เบื่องานกันไหม

กำพล สุทธิพิเชษฐ์ผู้อำนวยการฝ่ายอาวุโสธนาคารกสิกรไทย

ำถามเริ่มต้น คือ คุณมีความสุขกับงานที่ทำอยู่ทุกวันนี้บ้างไหม คงต้องตอบเหมือนๆ กันว่าก็คงต้องมีความสุขอยู่บ้าง คงไม่มีใครไม่เคยได้หัวเราะ หรืออารมณ์ดีเมื่ออยู่ที่ทำงานเลยใช่ไหมครับ งั้นคงต้องมาสำรวจตัวเองกันว่าเป็นแบบนี้บ้างไหม

ตื่นเช้ามาแล้วอยากล้มตัวนอนต่อ-ไม่ใช่ว่าง่วงนอน หรือนอนน้อย แต่พอนึกถึงที่ทำงานแล้วความรู้สึกมันเซ็งผิดกับวันหยุดที่ตื่นมาด้วยความสดชื่นปลอดโปร่ง เผลอๆ ตื่นเช้ากว่าวันมาทำงานอีก อาการคล้ายๆ กับ เด็กที่ไม่อยากไปโรงเรียนตอนเช้า ซึ่งสาเหตุของเด็กอาจจะกังวลที่ต้องจากพ่อแม่และสิ่งแวดล้อมที่คุ้นเคย หรืออาจจะยังปรับตัวไม่ได้ หรือ ง่วงนอน อยากนอนต่อ หรือไม่ก็กลัวครูจะดุเพราะทำการบ้านไม่เสร็จ หรือเจอเพื่อนๆ แกล้งที่โรงเรียน และอื่นๆ อีกมากมาย

ผู้ใหญ่ก็เช่นกันไม่ต่างอะไรจากเด็กๆ หรือลูกๆ ของเรา ดังนั้นต้องลองหาสาเหตุดูว่าเพราะอะไร เช่น ต้องเจอกับงานค้างที่แสนน่าเบื่อ หรือกลัวจะถูกทวงงานที่ยังทำไม่เสร็จ หรือต้องเข้าประชุมในสภาพที่ว่าข้อมูล ยังไม่พร้อม หรือกลัวไปก่อนว่าจะเจอหัวหน้าดุ (เพราะหัวหน้าชอบดุเป็นประจำ) หรืออีกหลายๆ เรื่อง รู้แต่ว่าไม่อยากไปเจอสภาพแวดล้อมที่ทำงาน

ก็อยากให้คิดต่อว่าเราเป็นเช่นนี้ทุกเช้าหรือไม่ และเมื่อไปถึงที่ทำงานเรารู้สึกหงุดหงิดทั้งวันหรือไม่ มีช่วงเวลาที่รู้สึกดี ได้หัวเราะกับเขาบ้างไหม ได้พูดคุยสนุกสนานกับเพื่อนๆ ร่วมงานบ้างไหม หรือมีบางช่วงที่จิตใจสงบ รู้สึกสบายใจบ้างไหม อาจจะเป็นตอนเที่ยงที่ออกไปหาอะไรอร่อยๆ ทานกันกับเพื่อนข้างนอกบริษัท หรือเข้าห้องสมุด หรือเปิดอีเมลอ่านเรื่องทั่วๆ ไป เช็กสังคมออนไลน์เรื่องส่วนตัวอื่นๆ ที่ชอบ คงอารมณ์เดียวกับเด็กๆ ที่ร้องไห้งอแงตอนเช้าไม่อยากไปโรงเรียน แต่พอสายๆ ได้สนุกกับเพื่อนก็ลืมไปว่าเมื่อเช้าอารมณ์ไม่ดีขนาดไหน ไม่มีใครหรอกที่ทุกข์ไปทั้งวัน ถ้าเรายังมีช่วงเวลาแห่งความสุข ความสบายใจใน ที่ทำงานอยู่บ้าง แสดงว่าที่ทำงานของเรานั้นไม่ได้เลวร้ายเท่าไรนักหรอกครับ

เครียดกับงานหนัก งานด่วน จนกังวลตลอดเวลา-เวลานอนก็หลับไม่สนิท เวลารับประทานข้าวก็แทบจะไม่รู้รสชาติ ก็ต้องถามตัวเองกันต่อว่าเป็นสถานการณ์ที่เราเจออยู่ตลอดเวลาหรือเปล่า หรือมันเป็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาหนึ่งเท่านั้น และหลังจากเสร็จงานนั้น หรือจบโครงการใหญ่ๆ เรารู้สึกโล่งอก รู้สึกเป็นสุข สบายใจ และรู้สึกดีภูมิใจกับตัวเองไหม ซึ่งความรู้สึกหลังเสร็จงานหนักเหล่านี้นี่เองที่เป็นแรงผลักดันให้เราอยากเจองานใหม่ๆ อีกก็ได้ มันก็จะเป็นแบบนี้วนไปครับในชีวิตของคนทำงานทุกคน แต่น่าเสียดายอย่างมาก ถ้าเราเลือกที่จะจดจำแต่ความรู้สึกทุกข์อย่างเดียว จนเกิดเป็นความเจ็บช้ำน้ำใจว่าทำไมเราต้องทำงานหนักไม่รู้จักหยุดหย่อนเสียที ให้ลองนึกถึงช่วงอารามณ์ที่งานเสร็จบ้าง ก็อาจจะทำให้รักในงานที่เราทำ รักในองค์กรที่เราอยู่ขึ้นมาอีกเยอะ

