ผลไม้เมียนมา (จบ)

โดย...กริช อึ้งวิฑูรสถิตย์

ตอนที่ผ่านมาได้พูดถึงผลไม้พื้นๆ เช่น กล้วย แตงโม ไปแล้ว อยากจะต่ออีกนิดครับ ต่อไปผลไม้ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว รสชาติที่ไม่เหมือนเราที่ผมอยากนำเสนอ คือ มะม่วงครับ ที่เมียนมาก็มีพันธุ์มะม่วงดีๆ เช่นกัน เช่น พันธุ์ที่เห็นทั่วไป “หยิ่นไกว ตะยัดตี่” มะม่วงพันธุ์หยิ่นไกว สีสันจะเหลืองเข้มนิดๆ รสชาติจะออกเปรี้ยวอมหวาน ถ้าปอกไม่เป็น ยางมะม่วงติดเนื้อ ก็จะคันคอมาก ผมทานแล้วก็งั้นๆ แต่ชาวเมียนมาชอบทานมาก

มะม่วงอีกพันธุ์ที่เขาบอกว่า เป็นนางเอกของมะม่วงที่นี่คือพันธุ์ “มะชิดซู” พันธุ์นี้จะหวาน ไม่หอมมาก ราคาพอประมาณครับ มะม่วงอีกพันธุ์ที่อยากจะกล่าวถึง และถือเป็นพระเอกของพันธุ์มะม่วงคือพันธุ์ “เซ่งตะโหลง” มะม่วงพันธุ์นี้ชื่อของมันคือ “เซ่ง” แปลว่า เพชร “ตะโหลง” แปลว่า หนึ่งเม็ด ถ้าจะเอาให้สวยๆ ก็ต้องบอกว่า มะม่วงพันธุ์ “เพชรเม็ดงาม” ละครับ จะมีปลูกมากกันที่มัณฑะเลย์ครับ อร่อยมากๆ รสชาติจะหวาน และกลิ่นจะหอมแรงมาก กลิ่นคล้ายๆ มะม่วงขี้ไต้บ้านเรา ผมเอากลับมาฝากลูกเมียและญาติสนิทมิตรสหายที่กรุงเทพฯ ทุกปี ทุกคนทานแล้วจะติดใจถามหากันทุกคน รับรองไม่ผิดหวังครับ

ผลไม้อีกตัวที่อยากจะแนะนำครับ คือ “ทอปาต” หรืออโวคาโดครับ ที่เมียนมาจะปลูกอโวคาโด กันมาก โดยเฉพาะทางรัฐฉานครับ ผมชอบทานมากๆ เอาทำสลัด หรือใส่เกลือ พริกไทยป่น กินเฉยๆ ก็อร่อย โดยเฉพาะถ้าเขานำมาปั่นเป็นน้ำอโวคาโด เขาใส่นมข้นหวานไปผสมด้วย รสชาติจะอร่อยมาก

ท่านที่ไปทานอาหารที่ย่างกุ้ง อย่าลืมลองสั่งมาดื่มสักแก้วนะครับ หวานมันอร่อยมากๆ เลยครับ ลูกน้องผมที่เป็นชาวไทยใหญ่บอกว่าที่ย่างกุ้งแพงมาก กินไม่ลง ย่างกุ้งขายกันลูกละ 200-500 จ๊าด หรือประมาณ 6-15 บาท ถ้าเทียบกับที่กรุงเทพฯ ลูกละเกือบๆ ร้อยบาท ผมก็ว่าถูกมากแล้วนะครับ แต่ลูกน้องบอกว่า ที่บ้านผมเก็บกินกันฟรีๆ บางทีหล่นลงมาจากต้น หรือสุกเกินไปเหลือกินยังเอาไปเลี้ยงหมูเลย ผมเลยบอกว่า เฮ้ย...ที่นี่ย่างกุ้งๆๆๆ

ผลไม้อื่นๆ ยังมีอีกเยอะ แต่โดยมากที่นี่จะขายเป็นลูก หรือถ้าลูกเล็ก เช่น เงาะ มังคุด พุทรา เขาจะขายเป็นสิบลูกครับ

แพงมากไม่อยากเล่าเลย เพราะเล่าแล้วจะคิดถึงเมืองไทยครับ