สวัสดี IoT ยินดีที่ได้รู้จัก

โดย...ดร.พนิตา พงษ์ไพบูลย์ ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (เนคเทค)

Internet of Things หรือเรียกย่อว่า IoT คำศัพท์ยอดฮิตในวงการไอทีสมัยใหม่ ถ้าแปลตรงตัวอาจเรียกว่าอินเทอร์เน็ตของสิ่งของ หรือการเชื่อมต่อของสิ่งของคำนี้เข้ามาอยู่ในกระแสของวงการไอทีทั่วโลกในช่วง 2-3 ปีมานี้ ถึงขนาดที่พจนานุกรม Oxford Online บรรจุคำนี้เข้าไปในพจนานุกรมในปี 2013 โดยให้คำจำกัดความว่า “The interconnection via the Internet of computing devices embedded in everyday objects, enabling them to send and receive data.” แปลได้ว่า การเชื่อมต่อกันผ่านอินเทอร์เน็ตของอุปกรณ์คอมพิวเตอร์ที่ฝังตัวอยู่ในของใช้ในชีวิตประจำวันเพื่อให้ของเหล่านี้รับส่งข้อมูลได้

คำว่าคอมพิวเตอร์ที่ฝังตัวอยู่ในของใช้พูดง่ายๆ ก็คือสิ่งของเครื่องใช้ที่มีความสามารถในการประมวลผล (มีวงจรอิเล็กทรอนิกส์) และสามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตนั่นเอง ของเหล่านี้ความจริงก็อยู่ใกล้ตัวเรามาก เช่น สมาร์ททีวี ที่ช่วยให้เราเลือกดูวิดีโอจากยูทูบบนโทรทัศน์ได้โดยตรงบางอย่างก็อยู่กับเรามานานแล้วเช่น เครื่องเล่นเกมอย่างเพลย์สเตชั่นก็สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตเพื่อเล่นเกมร่วมกันได้มานานแล้ว หรือกล้องวงจรปิดที่ปัจจุบันเชื่อมต่อและเรียกดูภาพผ่านอินเทอร์เน็ตได้สิ่งของอีกอย่างที่มีให้เห็นทั่วไปแต่ไม่มีใครนึกว่ามันเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตกับเขาด้วย นั่นก็คือตู้เอทีเอ็ม จนกระทั่งเร็วๆ นี้ที่มีข่าวว่าตู้เอทีเอ็มโดนคนร้ายปล่อยโปรแกรมมัลแวร์ ทำให้ตู้หลายตู้ประสานงานพร้อมใจกันปล่อยเงินออกจากตู้ตามเวลาที่กำหนดได้ นี่คือ ตัวอย่างของ IoT

ต้องยอมรับว่ากระแส IoT ในปัจจุบันไม่ได้เป็นแค่ชื่อเรียกที่เปลี่ยนไปเท่านั้น แต่เป็นเรื่องของพัฒนาการทางเทคโนโลยีด้วย ทั้งเทคโนโลยีที่ทำให้การใช้งานอินเทอร์เน็ตเข้าถึงได้ทุกที่ทุกเวลา การเข้ามาของอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ในรูปแบบของ ADSL Fiber 3จี 4จี หรือ WiFi และการใช้อุปกรณ์สื่อสารแบบพกพารวมถึงเทคโนโลยีที่ทำให้ฮาร์ดแวร์สำหรับประมวลผลและสื่อสาร มีกำลังในการประมวลผลสูงเทียบเท่าคอมพิวเตอร์ แต่มีขนาดเล็กลงมากพอที่จะไปฝังอยู่กับข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันได้

บริษัท ซิสโก้ ซิสเต็มส์ คาดการณ์ไว้ว่า ภายในปี 2020 จะมีสิ่งของเครื่องใช้ที่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ถึง 5 หมื่นล้านชิ้น คิดดูว่าประชากรบนโลกเรามีประมาณ 7,000 ล้านคน แปลว่าเฉลี่ยแล้วแต่ละคนจะมีอุปกรณ์หรือสิ่งของที่สามารถเชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ถึงคนละ 7 ชิ้น

ข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันสไตล์ IoT เริ่มวางขายแล้วในต่างประเทศได้แก่ กลุ่มของใช้ในบ้าน เช่น สวิตช์ไฟ ล็อกประตู ตู้เย็น เครื่องซักผ้า เครื่องปรับอากาศ ที่เจ้าของบ้านควบคุมได้จากนอกบ้านกลุ่มอุปกรณ์สวมใส่ เช่น นาฬิกา สายรัดข้อมือตรวจวัดสุขภาพ กลุ่มอุปกรณ์หรือระบบเพื่อใช้ในการเกษตร เช่น เซ็นเซอร์ความชื้นในดิน อุปกรณ์ให้น้ำให้ปุ๋ยอัตโนมัติรวมถึงกลุ่มเครื่องจักรในโรงงานอุตสาหกรรมที่สามารถแจ้งเตือนการซ่อมบำรุง เป็นต้น