รัฐมะไกว
มะไกว เป็นดิวิชั่นที่อยู่ระหว่างกลางของมัณฑะเลย์ด้านตะวันออกกับรัฐชิ่น ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันตก และด้านเหนือของรัฐนี้จะเป็นดิวิชั่นสะกาย ด้านใต้คือรัฐพะโค โดยมีพื้นที่ที่ไม่กว้างขวางนักในขณะที่ประชากรรัฐนี้ ก็ค่อนข้างจะหนาแน่นพอสมควร ผมจะไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับรัฐนี้สักเท่าไร เพราะมีโอกาสได้ไปแค่ครั้งเดียว เมื่อครั้งต้องไปเยี่ยมเยือนลูกค้าที่เป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าให้กับเราเท่านั้น โดยก็จะไปที่เมืองมะไกว ซึ่งเป็นเมืองเอกของดิวิชั่นนี้เท่านั้นครับดังนั้น ก็จะขออนุญาตเล่าให้ท่านผู้อ่านฟังแค่สิ่งที่ไปพบเห็นมาเท่านั้นนะครับ ซึ่งจริงๆ แล้ว อาจจะมีดีมากกว่านี้ก็ได้ครับรายได้ของประชากรในรัฐนี้มาจากการเกษตรเป็นหลักครับ ชาวบ้านแถบนี้จะอาศัยน้ำจากแม่น้ำอิรวดี ซึ่งผมก็อิจฉาชาวเมียนมามาตลอด ว่าเขาโชคดีในความโชคร้าย โชคร้าย คือ ประเทศเขาปิดประเทศมานาน จากสาเหตุอะไรคงไม่ต้องกล่าวถึง ส่วนโชคดี คือ เขามีทรัพยากรธรรมชาติเยอะมากๆ และที่สำคัญเขามีแม่น้ำสองสายใหญ่ไหลผ่านประเทศเขา ด้านตะวันออก เขามีแม่น้ำสาละวินไหลผ่าน ในขณะที่ด้านตะวันตกมีแม่น้ำอิรวดีไหลผ่าน เป็นแนวยาวตลอดทั้งสองจึงทำให้พื้นที่อุดมสมบูรณ์มากรัฐนี้จึงมีการปลูกข้าว และนอกฤ
มะไกว เป็นดิวิชั่นที่อยู่ระหว่างกลางของมัณฑะเลย์ด้านตะวันออกกับรัฐชิ่น ซึ่งอยู่ฝั่งตะวันตก และด้านเหนือของรัฐนี้จะเป็นดิวิชั่นสะกาย ด้านใต้คือรัฐพะโค โดยมีพื้นที่ที่ไม่กว้างขวางนัก
ในขณะที่ประชากรรัฐนี้ ก็ค่อนข้างจะหนาแน่นพอสมควร ผมจะไม่ค่อยจะคุ้นเคยกับรัฐนี้สักเท่าไร เพราะมีโอกาสได้ไปแค่ครั้งเดียว เมื่อครั้งต้องไปเยี่ยมเยือนลูกค้าที่เป็นตัวแทนจำหน่ายสินค้าให้กับเราเท่านั้น โดยก็จะไปที่เมืองมะไกว ซึ่งเป็นเมืองเอกของดิวิชั่นนี้เท่านั้นครับ
ดังนั้น ก็จะขออนุญาตเล่าให้ท่านผู้อ่านฟังแค่สิ่งที่ไปพบเห็นมาเท่านั้นนะครับ ซึ่งจริงๆ แล้ว อาจจะมีดีมากกว่านี้ก็ได้ครับ