รู้สึกล้มเหลวกับงาน ไม่เคยพอใจในงานของตัวเอง-ถ้าทบทวนดูแล้วเกิดจากการประเมินของเราเอง ก็ต้องหาวิธีและเวลาในการพัฒนา ตัวเอง เรียนรู้จากคนที่เก่งๆ หรือลอกเลียนแบบวิธีการทำงานมาเลยก็ได้ เลือกเฉพาะส่วนดีที่เราขาดไป (ไม่มีใครเก่งไปซะทุกเรื่องหรอกครับ) อาจมีบางเรื่องที่เราเก่งกว่าเขาก็คงต้องมีบ้างแน่ๆ แต่ถ้าทุกข์เพราะการประเมินจากคนอื่น ก็ต้องดูก่อนว่าผลการประเมินนั้นเป็นเอกฉันท์ของทุกคน ที่เกี่ยวข้องหรือเปล่า เพราะต่างคนก็ต่างความคิด และยิ่งถ้าคนประเมินมีอคติกับคุณ ก็เลิกใส่ใจได้เลย ไม่เช่นนั้นเราก็จะเสียความมั่นใจในตัวเองไปเรื่อยๆ ถึงตอนนี้ผู้อ่านอาจมีคำถามว่า แต่คนที่ประเมินเป็นหัวหน้าเรานะ ผมก็จะมีคำถามถามกลับไปว่า เราคิดว่าเขาจะเป็นหัวหน้าเราไปตลอดไหม หรือเราจะต้องเป็นลูกน้องเขาไปตลอดไหม ซึ่งคำตอบคือไม่แน่นอน เผลอๆ แค่ข้ามปีก็เปลี่ยนกันอีกแล้ว แต่ความมั่นใจของเราจะอยู่กับเราไปตลอด ทั้งชีวิต และอยู่กับเราในทุกๆ เรื่อง ดังนั้นห้ามสูญเสียความมั่นใจของ ตัวเองเด็ดขาด

แล้วถ้าเราเบื่อกับที่ทำงานใน ช่วงนี้จะต้องทำอย่างไร ก็ต้องตอบว่าหาอะไรที่มีความสุขมาช่วยสมดุล ปัจจัยที่ทำให้คนมีความสุขกับการทำงาน ปัจจัยแรกและเป็นปัจจัย หลักๆ คือ เพื่อนสนิทที่ทำงาน เคยไหมครับ ตื่นมาไม่ได้อยากมาทำงานเลย งานเยอะ งานน่าเบื่อ แต่อยากไปเจอเพื่อน เพราะมนุษย์เป็นสัตว์สังคม อยู่บ้านอย่างเดียวก็เบื่อแน่ๆ ไม่เชื่อลองไปถามคนที่เป็นแม่บ้าน ไปถามคนที่เกษียณไปแล้ว ทำไมถึงได้นัดพบปะสังสรรค์กันบ่อยจัง

ดังนั้น ในที่ทำงานเราควรมีสัมพันธภาพที่ดีกับเพื่อนร่วมงาน มนุษย์ต้องการมิตรที่คอยช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เป็นที่ปรึกษาเมื่อยามมีปัญหาที่แก้ไม่ตก ช่วยปลอบใจ และให้กำลังใจในยามที่ทุกข์ โดยเฉพาะการร่วมกันคิดและช่วยแก้ปัญหา ในการทำงาน เราเองใช้ชีวิตกับเพื่อนร่วมงานมากกว่าเพื่อนสมัยเรียนด้วยซ้ำ โอกาสที่จะขัดแย้งหรือไม่พอใจกันย่อมมีมาก จึงจำเป็นต้องฝึกรับมือความขัดแย้ง จะขัดแย้งกันอย่างไรไม่ให้เลยเถิดไปเป็นขัดใจกัน เพราะสิ่งที่มากกว่าเพื่อนร่วมงาน คือ มิตรภาพ

คงไม่มีงานไหนน่าเบื่อไปเสียหมด คงไม่มีองค์กรไหนน่าเบื่อไปเสียหมด ถ้าอยากได้งานที่เรารัก ก็ลองเริ่มต้นจากรักในงานที่เราทำอยู่ หรือถ้าอยากได้อยู่ในองค์กรที่เรารัก ก็ลองเริ่มจากรักในองค์กรที่เราอยู่