แม็คโดนัลด์ จากภาพที่เขามักจะวาดหญิงสาวเซ็กซี่ที่ให้ลุคย้อนยุคไปยังสมัยทศวรรษ 1940-1950 รวมทั้ง ภาพสติลไลฟ์ของวัฒนธรรมป๊อปแบบอเมริกัน

สำหรับผลงานล่าสุด The Americans ที่นำภาพเก่าเล่าใหม่ จากซีรี่ส์ผลงานที่สร้างสรรค์เอาไว้ตั้งแต่ปี 1986 ซึ่งคนที่เป็นแบบให้ วาด ยังคงเป็นเพื่อนศิลปินร่วมยุคสมัยเดียวกับวอลเทอร์ ในแวดวงศิลปินชาวนิวยอร์ก ไม่ว่าจะเป็น ซินดี้ เชอร์แมน, จูเลียน ชนาเบล และริชาร์ด พรินซ์ ภาพที่วาดขึ้นใหม่ให้อารมณ์แบบ "หวนรำลึก" ด้วยการวาดภาพในสไตล์ที่คุ้นเคยลงบนผ้าปูที่นอนที่มีลวดลาย เมื่อบวกกันแล้ว เหมือนกับปกหนังสือนิยายโรแมนซ์ราคาถูก (Pulp Fiction)

วอลเทอร์ อธิบายถึงธีมของผลงานของเขาว่า หลักๆ อยู่บนพื้นฐานของความกระหาย! ซึ่งเขาหมายถึงทั้งเรื่องบนเตียงและเรื่องปากท้องด้วย "อุปกรณ์ที่ใช้อย่างผ้าปูที่นอนก็บ่งบอกเป็นนัยๆ ถึงเรื่องของแรงปรารถนาอยู่แล้ว ผมว่ามันแสดงออกถึงอารมณ์ขันแบบตลกร้ายอยู่หน่อยๆ ด้วย แล้วนอกจากนี้ เมื่อผมนึกภาพว่าเจ้าผ้าปูที่นอนนี่จะนำมาแขวนในที่มืดๆ แนวนอน แตกต่างจากเวลาตากผ้าที่เรามักจะแขวนในแนวตั้ง ซึ่งเวลาคนออกแบบลวดลายต่างๆ บนผ้าปูที่นอนก็มักจะคิดในแนวนอน ธรรมชาติของผ้าปูที่นอนคือแนวนอน ในงานของผมจะเป็นจินตนาการลวดลายบนผืนผ้าปูเตียง โดยนำเรื่องราวในสังคมมาถ่ายทอดในแนวนอน"

เลโอ สไตน์เบิร์ก นักประวัติศาสตร์ศิลปะบอกว่า ผลงานของวอลเทอร์ โรบินสัน เป็นภาพวาดร่วมสมัยแบบที่เรียกว่า การวาดภาพแนวระนาบ โดยเขานำไปเปรียบเทียบกับผลงานของจิตรกรอเมริกันอีกคน อย่าง โรเบิร์ต เราส์เชนเบิร์ก ที่มักจะวาดภาพเหมือนกับเป็นแผนที่โลก ทว่าในรายละเอียดของแต่ละภาพ มักจะบรรจุไว้ด้วยภาพศีรษะคนดังร่วมสมัย หรือนำเอาโปสเตอร์มาทำคอลลาจในภาพ แม้ว่ามองในภาพรวมจะเป็นเหมือนภาพวาดแลนด์สเคปของสถานที่ใดสถานที่หนึ่งในโลกก็ตาม ซึ่งนักประวัติศาสตร์ศิลปะคนเดิมบอกว่า ผลงานของทั้งคู่เหมือนเป็นการมองหาแนวทางใหม่ๆ ทางศิลปะ

"พื้นผิวที่จะละเลงภาพวาดลงไป ไม่จำกัดเพียงแค่กระดาษ ไม้ ผืนผ้าใบ หรืออะไรแบบเดิมๆ อีกต่อไป" เลโอ สไตน์เบิร์ก เสริมด้วยว่า เหมือนเป็นการเปลี่ยนจากการอิงกับธรรมชาติมาอิงกับวัฒนธรรมแห่งยุคสมัย

วอลเทอร์ โรบินสัน เกิดในปี 1950 ที่รัฐเดลาแวร์ ก่อนจะไปโตที่โอกลาโฮมา เขาย้ายเข้ามายังนิวยอร์กเพื่อศึกษาทางด้านประวัติศาสตร์ศิลปะและจิตวิทยา ก่อนจะจบออกมาเป็น นักวิจารณ์ศิลปะ และผันตัวมาเป็นศิลปินเองในทศวรรษที่ 1970

เขามีสตูดิโอวาดภาพในนิวยอร์ก และได้แสดงงานบ่อยครั้ง ทั้งในนิวยอร์กเอง แล้วก็ในหอศิลป์ที่ไม่ใกล้ไม่ไกล โดยเฉพาะหอศิลป์ในสถาบันศิลปะต่างๆ นอกจากนี้ ยังมีนิทรรศการถาวรในหอศิลป์สำคัญๆ อย่างเช่น พิพิธภัณฑ์หอศิลป์วิทนีย์ ในนิวยอร์ก โดยหลังจากปี 1986 เขาก็เริ่มรามือจากการสร้างสรรค์งานสำหรับนิทรรศการลง แล้วหันไปโฟกัสที่งานวิจารณ์ศิลปะอีกครั้ง

วอลเทอร์สร้างสรรค์รายการรายสัปดาห์ Gallery Beat ทางช่องโทรทัศน์ศิลปะ และอีกไม่นาน เขาก็ร่วมก่อตั้งนิตยสาร Artnet โดยรับเป็นบรรณาธิการเองในช่วงเริ่มแรก หลังจากนั้นก็ไปเป็นคอลัมนิสต์ให้กับเว็บไซต์ Artspace

นับจากปี 2008 วอลเทอร์ หันกลับมา สร้างสรรค์งานศิลปะอีกครั้ง และประสบความสำเร็จอย่างสูงเรื่อยมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นิทรรศการย้อนรำลึกผลงานจากทศวรรษที่ 1980 ในปี 2014 ที่จัดโดยแบร์รี บลายเดอร์แมน มหาวิทยาลัยแห่งรัฐอิลลินอยส์ วิทยาเขต นอร์มอล หอศิลป์วิทยาลัยศิลปะและการออกแบบ มัวร์ ในฟิลาเดลเฟีย และแกลเลอรี่ เจฟฟรีย์ ดีทช์ ในนิวยอร์ก