รายได้ของประชากรในรัฐนี้มาจากการเกษตรเป็นหลักครับ ชาวบ้านแถบนี้จะอาศัยน้ำจากแม่น้ำอิรวดี ซึ่งผมก็อิจฉาชาวเมียนมามาตลอด ว่าเขาโชคดีในความโชคร้าย โชคร้าย คือ ประเทศเขาปิดประเทศมานาน จากสาเหตุอะไรคงไม่ต้องกล่าวถึง ส่วนโชคดี คือ เขามีทรัพยากรธรรมชาติเยอะมากๆ และที่สำคัญเขามีแม่น้ำสองสายใหญ่ไหลผ่านประเทศเขา ด้านตะวันออก เขามีแม่น้ำสาละวินไหลผ่าน ในขณะที่ด้านตะวันตกมีแม่น้ำอิรวดีไหลผ่าน เป็นแนวยาวตลอดทั้งสองจึงทำให้พื้นที่อุดมสมบูรณ์มาก
รัฐนี้จึงมีการปลูกข้าว และนอกฤดูทำนา เขาก็จะหันมาปลูกถั่วลิสง เพื่อทำการผลิตน้ำมันถั่วลิสงที่ใช้ในการบริโภคกัน จะเห็นว่าน้ำมันถั่วลิสงที่ขายในเมียนมาจะบอกว่าน้ำมันถั่วจากมะไกวกันทั้งนั้นถึงจะขายดีครับ เพราะเขาเชื่อว่าไม่เจือปน ก็คล้ายๆ ไทย ที่พอจะซื้อข้าวหอมมะลิ ก็จะต้องบอกว่าข้าวหอมมะลิจากสุรินทร์เท่านั้น
สินค้าที่ผลิตที่นี่ที่ขึ้นชื่ออีกอย่างคือใยไหมครับ ที่นี่เขาจะปลูกหม่อนเลี้ยงไหมกันเยอะครับ เมื่อได้ใยไหมก็จะส่งไปขายที่มัณฑะเลย์ เพื่อใช้ทอผ้าไหมที่นั่นอีกทีครับ
และอีกอย่างที่สร้างชื่อเสียงให้รัฐนี้ก็คือ “บ่อน้ำมัน” จะมีการขุดบ่อน้ำมันที่เมืองเฉ้า และเมืองเยนันจอง ซึ่งอยู่ห่างจากเมืองมะไกวไปทางทิศเหนือประมาณ 30 ไมล์ บ่อน้ำมันที่นี่จะเป็นของรัฐเสียส่วนมาก แต่ก็มีเอกชนบางรายที่เขาได้สัมปทานจากรัฐมาทำ ซึ่งผมเคยเจอกับเจ้าของสัมปทานมาครั้ง เขาเป็นคนจีนยูนนานที่เกิดในเมียนมาแซ่หมิง ผมยังแซวท่านว่า ท่านเป็นเศรษฐีบ่อน้ำมัน ท่านบอกผมว่าถ้าเป็นเมื่อหลายปีก่อนใช่ แต่ปัจจุบันนี้ราคาน้ำมันในตลาดโลกตกมาก ขุดแล้วไม่ค่อยมีกำไร บางครั้งขาดทุนด้วยซ้ำไปครับ
อีกอย่างที่ผมเห็นโอกาสคือ ที่นี่มี “บ่อโคลนน้ำร้อน” มีอยู่ที่เมืองมินบู เขาเรียกว่า “มินบูมีโป่ง” (Minbu Mhay pon) ผมเห็นมีโรงแรมดีๆ หลายแห่งที่นี่ แต่เขายังไม่รู้คุณค่าของบ่อโคลนน้ำร้อน ถ้าใครทำธุรกิจสปา หรือโรงแรม น่าสนใจนะครับ ท่านสามารถเอาโคลนจากบ่อโคลนมาทำสปาโคลนได้ คงดังระเบิดแน่ครับ แต่ต้องใช้เวลาเพราะการท่องเที่ยวที่นี่ยังไม่ไปถึงไหนครับ
แต่ถ้าเมียนมาเปิดประเทศมากๆ ที่นี่น่าจะเป็นจุดน่าสนใจอีกแห่งทีเดียวครับ
