รัฐตะเหนงด่ายี่
โดย...กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์รัฐตะเหนงด่ายี่ หรือที่คนไทยเรียกว่าตะนาวศรี ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศเมียนมา ในอดีตเมืองหลวงของที่นี่คือเมืองเปยลียก ออกเสียงติดกันเร็วๆ นะครับ (ออกเสียงยากมาก ภาษาอังกฤษเขียนเป็น Myeik) คนไทยเรียกมะลิด แต่ต่อมาเมื่อสักสองปีมานี้ เขาได้ยกเมืองหลวงไปที่ดะว่าย หรือทวาย เรียบร้อยแล้ว ที่นี่จะมีพื้นที่ติดชายแดนไทยตั้งแต่ จ.กาญจนบุรี จนถึง จ.ระนอง บ้านเรา พื้นที่ค่อนข้างยาว แต่ประชากรน้อยมากทั้งรัฐมีประชากรแค่เพียงแสนสามหมื่นกว่าคนเองครับ ประชากรส่วนใหญ่ที่นี่จะเป็นชาวประมงครับ จะมีที่อยู่ทางชายแดนไทยที่มีพื้นที่ติด จ.ประจวบฯ ชุมพร ระนอง จะมีอาชีพปลูกสวนยางและสวนปาล์ม ส่งมาขายในบ้านเราเป็นหลักด้วยครับ ส่วนปลาที่จับได้เขาก็จะคัดเลือกเอาส่วนที่เป็นปลาใหญ่ที่มีราคาส่งขายสิงคโปร์ และปลาขนาดกลางหรือปลาตลาดเขาก็จะส่งมายังระนอง แล้วใส่รถห้องเย็นส่งมาขายในตลาดสะพานปลาในกรุงเทพฯ ครับรัฐตะเหนงด่ายี่ ในส่วนของเมืองมะลิด มีพื้นที่ที่เป็นเกาะเยอะมาก เอาเฉพาะที่มีคนอาศัยอยู่นะครับ ก็มีประมาณสี่ห้าร้อยเกาะ ดังนั้นการประมงเขาจึงดีมาก แต่เขายังทำการจับปลาแบบอวนลากอยู่ เขาจะไม่ได้ทำแบบอวนล้อม ดังนั้นความ
โดย...กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์
รัฐตะเหนงด่ายี่ หรือที่คนไทยเรียกว่าตะนาวศรี ตั้งอยู่ทางใต้สุดของประเทศเมียนมา ในอดีตเมืองหลวงของที่นี่คือเมืองเปยลียก ออกเสียงติดกันเร็วๆ นะครับ (ออกเสียงยากมาก ภาษาอังกฤษเขียนเป็น Myeik) คนไทยเรียกมะลิด แต่ต่อมาเมื่อสักสองปีมานี้ เขาได้ยกเมืองหลวงไปที่ดะว่าย หรือทวาย เรียบร้อยแล้ว ที่นี่จะมีพื้นที่ติดชายแดนไทยตั้งแต่ จ.กาญจนบุรี จนถึง จ.ระนอง บ้านเรา พื้นที่ค่อนข้างยาว แต่ประชากรน้อยมาก
ทั้งรัฐมีประชากรแค่เพียงแสนสามหมื่นกว่าคนเองครับ ประชากรส่วนใหญ่ที่นี่จะเป็นชาวประมงครับ จะมีที่อยู่ทางชายแดนไทยที่มีพื้นที่ติด จ.ประจวบฯ ชุมพร ระนอง จะมีอาชีพปลูกสวนยางและสวนปาล์ม ส่งมาขายในบ้านเราเป็นหลักด้วยครับ ส่วนปลาที่จับได้เขาก็จะคัดเลือกเอาส่วนที่เป็นปลาใหญ่ที่มีราคาส่งขายสิงคโปร์ และปลาขนาดกลางหรือปลาตลาดเขาก็จะส่งมายังระนอง แล้วใส่รถห้องเย็นส่งมาขายในตลาดสะพานปลาในกรุงเทพฯ ครับ
รัฐตะเหนงด่ายี่ ในส่วนของเมืองมะลิด มีพื้นที่ที่เป็นเกาะเยอะมาก เอาเฉพาะที่มีคนอาศัยอยู่นะครับ ก็มีประมาณสี่ห้าร้อยเกาะ ดังนั้นการประมงเขาจึงดีมาก แต่เขายังทำการจับปลาแบบอวนลากอยู่ เขาจะไม่ได้ทำแบบอวนล้อม ดังนั้นความอุดมสมบูรณ์ของทะเลจึงยังคงมีอยู่ครับ เท่าที่เคยคุยกับชาวประมงที่เป็นคนไทย เขาเล่าว่าเช่นนั้นครับ
ในอดีตผมเข้าไปย่างกุ้งใหม่ๆ ยุคนั้นผมจะเข้าไปทานข้าวและเล่นกันที่บ้านอาจารย์ชัยณรงค์ (ปัจจุบันนี้ท่านเสียชีวิตแล้ว จากการป่วยและเข้ารักษาที่เมียนมาแบบผิดๆ) บ่อยครั้งจะพบคนไทยที่มาหาท่าน แล้วให้ท่านช่วยไปไถ่ถอนเรือที่ถูกทางการเมียนมาจับ เพราะทำการผิดกฎหมาย จึงมีโอกาสพูดคุยกันครับ จึงทราบวงจรการทำประมงของที่นี่ ที่มะลิดนั้นเรื่องอาหารการกินจะคล้ายไทยมาก การกินเผ็ดก็จะเหมือนไทยภาคใต้มากๆ นอกจากกาจีไก หรือผัดเส้นหมี่คล้ายๆ ผัดไทย ยังมีพริกน้ำปลาครับที่เหมือนกันกับไทยเลย ทุกวันนี้คนเมียนมาเรียกพริกน้ำปลาว่า “เปยลียกชิ่น” หรือน้ำจิ้มเปยลียกนั่นเองครับ เวลาเราไปทานข้าวไม่ว่ามุมไหนของเมียนมา ถ้าจะเพิ่มรสชาติแบบไทยๆ ก็อย่าลืมเรียกหา “เปยลียกชิ่น” หรือพริกน้ำปลานะครับ
อีกเมืองคือเมืองทวาย คงไม่ต้องสาธยายมากนะครับ เพราะคนไทยรู้จักดี จากการที่นักลงทุนไทยไปลงทุนสร้างท่าเรือน้ำลึกที่ทวาย ผมเคยไปขายของที่นั่นก็เคยเจอะเจอพนักงานของบริษัทเขาไปจับจ่ายของที่ตลาดบ่อยๆ ครับ เรียกว่าไปทุกครั้งเจอทุกครั้งครับ อีกเมืองที่โด่งดังมากในอดีตไม่ค่อยมีใครกล้าผ่านครับ คือเมืองเย่พริว เมืองนี้ดุมากครับ มีชื่อทางด้านโจรป่า เพราะจะมีการดักปล้นกันประจำ ผมไม่แน่ใจว่า
น่าจะดีขึ้นเยอะแล้วนะครับ เพราะถนนหนทางได้ตัดผ่านดีมากแล้วอย่างไรก็ตาม การเดินทางไปทวาย ถ้าจะให้ดีเราควรเดินทางกลางวันจะดีที่สุดนะครับ หรือว่าจะเดินทางด้วยเครื่องบิน ปัจจุบันนี้มีไฟลต์เยอะพอควรแล้วละครับ
