คอร์รัปชั่นในวงการศึกษาโลก

ชัยณรงค์ อินทรมีทรัพย์ คณะกรรมการพัฒนาขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ (กพข.)

ปัจจุบันนี้ทุกภาคส่วนในสังคมได้ทุ่มเททรัพยากรทั้งเงินทองและเวลา ตลอดจนสติปัญญาต่างๆ ไปเพื่อแก้ไขหรือพัฒนาคุณภาพการศึกษาของประเทศอย่างเอาจริงเอาจังเพื่อพัฒนาเศรษฐกิจ สังคม ฯลฯ ปรากฏการณ์ดังกล่าวเปรียบเสมือน...การเดินตามกันไปเพราะเชื่อว่าใครๆ ก็ไปทางนั้น โดยมิได้หยุดคิดว่าเส้นทางที่กำลังเดินไปนั้นเหมาะสมกับบริบทของโลกในศตวรรษที่ 21 หรือไม่...ทำนองพากันไปตาย!!

นับตั้งแต่ศตวรรษที่ 19 และ 20 เป็นช่วงเวลาที่การศึกษามีบทบาทอยู่สูงยิ่งต่อการพัฒนาประเทศและก้าวสู่ความเจริญโดยเฉพาะทาง ด้านวัตถุ วิวัฒนาการของระบบอุตสาหกรรมที่แพร่กระจายไปทั่วโลก ชี้นำไปที่การจัดการศึกษาทุกๆ ระดับให้สูงขึ้น เยาวชนต้องใช้เวลาใน สถานศึกษาสูงขึ้นเป็น 10-15 ปี หรือสูงกว่านั้นจึงจะประสบความสำเร็จในชีวิต ความเจริญก้าวหน้าและพัฒนาการของอุตสาหกรรมในช่วงศตวรรษที่ 20 ได้กำหนดเงื่อนไขความต้องการใช้แรงงานระดับต่างๆ ไว้อย่างชัดเจนทุกระดับ หลักสูตรระดับปริญญาตรีในประเทศไทยรวมทุกมหาวิทยาลัยจึงมีเกือบพันหลักสูตร และนำไปสู่การมีงานทำและสร้างความเจริญสู่สังคม ฯลฯ

ประเทศต่างๆ ทั้งที่พัฒนาแล้ว กำลังพัฒนา และด้อยพัฒนาต่างถูกล้างสมองให้ยึดถือความต้องการของภาคอุตสาหกรรมหรือในภาพรวมคือภาคผู้ใช้แรงงานเป็นนโยบายหลักของการบริหารระบบการศึกษาของประเทศ โดยเฉลี่ยรัฐบาลทุกประเทศใช้งบประมาณเกือบ 20% เพื่อจัดการศึกษาทุกปี โดยสรุปมนุษยชาติใช้ทรัพยากรไม่น้อยกว่า 1 ใน 3 ที่ได้มาเพื่อการลงทุนสำหรับอนาคตในรูปการศึกษา การบริหารจัดการทรัพยากรจำนวนมหาศาล และมีคนเกี่ยวข้องจำนวนมากมายทั้งนักเรียน ครู ผู้บริหาร ผู้เกี่ยวข้องกับวัสดุอุปกรณ์การศึกษา การจัดซื้อจัดจ้างอาคารสถานที่ ฯลฯ การทุจริตคอร์รัปชั่นรูปแบบต่างๆ จึงเกิดขึ้นมากมายในทุกประเทศ

ขณะนี้โลกเข้าสู่ศตวรรษที่ 21 มาได้ 17 ปีแล้ว การเปลี่ยนแปลงทางด้านสารสนเทศได้ก้าวไปไกลมากมาย อุปกรณ์และเครื่องมือต่างๆ ทำให้การดำรงชีวิตของมนุษย์เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ระบบ ICT และ Digital รูปแบบต่างๆ ทำให้เกิด Internet, Social media, Blockchain ฯลฯ ความเจริญก้าวหน้าชนิดก้าวกระโดดทางด้านเทคโนโลยีการผลิตนำไปสุ่ยุคอุตสาหกรรม 4.0 ที่ใครๆ อยากไปให้ถึง

มีรายงานวิจัยหลายสถาบันยืนยันตรงกันว่า จำนวนปีที่เยาวชนต้องอยู่ในระบบการศึกษา 10-12-15 ปี หรือกว่านั้นหมดความจำเป็นแล้ว เพราะโดยนัยของเทคโนโลยีสมัยใหม่ที่เกิดในศตวรรษที่ 21 ความต้องการของภาคการผลิตเปลี่ยนแปลงรวดเร็ว อายุปีที่เยาวชนต้องอยู่ในสถานศึกษาไม่มีความสัมพันธ์กับความสำเร็จในการทำงานอีกต่อไป ระบบคอมพิวเตอร์และ Internet of things จะเชื่อมโยงให้อุปกรณ์ต่างๆ ทำงานได้เองอย่างเฉลียวฉลาดกว่ามนุษย์มากมาย

