ในหลวงรัชกาลที่ 9 กับอุตฯ ยานยนต์

โดย...ยุทธศักดิ์ คณาสวัสดิ์

พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช มีพระปรีชาสามารถด้านยานยนต์เป็นอย่างมาก ทรงขับรถยนต์พระที่นั่งทุกครั้งที่มีโอกาส พระราชกรณียกิจและพระราชจริยวัตรได้เกื้อกูลอุตสาหกรรมนี้หลายด้าน

ประการแรก พระราชทานคำแนะนำปรับปรุงเทคโนโลยีให้เหมาะสมกับประเทศไทย เช่น เมื่อผู้บริหารโตโยต้าเข้าเฝ้าฯ ได้พระราชทานคำแนะนำถึงรถยนต์ที่ใช้ในพื้นที่น้ำท่วม ซึ่งบริษัทได้น้อมนำแนวพระราชดำริมาออกแบบรถยนต์โซลูน่าที่ออกแบบและผลิตโดยคนไทย ติดตั้งท่อดูดอากาศและอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ยกสูงจากพื้นดินมากขึ้น

ประการที่สอง ทรงสนับสนุนยานยนต์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม อาทิ เมื่อ นิบูฮิโกะ คาวาโมโต ผู้บริหารฮอนด้าญี่ปุ่น เข้าเฝ้าฯ เมื่อวันที่ 4 มี.ค .2535 พระองค์มีพระราชปรารภว่าควรหาแนวทางแก้ไขปัญหามลพิษจากรถจักรยานยนต์ ซึ่งคาวาโมโตได้ถวายคำอธิบายว่า ไอเสียสามารถแก้ไขได้โดยเปลี่ยนมาใช้เครื่องยนต์แบบ 4 จังหวะ เมื่อกลับญี่ปุ่น คาวาโมโตได้สั่งให้เร่งวิจัยและพัฒนาเพื่อแก้ไขเครื่องยนต์ 4 จังหวะรุ่นใหม่ที่อัตราเร่งดีขึ้นและต้นทุนผลิตไม่สูงกว่าแบบ 2 จังหวะ รวมถึงส่งบุคลากรไปสอนการซ่อมแซมเครื่องยนต์แบบ 4 จังหวะ ทำให้คนไทยเปลี่ยนมานิยมรถจักรยานยนต์แบบ 4 จังหวะ โดยฮอนด้าได้ยกเลิกผลิตรถจักรยานยนต์ 2 จังหวะทั่วโลกปี 2545

ประการที่สาม มีพระมหากรุณาธิคุณต่อแรงงานยานยนต์ โดยช่วงวิกฤตเศรษฐกิจปี 2540 ยอดจำหน่ายรถยนต์ลดต่ำลงมาก มีข่าวลือว่าโตโยต้าจะปิดโรงงานและปลดพนักงาน ด้วยพระมหากรุณาธิคุณที่ทรงห่วงใยต่อพนักงาน เมื่อวันที่ 6 พ.ย. 2540 เลขานุการส่วนพระองค์ได้โทรศัพท์แจ้งว่ามีพระราชประสงค์สั่งซื้อรถยนต์โตโยต้าโซลูน่า 1 คัน โดยให้พนักงานใช้มือทำก็ได้ ไม่ต้องรีบ พนักงานคนไทยจะได้มีงานทำนานๆ สร้างความปลื้มปีติยินดีแก่พนักงานโตโยต้าเป็นล้นพ้น เมื่อโตโยต้านำรถยนต์ไปน้อมเกล้าฯ ถวายได้พระราชทานเช็ค 6 แสนบาท แต่ทางโตโยต้าไม่รับเงิน มีพระราชดำริให้นำเงินไปตั้ง
โรงสีข้าว เพื่อช่วยเหลือชาวนาใกล้โรงงานอันเป็นที่มาของโรงสีข้าวรัชมงคล

ในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษาเมื่อ 4 ธ.ค. 2540 พระราชดำรัสว่า “อย่างรถที่นั่งมา สร้างด้วยฝีมือคนไทย แล้วก็ใช้วัตถุดิบในเมืองไทยจำนวนหนึ่ง โดยเฉพาะค่าแรง โรงงานเดี๋ยวนี้ผลิตไม่ได้เพราะไม่มีคนซื้อ คนซื้อไม่มีเงิน เขาเลยสร้างรถคันนี้มา คนที่สร้างรถคันนี้สองร้อยกว่าคน ก็เลยเห็นว่าน่าจะหาทางช่วยเหลือคนที่อยู่ในโรงงานนี้ โรงงานเขาก็ดี เขาดูแลคนงาน งานก็ทำไม่มากเท่าก่อนนี้ แล้วเงินที่ได้ก็อาจจะไม่มากเท่าก่อนนี้ แต่พออยู่ได้”