คบบัณฑิตระดับโลก

ช่วงนี้ถือเป็นโค้งสุดท้ายของการคัดเลือกนักเรียนเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษา นักเรียนทุกคนต่างมีความหวังที่จะเข้าเรียนสาขาในฝัน คณะชั้นนำ และมหาวิทยาลัยชื่อดัง ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติที่จะต้องมีทั้งผู้สมหวังและผิดหวัง

แต่ก็ต้องยอมรับว่าโอกาสศึกษาต่อในมหาวิทยาลัยเปิดกว้างมากกว่าเมื่อ 20 ปีที่แล้วมาก ยกตัวอย่างในอดีตมีคณะวิศวะเปิดสอนเพียง 8 แห่ง แต่ปัจจุบันมีกว่า 60 แห่งทั่วประเทศ โอกาสที่จะได้เป็นวิศวกรก็มีมากขึ้นด้วยเช่นกัน เพราะปริมาณการรับนักศึกษามีมากขึ้น การแข่งขันไม่ได้น่ากลัวเหมือนในอดีต บัณฑิตปริญญาตรีจึงจบออกไปจำนวนมหาศาล เช่น บัณฑิตด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ก็จบออกสู่ตลาดไม่น้อย แต่ก็แปลกว่าทำไมถึงไม่มีโปรแกรมคอมพิวเตอร์ดังๆ เกิดในประเทศไทยเลย ดังนั้นปัญหาการศึกษาไทยส่วนใหญ่จึงไม่ใช่เรื่องปริมาณ แต่เป็นเรื่องคุณภาพ

เมื่อพูดถึงคุณภาพ ก็ต้องเรียนรู้จากมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก โดยเฉพาะด้านวิทยาการคอมพิวเตอร์ ต้องยกนิ้วให้มหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน (Carnegie Mellon University) เมืองพิตต์สเบิร์ก มลรัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา ซึ่งได้การยอมรับว่าเป็นมหาวิทยาลัยหนึ่งที่ดีที่สุดในการสร้างองค์ความรู้ งานวิจัย และนวัตกรรมทางด้านคอมพิวเตอร์ของโลก ปัจจุบันมีศิษย์เก่าที่ประสบความสำเร็จอยู่ในวงการคอมพิวเตอร์ทั้งในซิลิคอนวัลเลย์ ศูนย์กลางอุตสาหกรรมไอที และทุกภูมิภาคทั่วโลก รวมถึงในประเทศไทย

ไม่น่าเชื่อว่ามหาวิทยาลัยแห่งนี้ ในอดีตเคยเป็นเพียงโรงเรียนอาชีวศึกษา หรือโรงเรียนเทคนิค ที่ชื่อว่า โรงเรียนเทคนิคคาร์เนกี ก่อตั้งโดยมหาเศรษฐีเจ้าของอุตสาหกรรมเหล็ก แอนดรูว์ คาร์เนกี ในปี ค.ศ. 1900 ด้วยวิสัยทัศน์ที่ต้องการผลิตช่างออกสู่อุตสาหกรรม และใช้ประโยคที่ว่า “หัวใจของฉันอยู่ที่งาน” เป็นคำขวัญของโรงเรียนแห่งนี้ และต่อมาโรงเรียนเทคนิคคาร์เนกี ได้ควบรวมกับสถาบันวิจัยอุตสาหกรรมเมลลอน ก่อตั้งเป็นมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน ในปี ค.ศ. 1967 โดยมุ่งเน้นการผลิตยอดบัณฑิตทางด้านศาสตร์และศิลป์ และสร้างงานวิจัยระดับโลก

ที่น่าสนใจคือ มหาวิทยาลัยสุดยอดของโลกในสหรัฐอเมริกาหลายมหาวิทยาลัย ก็ถือกำเนิดขึ้นจากโรงเรียนเทคนิค หรืออาชีวศึกษาเล็กๆ เช่น เอ็ม ไอ ที มหาวิทยาลัยอันดับ 1 ของโลก ก็มาจากโรงเรียนโปลีเทคนิคในเมืองบอสตัน มลรัฐแมสซาชูเซตส์ หรือสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนีย (California Institute of Technology หรือ CalTech) ก็เคยเป็นโรงเรียนอาชีวะในเมืองแพซาดีนา มลรัฐแคลิฟอร์เนีย หรือสถาบันเทคโนโลยีแห่งจอร์เจีย ก็มาจากโรงเรียนเทคนิคจอร์เจียเช่นเดียวกัน

จึงเห็นได้ว่าจากโรงเรียนอาชีวะท้องถิ่นที่ผลิตช่างสู่อุตสาหกรรม ก็ยังสามารถทะยานขึ้นเป็นมหาวิทยาลัยที่ดีที่สุดของโลกได้ มหาวิทยาลัยเหล่านี้ประสบความสำเร็จได้อย่างไร จึงน่าเรียนรู้เพื่อนำมาใช้ในการพัฒนามหาวิทยาลัยไทย คำตอบคือ การเน้น “คุณภาพ” มากกว่า “ปริมาณ” ดังเช่น Caltech ก็มีนักศึกษาเพียง 2,000 กว่าคนเท่านั้น และมุ่งสร้างความเป็นเลิศทางด้านวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีที่ล้ำหน้าสุด ๆ เช่น เทคโนโลยีอวกาศและฟิสิกส์

ดังนั้น หากประเทศไทยมีความร่วมมือกับมหาวิทยาลัยระดับโลกจะสร้างโอกาสมหาศาล ซึ่งปัจจุบันสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบังได้ร่วมมือกับมหาวิทยาลัยคาร์เนกีเมลลอน ตั้งวิทยาเขตในประเทศไทยเป็นครั้งแรกในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพื่อผลิตบัณฑิตคุณภาพระดับโลกในประเทศไทยออกไปเป็นนักรบเศรษฐกิจ สร้างนวัตกรรมยุคไทยแลนด์ 4.0 และร่วมกับภาคเอกชนพัฒนางานวิจัยซึ่งประเทศไทยยังอ่อนแอ ให้สามารถสร้างผลผลิตมีคุณภาพและล้ำหน้า เพื่อต่อสู้กับการแข่งขันที่รุนแรงในตลาดโลกได้

การได้เรียนรู้และทำงานร่วมกับคนเก่ง ย่อมนำมาแต่ประโยชน์และผลสำเร็จ ดังคำพังเพยไทยที่ว่า “คบบัณฑิต บัณฑิตพาไปหาผล”