คำถามคือ การที่รัฐบาลและประชาชนทั่วโลกยังคงทุ่มเททรัพยากรมหาศาลไปเพื่อจัดการศึกษาจำนวนเกือบ 20-25% ของงบประมาณเพื่ออะไร? คำตอบน่าจะเป็นตัวอย่างของการคอร์รัปชั่นที่รุนแรงลุกลามไปทั่วโลก เพราะอิทธิพลของการจ้างงานในศตวรรษที่แล้วๆ มาโดยเอาเครื่อง ชี้สำคัญ (Proxy) คือจำนวนปี 5-10-15-20+ ระดับความยากง่ายของ เนื้อวิชา ประถม-มัธยม-อาชีวะ-ปริญญาตรี/โท/เอก ฯลฯ และใช้การทดสอบความรู้เป็นเครื่องมือเลือกสรรบุคคลเข้าดำรงตำแหน่ง โดยพยายามไม่ใช้การอบรมเองในองค์กรเพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย ฯลฯ การผลักภาระดังกล่าวถือเป็นการคอร์รัปชั่นในระดับนานาชาติของภาคธุรกิจ

บริษัทที่ปรึกษาด้านการจัดการจากสหรัฐชื่อ แม็กแคนซี ได้วิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากผลการสอบ PISA หลายๆ ปี และนำผลสอบมาเปรียบเทียบกับเงินงบประมาณที่ประเทศต่างๆ ได้ใช้เพื่อการจัดการศึกษาพบว่าเกิดความสูญเปล่ามหาศาล ประเทศมหาอำนาจที่ทุ่มเทงบประมาณเพื่อการศึกษา เช่น สหรัฐ อังกฤษ ฝรั่งเศส ฯลฯ รวมทั้งประเทศไทยด้วย กลับปรากฏผลว่าคุณภาพของเยาวชนต่ำกว่าประเทศที่ใช้ทรัพยากรน้อยกว่ามาก เช่น ฟินแลนด์ สิงคโปร์ ฮ่องกง ฯลฯ และเมื่อนำข้อมูลในการริเริ่มธุรกิจใหม่ๆ การจดทะเบียนลิขสิทธิ์ และสิทธิบัตร กิจการ สตาร์ทอัพไฮเทคนานาชนิด ฯลฯ สัมพันธ์กับจำนวนปีของผู้ดำเนินก็พบว่าไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ เช่น บิล เกตส์, สตีฟ จ๊อบส์ ฯลฯ และอีกจำนวนมากล้วนแต่มีจำนวนปีในสถานศึกษาไม่มาก ถ้านำรายได้ของ CEO ระดับนานาชาติมาเปรียบเทียบกับระยะเวลาเรียนก็แทบจะไม่มีความสัมพันธ์กันเลยกับจำนวนปีในระบบการศึกษาปัจจุบันดำเนินอยู่

สรุป การคอร์รัปชั่นในวงการศึกษาทั่วโลกเป็นตัวอย่างของความ ล้มเหลวของมนุษยชาติที่ยากจะขจัดได้และความสูญเปล่า เนื่องจากคนส่วนใหญ่มีส่วนได้เสีย เช่น อาชีพครูอาจารย์ อาชีพนักวิชาการการศึกษา ข้าราชการ นักธุรกิจจำหน่ายอุปกรณ์เพื่อการศึกษา บุคลากรที่เกี่ยวข้องกับกิจการต่างๆ เช่น รถขนส่ง อาหาร กีฬา สันทนาการ รักษาพยาบาล ฯลฯ การบริหารจัดการดังกล่าวมีความไร้ประสิทธิภาพ ทุจริตเกือบทุกชั้นอาชีพ และสุดท้ายผลผลิต (Output) ก็ไม่มีคุณภาพตามที่คาดหมาย ดังที่ปรากฏเป็นความกังวลของสาธารณชนทุกวันนี้

การปฏิรูปการศึกษาวันนี้จึงควรยกเลิกแนวคิดในการจัดการศึกษาเพื่อทำของเดิมให้ดีขึ้น มาเป็นมองบทบาทใหม่ของการศึกษาในทศวรรษหน้าของศตวรรษที่ 21 และต้อง Taylor made สำหรับประเทศไทยขณะนี้และอีก 10-20 ปีข้างหน้าโดยไม่หลับหูหลับตาใช้แต่ Proxy นานาชาติที่แม้แต่องค์กรสหประชาชาติ ธนาคารโลก ฯลฯ ก็นิยมใช้กันอยู่ ทำให้สูญเสียทรัพยากรไปมหาศาล n