
ความทรงจำดิจิทัล
ชัชวาล สังคีตตระการนับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือ แม้จะผ่านไปเพียง 2-3 ทศวรรษ แต่ก็มีพัฒนาการทางรูปลักษณ์และศักยภาพอย่างมาก คอมพิวเตอร์จากเครื่องที่ใหญ่เท่าบ้าน ปัจจุบันเล็กพอที่จะใส่ในซองเอกสารได้ หรือโทรศัพท์มือถือที่เมื่อก่อนต้องหิ้วเป็นกระติกน้ำ ก็เล็กพอที่จะใส่กระเป๋าเสื้อหรือกางเกงได้อย่างสบาย แม้ขนาดจะเล็กลงและราคาถูกลงอย่างมาก แต่ประสิทธิภาพ ศักยภาพภายในกลับสูงขึ้น
ชัชวาล สังคีตตระการ
นับตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน สำหรับเครื่องคอมพิวเตอร์และโทรศัพท์มือถือ แม้จะผ่านไปเพียง 2-3 ทศวรรษ แต่ก็มีพัฒนาการทางรูปลักษณ์และศักยภาพอย่างมาก คอมพิวเตอร์จากเครื่องที่ใหญ่เท่าบ้าน ปัจจุบันเล็กพอที่จะใส่ในซองเอกสารได้ หรือโทรศัพท์มือถือที่เมื่อก่อนต้องหิ้วเป็นกระติกน้ำ ก็เล็กพอที่จะใส่กระเป๋าเสื้อหรือกางเกงได้อย่างสบาย แม้ขนาดจะเล็กลงและราคาถูกลงอย่างมาก แต่ประสิทธิภาพ ศักยภาพภายในกลับสูงขึ้น
อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์เหล่านี้มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว บางตัวก็เลือนหายไปพร้อมกับมีตัวใหม่ เทคโนโลยีใหม่เข้ามาทดแทน แต่มีหนึ่งในนั้นที่ดูไม่ได้ โดดเด่นอะไรมากแต่ก็มีการเปลี่ยนแปลงเรื่อยมาแบบเงียบๆ อย่างน่าสนใจ นั่นคือ USB Flash Drive ที่หลายคนเรียกชื่อต่างกันหลากหลาย เช่น Flash drive, Thumb drive, Handy drive, Jump drive, USB drive, USB memory, Memory stick ไม่รวมชื่อที่ไม่เป็นทางการอีกไม่รู้กี่ชื่อนะครับ สาเหตุที่ทำให้ชื่อของมันค่อนข้างหลากหลาย อาจเพราะเป็นเพียงอุปกรณ์เสริมเล็กๆ จึงไม่มีชื่อเรียกอยากเป็นทางการ
USB Flash Drive ถูกคิดค้นขึ้นมาและจดสิทธิบัตรโดย M-Systems บริษัทสัญชาติอิสราเอล ในปี ค.ศ. 1999 และปลายปี 2000 ก็เริ่มผลิตออกขายอย่างเป็นทางการ โดย IBM ด้วยขนาดความจุ 8MB และอีกหลายบริษัทที่ออกตามมาในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ถ้าเทียบกับการใช้แผ่น Floppy disk ที่จุได้ 1.44MB ก็มากกว่าเกือบ 6 เท่า แต่ราคาตอนนั้น ก็แพงเอาเรื่องครับ ผมเคยซื้อมาใช้ตัวแรก ความจุ 16MB จำได้ว่าราคาหลักพัน แต่ล่าสุด เพิ่งซื้อขนาดความจุ 32GB ในราคาไม่ถึง 400 บาท
USB Flash Drive เหล่านี้ แม้จะเล็กและบทบาทเป็นพระรองอยู่เสมอ แต่แอบมีความสำคัญลึกๆ กับเราอยู่ตลอดเวลาเช่นกัน โดยเฉพาะการถ่ายโอนข้อมูลขนาดใหญ่ ที่ไม่สามารถส่งผ่านทางโปรแกรมหรือแอพพลิเคชั่นที่มีอยู่ได้ หรือในสถานการณ์ที่ไม่เอื้ออำนวย เช่น การไม่มีอินเทอร์เน็ต ทำให้หลายคนต้องมีติดตัวไว้ อย่างน้อยคนละ 1 ตัว แต่ด้วยความเล็กกะทัดรัดพกพาง่าย ปัญหาที่ผมเจอบ่อย คือ หายง่าย การที่มันอาจจะหายง่าย เราจึงต้องควรระมัดระวังในการใช้งานเป็นอย่างมาก เช่น เมื่อคัดลอกหรือถ่ายโอนข้อมูลที่สำคัญ หรือค่อนข้างเป็นความลับ เสร็จ แล้วควรจะรีบลบออก เพราะหากหาย การซื้อใหม่อาจจะไม่ใช่ปัญหา เพราะราคาถูก แต่ปัญหาอยู่ที่ข้อมูลที่ติดไปด้วย มีความสำคัญและเรามักลืมหาวิธีป้องกันข้อมูลเหล่านั้น
สักวันเราอาจจะมีวิธีส่งความทรงจำผ่านคลื่นสมองและแปลงเป็นสัญญาณไฟฟ้ามาเก็บไว้ในหน่วยความจำสำรองเหล่านี้ได้ในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง อย่างไรก็ตาม แม้จะมีหน่วยความจำสำรองไว้เก็บบันทึกข้อมูลบางส่วนไว้ ข้อมูลสำคัญก็ควรเก็บไว้ที่หน่วยความจำหลัก (สมอง) หลายคนเลือกใช้อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ช่วยเก็บบันทึกความทรงจำ แต่พออุปกรณ์เหล่านั้นหายไป ความทรงจำดิจิทัลก็หายไปด้วยอย่างน่าเสียดาย ท่านผู้อ่านล่ะครับ ความทรงจำใดบ้างที่อยากจดจำไว้ และความทรงจำใดบ้างที่จะเก็บไว้เป็นความทรงจำดิจิทัล n







