สร้างอาชีพใหม่ให้ตัวเอง...ก่อนโดนเลย์ออฟ

พุฒิมาส วุฒิวณิชย์

สมัยดิฉันเป็นเด็กมักได้รับการสั่งสอนว่าเรียนให้เก่งจะได้มีอนาคตที่ดี อย่าสนใจอย่างอื่น ไม่วอกแวก วัยเรียน...ก็เรียนๆๆ ห้ามมีแฟน ห้ามเที่ยวเยอะ งานพิเศษไม่ต้องทำ เดี๋ยวรบกวนเวลาเรียน

ดิฉันเชื่อว่านี่คือคำสอนลูกแบบครอบครัวทั่วไป ลูกชนชั้นกลางในยุค 2000 ซึ่งพอเรียนจบเราถูกสอนให้ทำงานประจำ ประหยัดชนิดที่ว่าไม่ใช้ชีวิตและไร้ความเป็นแฟชั่น เอาแต่เก็บเงิน สู้งาน แต่พอทำงานไปสักพัก มนุษย์ Gen-Y ลงเอยที่การเปลี่ยนสายงาน เพราะทนไม่ได้กับโลกความจริง งานวิชาชีพรายได้มีแต่ลดลงๆ ไม่คุ้มค่าเรียนหนักมาหลายปี รู้สึกว่า ไม่อยากเอาเวลามาทิ้งไว้ตรงนี้ !

ทุกวันนี้เพื่อนร่วมคณะทยอยกันเปลี่ยนสาย ดิฉันมีเพื่อนสมัยเรียนสถาปัตย์เปลี่ยนอาชีพมาเป็นครูสอนดำน้ำ กลายเป็นบาริสต้าสุดฮอต เป็นเทรดเดอร์หุ้น นอกจากนี้คนที่เปลี่ยนสายอาชีพมาทำสิ่งที่ตัวเองรัก กลับมีรายได้ดีกว่าอาชีพที่เรียนมา

ดิฉันมองว่าทั้งหมดทั้งมวลมาจากการที่ประชากรวัยแรงงานมีจำนวนลดลงๆ การบริโภคจากที่เคยมากก็ลดลง สายอาชีพมีไว้เพื่อรองรับการบริโภคของคน (ในอดีต) ก็มีปริมาณงานลดลง อาชีพที่เคยมั่นคงมันกลายเป็นอาชีพเสี่ยงตกงาน ตรงกันข้ามกับอาชีพที่เกิดขึ้นใหม่ยังมีโอกาสโตอีกมาก มนุษย์ Gen-Y เลยต้องหันมาคิดอาชีพใหม่ให้ตัวเอง แล้วการสร้างอาชีพใหม่ให้ ตัวเองมีความเสี่ยงอะไรบ้าง?

อย่างแรกคือ คุณจะไม่ได้เงินตั้งแต่ครั้งแรกที่ทำงาน อาทิ บล็อกเกอร์เขียนเพจฟรีมาเป็นปี กว่าจะมีผู้ติดตามมากพอและขายของได้ สิ่งที่ทำให้อยู่ได้คือการยอมทำงานประจำไปก่อน เริ่มสร้างอาชีพใหม่ในวันนี้ ยังดีกว่าการไม่ทำอะไร แล้วตกงานในอนาคต

อย่างที่สอง คือการลงทุน ดิฉันมีน้องเรียนอยู่มหาวิทยาลัย ปี 2 น้องบอกว่าจากเดิมเป็นเด็กติดเกม ตอนนี้แอบเอาเงินไปเทรดค่าเงินตอนดึกๆ เด็กรุ่นใหม่คิดว่าการลงทุนตั้งแต่อายุน้อยเป็นสิ่งสำคัญ การเก็งกำไรถ้าเรียนรู้ถูกวิธีก็สามารถสร้างเงินได้ ดิฉันก็แนะนำน้องให้ลงทุนในหุ้นไปด้วย เพราะถ้าลงทุนตั้งแต่อายุยังน้อยเราได้เรียนรู้ก่อนคนอื่น การลงทุนนั้นคล้ายทำธุรกิจตรงที่ถ้าเราไม่ทำเองเราก็ไม่มีวันเข้าใจ อีกทั้งแนวคิดแบบนักลงทุนช่วยให้เราใช้เงินอย่างคิดหน้าคิดหลัง ถ้าเราจ่ายเงินให้กับสิ่งที่มีประโยชน์เรามองว่าเราลงทุน สินค้าบางอย่างอาจเป็นการลงทุนสำหรับคนบางกลุ่ม เช่น รถยนต์ คือการลงทุนของคนที่มีอาชีพต้องเดินทางไกล หรือคนที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ เราขับรถหรู เราสามารถเข้าคลับเดียวกับกลุ่มลูกค้าเป้าหมายได้ เพราะฉะนั้นไม่มีข้อจำกัดว่าสินค้าไหนคือการลงทุน หรือเป็นความสิ้นเปลือง นี่คือแนวคิดของคนรุ่นใหม่ที่ต่างไปจากอดีต

อย่างสุดท้าย คือการบริหารความเสี่ยงให้ชีวิต ดิฉันเคยลาออกจากงานมาเทรดหุ้นแบบฟูลไทม์ แต่ไม่ประสบความสำเร็จ แถมจะกลับไปสมัครงานใหม่ ยังติดวิกฤตการเมือง ไม่มีบริษัทไหนรับเลย ตลาดก็แย่ งานก็ไม่มี เลยติดแหงกอยู่บ้านอยู่ครึ่งปี ก็ขอฝากสำหรับคนที่อยากออกจากงานปุบปับ ว่าให้วางแผนให้ดีก่อนว่าจะทำอะไร เพราะเวลาที่ไม่เป็นใจเกิดขึ้นได้กับชีวิตทุกคน อย่างแรกเช็กเงินในกระเป๋า...ว่ามีมากพอที่จะเสี่ยงหรือไม่ และอย่าลืมเตรียมแผนสำรอง กรณีแผนแรกเจ๊งจะได้ไม่กลายเป็นนกนะ คะ!