MRT เส้นแรก ในอินโดนีเซีย

โดย...ดร.การดี เลียวไพโรจน์ กรรมการผู้จัดการ C asean [email protected]

กรุงจาการ์ตา ได้ชื่อว่าเป็นเมืองที่รถติดที่สุดในโลก และมีสภาพการจราจรย่ำแย่กว่ากรุงเทพฯ หลายเท่า การออกแบบตัดถนนที่ผ่านมาของจาการ์ตาทำให้เกิดรถติดเชื่อมต่อกันเป็นวงจากข้างในกลางใจเมือง ส่งผลไปรอบเมือง เมื่อมีสภาพรถติดหนักต่อเนื่องไปเป็นใยแมงมุม รถที่จะเข้าเมืองก็เข้าไม่ได้ และรถที่ออกจากเมืองก็ติดชะงักไปกันเป็นวง ซึ่งไม่น่าแปลกใจเลยเพราะอัตราการขยายถนนในกรุงจาการ์ตามีสัดส่วนน้อยมาก โดยต่ำกว่า 1% ของระบบถนนที่มีอยู่ปัจจุบัน แต่มีรถออกใหม่เกือบหนึ่งพันคันในแต่ละวัน

นอกจากนี้ จากจำนวนประชากรที่ลงทะเบียนพำนักอยู่ในกรุงจาการ์ตามีกว่า 9 ล้านคน ยังมีอีกกว่า 4 ล้านคนจากเมืองรอบๆ ที่เดินทางเข้ามาทำงานในกรุงจาการ์ตาในแต่ละวัน มีการคาดการณ์ว่าหากกรุงจาการ์ตาไม่มีการปรับเปลี่ยนระบบการขนส่ง และปล่อยให้อัตราของรถยนต์และผู้อยู่อาศัยเพิ่มแบบนี้ไปเรื่อยๆ ถนนในจาการ์ตาจะกลายเป็นลานจอดรถที่นิ่งสนิททุกพื้นที่ภายในปี 2563

ในปี 2555 เมื่อครั้งที่โจโก วิโดโด ยังเป็นผู้ว่าราชการกรุงจาการ์ตา ถือเป็นคนสำคัญที่ผลักดันให้เกิดการลงทุนโครงสร้างพื้นฐาน และในที่สุดชาวจาการ์ตาก็เริ่มมีความหวัง จากการลงนามประกาศโครงการสร้างรถไฟใต้ดิน หรือ Jakarta MRT เป็นครั้งแรกในปี 2556 หลังจากที่เลื่อนเวลามาถึงกว่า 20 ปี ทั้งๆ ที่มีการศึกษาความเป็นไปได้ของโครงการหรือ Feasibility study มาตั้งแต่ราวปี 2533

การสร้าง Jakarta MRT ได้รับการสนับสนุนเงินกู้จาก Japan International Cooperation Agency หรือ JICA ราว 1,290 ล้านเหรียญสหรัฐ ในการสร้างเส้นทางรถไฟใต้ดินระยะที่ 1 จากจำนวนเงินที่กู้มาทั้งหมดนี้ทางรัฐบาลจะจ่ายคืนให้ 49% และที่เหลือจะจ่ายโดยกรุงจาการ์ตาในอัตราดอกเบี้ยต่ำกว่า 1% เป็นระยะเวลา 40 ปี โดยมีการยกเว้นในระยะเวลา 10 ปีแรก

รถไฟใต้ดินระยะที่ 1 นี้ เชื่อมจากทางใต้ของกรุงจาการ์ตาขึ้นไปสู่ใจกลางกรุงจาการ์ตาเป็นระยะทาง 15.7 กิโลเมตร โดยจะมีทั้ง 6 สถานีที่อยู่ใต้ดิน และอีก 7 สถานีที่อยู่ในระดับถนน ซึ่งจะเปิดใช้งานได้ภายในต้นปี 2562 นี้ ส่วนการก่อสร้างระยะที่ 2 และ 3 เป็นการขยายจากระยะที่ 1 และเชื่อมตะวันออกและตะวันตกของกรุงจาการ์ตา ซึ่งคาดว่าจะเริ่มก่อสร้างได้ภายในปีหน้านี้ โดยคาดว่าจะสามารถรองรับผู้โดยสาร 1.73 แสนคน/วันในระยะแรก และจะขยายไปสู่กว่า 9 แสนคน/วัน

นับว่าเป็นจุดเริ่มสำคัญ ในการยกระดับการขนส่งในกรุงจาการ์ตา และเป็นที่ภาคภูมิใจของชาวอินโดนีเซียมากเลยทีเดียว