
ดูละครแล้ว...ย้อนดูตัว
....ชาติชาย พยุหนาวิชัย
ทุกวันนี้เวลามองไปทางไหนเราต่างก็เห็นทุกคนมีธุระ มีภาระ มีงานมีการต้องทำกันล้นไม้ล้นมือ แต่ทำเท่าไหร่ก็ไม่ยอมเสร็จสักที เวลามีเท่าไหร่ก็ไม่เคยพอ คนจำนวนไม่น้อยที่ยอมเหนื่อย ยอมทำงานหนัก ด้วยความหวังว่าจะมีอนาคตที่ดีขึ้น จะได้มีบ้านมีรถ จะได้มีเงินมีทองเก็บหอมรอมริบไว้ใช้ยามแก่ชรา มีครอบครัวที่อบอุ่น มีสมาชิกอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา คอยดูแลกันและกันไปตลอด ในขณะที่ใครหลายๆ คนอาจมองหาเป้าหมายอย่างอื่นที่แตกต่างออกไป ความฝันที่สวยหรูในชีวิตจริงมักไม่เหมือนในหนังในละครที่มักเริ่มต้นแบบต้นร้าย และลงท้ายด้วยปลายดี หรือที่เราๆ ท่านๆ มักเรียกว่า จบแบบ Happy Ending ไงล่ะครับ
แม้ว่าโลกแห่งความเป็นจริงชีวิตเราจะไม่เหมือนภาพในหนังในละคร แต่การใช้เวลาระหว่างการพักผ่อนมาดูหนังดูละครบ้างก็เป็นเรื่องที่ดีนะครับ เพราะหลายเรื่องมักให้ข้อคิดดีๆ แก่เราได้ ทั้งการยึดมั่นในความดี การมีความอดทนอดกลั้น ที่มักส่งผลดีต่อพระเอกนางเอกเสมอในตอนจบ นอกจากนี้ภาพในละครส่วนใหญ่มักสะท้อนความร่ำรวยออกมาในรูปต่างๆ อย่างเช่น คฤหาสน์หลังใหญ่ๆ ที่มีข้าทาสบริวารมากมาย มีรถยนต์หรูหรา หรือการแต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่แสนจะโก้หรู มีนาฬิกา เครื่องประดับ หรือโทรศัพท์มือถือราคาแพง ที่ดูแล้วน่าจะช่วยสร้างความสุข ความสมบูรณ์ในชีวิตได้ สิ่งเหล่านี้อาจทำให้ใครหลายๆ คนพยายามจินตนาการเติมแต่งความฝันของตนเองด้วยข้าวของเครื่องใช้อำนวยความสะดวกต่างๆ ที่เกินความจำเป็น และอาจมากจนเกินกำลังความสามารถในการเป็นเจ้าของได้
ไม่เพียงแต่หนังหรือละครเท่านั้น ยังมีโฆษณาสินค้าและบริการต่างๆ ที่ชวนให้ใครหลายๆ คนเคลิบเคลิ้ม สร้างความอยากได้ อยากมี อยากเป็นเจ้าของ และเมื่อตามด้วยโปรโมชันที่ดูแล้วแสนจะคุ้มค่า หลายคนก็คงห้ามใจไม่ไหวที่จะต้องหาซื้อมาให้ได้ ซึ่งปัญหาที่มักจะเกิดตามมาก็คือ หลายคนยังไม่มีความพร้อมทางการเงินที่จะเป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้ แต่กลับพร้อมที่จะกู้หนี้ยืมสิน โดยอาศัยการพึ่งพิงจากเงินกู้ทั้งในระบบและนอกระบบที่หาได้อย่างง่ายดายในปัจจุบัน
หากนึกย้อนไปในอดีต การจะซื้อรถยนต์สักคัน หรือซื้อบ้านสักหลัง เราจะต้องเก็บหอมรอมริบสะสมเงินดาวน์ให้ได้เป็นกอบเป็นกำ ตามด้วยกระบวนการในการขอกู้เงินที่แสนจะลำบาก ใช้เวลานานกว่าจะรู้ผลอนุมัติ และทางเลือกในการกู้เงินก็ไม่ได้มีให้เลือกมากนัก แต่โลกของเราทุกวันนี้เราแทบจะผ่อนได้ทุกอย่างทั้งสิ่งของที่จำเป็นไม่จำเป็น รวมถึงของฟุ่มเฟือยต่างๆ ตั้งแต่บ้าน รถยนต์หรู เครื่องใช้ไฟฟ้าสุดไฮเทค เฟอร์นิเจอร์ดีไซน์โฉบเฉี่ยว โทรศัพท์มือถือ สร้อย แหวน นาฬิการาคาแพง โฮมเธียเตอร์ เสื้อผ้าแบรนด์เนม คอร์สออกกำลังกายนวดสปา โปรแกรมลดน้ำหนัก แพ็กเกจท่องเที่ยวสุดหรู กระทั่งข้าวสาร สบู่ ผงซักฟอก น้ำยาล้างจาน ขนมขบเคี้ยว น้ำอัดลม หรือลูกอม ผ่านบัตรเครดิตของหลากหลายสถาบันที่กรูกันเข้ามาเสนอโปรโมชันทั้งผ่อน 0% หลายๆ เดือน และบรรดาของแถมต่างๆ ที่เรียงรายมาให้เลือกสรรตามความพอใจของลูกค้า
