สปป.ลาวกับห่วงโซ่ การผลิตใน GMS (จบ)

โดย...น้ำผึ้ง ทัศนัยพิทักษ์กุล

การผลักดันให้เกิดเครือข่ายการผลิตใน สปป.ลาว เพื่อเป็นส่วนหนึ่งของห่วงโซ่การผลิตระดับนานาชาติ (Global Value Chains : GVCs) ในอนุภูมิภาคลุ่มแม่น้ำโขง ปัจจุบันยังไม่เกิดขึ้นเป็นรูปธรรม

เนื่องจากการผลิตใน สปป.ลาว ส่วนใหญ่เป็นการลงทุนทั้งห่วงโซ่การผลิต มูลค่าการลงทุนยังไม่สูง และขนาดกิจการยังเป็นขนาดกลางและขนาดเล็กอยู่ รวมถึงยังเป็นการผลิตเพื่อตอบสนองตลาดในประเทศเป็นหลัก

การผลักดันดังกล่าวเพื่อการส่งออก นำไปสู่การลดความเหลื่อมล้ำและความยากจน มีความจำเป็นที่จะต้องพัฒนาในหลายมิติ โดยมิติที่สำคัญคือ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานด้านการขนส่ง เพื่อให้ต้นทุนการขนส่งสินค้ามีราคาถูกลง การพัฒนาตลาดเงินและตลาดทุนเพื่อให้บริษัทท้องถิ่นมีช่องทางการระดมทุน

โดยเฉพาะเงินทุนในรูปแบบระยะยาวเพื่อใช้ในการพัฒนากิจการ ซึ่งกิจการส่วนใหญ่ใน สปป.ลาวมีขนาดเล็ก จึงจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาอีกมาก ทั้งด้านทักษะการบริหารจัดการ การพัฒนาเทคโนโลยีการผลิต และการร่วมมือกับเพื่อนบ้านเพื่อลดมาตรการกีดกันทางการค้าที่มิใช่ภาษีอย่างจริงจังและสัมฤทธิผลในทางปฏิบัติ เพื่อให้สินค้าสามารถไหลเวียนได้อย่างเสรี

สปป.ลาวเป็นประเทศเพื่อนบ้านที่สำคัญของไทย เศรษฐกิจของไทยและ สปป.ลาวมีความเชื่อมโยงกันสูง ทั้งด้านการค้าและการลงทุน ความร่วมมือเพื่อพัฒนาห่วงโซ่การผลิตร่วมกัน จะเป็นพื้นฐานให้ทั้งสองประเทศสามารถพัฒนาเศรษฐกิจให้เติบโตไปด้วยกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ความร่วมมือเพื่อแก้ไขปัญหาด้านมาตรการกีดกันทางการค้าที่มิใช่ภาษีในกลุ่มสินค้าเกษตรเป็นประเด็นเร่งด่วนที่ สปป.ลาวเรียกร้องมาโดยตลอด

ดังนั้น ไทยควรจัดเวทีให้ทั้งภาครัฐและภาคเอกชนของทั้งสองประเทศได้เจรจาเพื่อหาทางออกร่วมกันอย่างจริงใจ ที่สำคัญต้องสร้างความเชื่อมโยงระหว่างเขตเศรษฐกิจพิเศษของไทยและ สปป.ลาว

โดยปัจจุบัน รัฐบาล สปป.ลาวได้จัดตั้งเขตเศรษฐกิจพิเศษแล้วรวม 11 แห่ง การศึกษาหาแนวทางเพื่อใช้ประโยชน์จากเขตเศรษฐกิจพิเศษร่วมกันระหว่างสองประเทศ เพื่อแสวงหาโอกาสให้สินค้าไทยสามารถส่งผ่าน สปป.ลาวไปยังเวียดนามและจีนตอนใต้ได้สะดวกมากยิ่งขึ้นบนพื้นฐานของผลประโยชน์ร่วมกันอย่างเป็นธรรมของทั้งสองประเทศนั้น

เป็นประเด็นที่ไทยควรให้ความสำคัญ