ประชาธิปไตย ของประเทศเพื่อนบ้าน (3)

โดย...ทัธภร ธนาวริทธิ์

ในสัปดาห์นี้จะกล่าวถึงเสรีภาพของประชาชนภายใต้ระบบการปกครองของในประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ในด้านต่างๆ ซึ่งมีความแตกต่างกันมากบ้างน้อยบ้าง

ประเทศมาเลเซียและสิงคโปร์ ถูกจัดอันดับจาก Free dom House ว่าเป็น Partly Free Countries เนื่องจากสิทธิทางการเมืองและเสรีภาพประชาชน โดยวัดผลจากเสรีภาพในการพูดปราศรัยและเสรีภาพสื่อมวลชน

ประเทศมาเลเซีย รัฐบาลได้ให้สิทธิเสรีภาพในการพูดปราศรัยและเสรีภาพของสื่อมวลชน แต่ก็มีข้อจำกัดอยู่บ้าง โดยรัฐบาลเข้มงวดต่อการแสดงออก และเน้นให้เซ็นเซอร์ด้วยตัวเองในบางเนื้อหาที่เป็นภัยต่อความมั่นคงของชาติ ความเรียบร้อยของสาธารณะ และเพื่อดำรงไว้ซึ่งสัมพันธ์แบบมิตรภาพกับประเทศอื่นๆ โดยพระราชบัญญัติความมั่นคงภายใน Internal Security ACT นี้

การแสดงข้อคิดเห็นต่อประเด็นอ่อนไหวที่เกี่ยวกับเชื้อชาติและศาสนาจะถูกห้ามตามพระราชบัญญัติการควบคุมการปลุกระดมฝูง พรรคการเมืองจะถูกควบคุมเมื่อยกประเด็นที่อ่อนไหว หรือข่มขู่ต่อเสถียรภาพของชาติ เสรีภาพสื่อถูกจำกัดโดย Printing Presses and Pub lication Act (PPPA) การเผยแพร่ข่าวประสงค์ร้ายต่างๆ จะถือว่าเป็นการกระทำผิดที่มีบทลงโทษ การขออนุญาตสิ่งพิมพ์ทั้งในและต่างประเทศจะต้องยื่นขอต่อรัฐบาล ทุกปี เพื่อป้องกันการบิดเบือนข่าว

ประเทศสิงคโปร์เข้มงวดต่อเสรีภาพการพูดปราศรัยและเสรีภาพสื่อมวลชน เน้นให้นักข่าวนักหนังสือพิมพ์เซ็นเซอร์ตัวเอง ประชาชนพูดในที่สาธารณะในร่มเพื่อระดมพลได้โดยไม่ต้องขออนุญาตจากตำรวจ ตราบใดที่หัวข้อที่พูดไม่กระทบต่อเชื้อชาติ ศาสนา และจัดในพื้นที่ปิด การขออนุญาตพูดปราศรัยในที่สาธารณะ จะต้องได้รับการอนุมัติจาก Public Entertainment and Meeting Act สื่อสิ่งพิมพ์และสื่อกระจายเสียงถูกกำกับโดยรัฐบาล สำหรับสื่อกระจายเสียงและภาพ มีเพียงสถานีวิทยุ British Broadcasting Corporation World Service สถานีเดียวที่อยู่ภายใต้การควบคุมของรัฐบาล สำหรับสถาบันวิจัยทางการเมือง และสถาบันอุดมศึกษาสาธารณะทุกที่ต่างเชื่อมโดยอย่างใกล้ชิดกันรัฐบาล

ด้านเสรีภาพที่จะเข้าร่วมหรือก่อตั้งกลุ่ม รวมกลุ่ม สมาคม หรือองค์กร ประเทศมาเลเซีย รัฐบาลจำกัดเสรีภาพนี้โดยอ้างถึงความปลอดภัยและความเป็นระเบียบเรียบร้อยของสาธารณะ ตาม พ.ร.บ.ตำรวจ ทุกการก่อตั้งจะต้องได้รับการอนุมัติจากหัวหน้าตำรวจในพื้นที่ และอยู่ภายใต้การควบคุมของเจ้าหน้าที่ตำรวจอาวุโสและผู้นำทางการเมือง เสรีภาพของสมาคมถูกจำกัดด้วย Society ACT การรวมตัวของคนตั้งแต่ 7 คนขึ้นไปจะถูกกำหนดเป็นสมาคม รัฐบาลมีสิทธิที่จะเพิกถอนการจดทะเบียนสมาคมได้เมื่อเห็นสมควร แม้แต่สมาคมนักศึกษาและสมาชิกของคณะในมหาวิทยาลัยก็ถูกห้ามไม่ให้เข้าร่วมในกิจกรรมทางการเมืองได้

ประเทศสิงคโปร์ การรวมกลุ่มเกี่ยวกับการเมืองตั้งแต่ 5 คนขึ้นไป จะต้องได้รับอนุญาตจากตำรวจ การรวมตัวทางการเมืองใดๆ จะถูกจับตาอย่างใกล้ชิดจากรัฐบาล การพูดในที่สาธารณะจะต้องได้รับใบอนุญาตที่เรียกว่า Public Entertainment License ในสิงคโปร์ยังมี Society ACT ที่คุมเข้มเสรีภาพของสมาคมโดยสมาคมใดมีสมาชิกตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปจะต้องจดทะเบียนกับรัฐบาลก่อนและรัฐสามารถห้ามรับเงินสนับสนุนจากต่างประเทศได้

ขณะที่เสรีภาพทางศาสนา ประเทศมาเลเซีย ศาสนาอิสลามเป็นศาสนาประจำชาติ และประชากรมากกว่าครึ่งเป็นมุสลิม แต่ศาสนาอื่นมีเสรีภาพในการดำเนินการตามพิธีกรรมทางศาสนาได้แต่มีข้อจำกัดบางกรณี สำหรับมุสลิมจะไม่อนุญาตให้เปลี่ยนศาสนา ผู้เผยแพร่การเปลี่ยนศาสนาจะถูกจับกักขัง และถูกส่งต่อไปปรับทัศนคติ หรือ “True Path of Islam”

ในประเทศสิงคโปร์ มีหลายศาสนา ประชากรส่วนใหญ่นับถือศาสนาพุทธ ทุกกลุ่มศาสนาจะต้องจดทะเบียนกับรัฐบาลภายใต้ Societies ACT และยังมี Maintenance of Religious Harmony ACT ที่ให้อำนาจรัฐบาลยับยั้งสมาชิกของกลุ่มศาสนาที่ดำเนินกิจกรรมล้มล้างรัฐบาล

เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศเพื่อนบ้านแล้ว จะเห็นได้ว่าคนไทยนั้นยังมีความโชคดีกว่าในหลายๆ เรื่อง