แต่ก่อนการซื้อของแบบเงินผ่อนมักเกิดจาก
“ความจำเป็น” เป็นหลัก ไม่ว่าจะเป็นความจำเป็นทางด้านการเงิน ความจำเป็นที่จะต้องใช้งาน และการมีภาระหนี้สินถูกมองเป็นเรื่องที่ต้องปิดบังเป็นความลับและเป็นเรื่องน่าอายสำหรับคนหลายคน แต่ยุคสมัยนี้การได้รับใบแจ้งหนี้ค่าสินค้าและบริการต่างๆ รวมถึงจดหมายแจ้งให้ชำระค่างวดที่ส่งให้ถึงที่บ้านและที่ทำงาน กลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับคนส่วนใหญ่ การใช้บัตรเครดิตประเภทซื้อก่อนจ่ายทีหลังกลายเป็นเรื่องที่สามารถทำได้อย่างง่ายดาย ไม่ต้องคิดอะไรมาก แถมกลับกลายเป็นเรื่องที่ดูดี มีเครดิต ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงแล้วบัตรเครดิตก็คือบัตรสินเชื่อประเภทหนึ่งที่อำนวยความสะดวก และสร้างความสบายจนทำลายวินัยทางการเงินของหลายๆ คนไปอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวเป้าหมายที่จะก่อร่างสร้างตัว มีฐานะการงาน มีรายได้มั่นคงในอนาคต จึงอาจกลายเป็นเพียงความฝันที่ทำให้เป็นจริงได้ยาก เพราะมัวแต่
“ก่อร่างสร้างหนี้” มากกว่า “ก่อร่างสร้างตัว” อยู่นั่นเอง เพราะอดีตเป็นเหตุให้เกิดปัจจุบัน และปัจจุบันก็เป็นเหตุในเกิดอนาคต ดังนั้นใครอยากมีอนาคตที่ดีก็ต้องทำปัจจุบันให้ดีก่อน แต่สำหรับคนที่ปัจจุบันไม่ดีเพราะทำอดีตที่ไม่ดีไว้ ก็คงต้องทำใจให้ได้ เพราะยังไงเรากลับไปแก้ไขอดีตไม่ได้ จึงต้องพยายามกลับเนื้อกลับตัวตั้งหน้าตั้งตาทำปัจจุบันให้ดีเสียก่อน เพื่อให้เรามีอนาคตสวยงาม หรือจบแบบ Happy Ending อย่างที่วาดฝันกันเอาไว้ อย่ามัวแต่ลุ่มหลงเพลิดเพลินไปกับแสงสี หรือสิ่งเร้าระหว่างทาง เพราะนั่นจะทำให้การเดินทางไปยังอนาคตที่อย่างที่ต้องการช้าลง หรืออาจจะทำให้ไปไม่ถึงฝั่งเลยก็เป็นได้สุดท้ายนี้ ผมอยากให้ทุกท่าน
“ดูละครแล้วย้อนดูตัว” ตั้งใจทำปัจจุบันให้ดีที่สุด โดยเริ่มต้นง่ายๆ จากการมีจุดมุ่งหมายในชีวิตที่ชัดเจน และพยายามมุ่งไปให้ถึง พยายามหลีกเลี่ยงการก่อหนี้ และใช้จ่ายเท่าที่จำเป็นให้พอเหมาะพอควรและ “พอเพียง” กับฐานะและความสามารถของตัวเอง อย่ามัวหลงแสงสีล่อตาล่อใจข้างทางนะครับ เพราะนั่นจะทำให้อนาคตของท่านยืดยาวออกไป จนอาจพังทลายลงต่อหน้าต่อตา ชีวิตจริงไม่ได้จบแบบ Happy Ending เหมือนในละครเสมอไปนะครับ ทีนี้ดูละครครั้งต่อไปก็อย่าดูเพื่อความบันเทิงใจอย่างเดียวนะครับ






