เกาตรงที่คัน

โดย...สุรชัย กำพลานนท์วัฒน์

วันก่อนอ่านข่าวพบว่ารัฐบาลกำลังเร่งออกมาตรการกระตุ้นเศรษฐกิจโค้งสุดท้ายของปีนี้ โดยมุ่งไปที่การช่วยเหลือผู้ประกอบการเอสเอ็มอีอีกระลอก ผมรู้สึกดีใจที่รัฐบาลชุดนี้แสดงออกถึงการทุ่มเทใส่ใจเต็มที่กับผู้ประกอบการเอสเอ็มอีไทยอย่างแท้จริง

เวลานี้...อาการเอสเอ็มอีรายเล็กยังน่าห่วง สามวันดีสี่วันไข้ ใกล้ล้มตายก็ไม่ใช่น้อย หลายรายเพิ่งเจอภัยแล้งมาหมาดๆ ตอนนี้ก็ถูกพายุฝนฟาดซะอ่วมอรทัย กิจการค้าขายลุ่มๆ ดอนๆ ทำได้แค่ประคับประคองอยู่ไปวันๆ ผมมีโอกาสเดินทางไปหลายๆ จังหวัดทั้งภาคเหนือและภาคอีสาน ผู้ประกอบการส่วนใหญ่หน้าตาหม่นหมอง โดยเฉพาะในช่วงนี้ที่เป็นโลว์ซีซั่นสุดๆ ยอดขายหายไปแล้วกว่าครึ่ง ทุกรายพูดเป็นทางเดียวกันว่ากำลังซื้อในพื้นที่ลดลงไปค่อนข้างมาก ส่วนจังหวัดท่องเที่ยวช่วงนี้นักท่องเที่ยวทั้งคนไทยและต่างชาติก็ซบไปตามฤดูกาล

นี่ล่ะครับคือเรื่องจริงที่ได้เห็นและได้ยินมา ซึ่งดีใจมากที่รัฐบาลพูดดังๆ ผ่านสื่อว่ากำลังหามาตรการแรงๆ มากระตุ้นเศรษฐกิจในไตรมาส 4 ขอให้รีบคิดและประกาศออกมาเร็วๆ นะครับ อย่างน้อยก็เป็นจิตวิทยากระตุ้นความตื่นตัวได้ส่วนหนึ่ง ผมนั้นมิบังอาจแนะนำว่ารัฐบาลควรทำอะไรอย่างไร ขอปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทีมเศรษฐกิจซึ่งมีที่ปรึกษาระดับเซียนคอยเสนอแนะอยู่แล้ว แต่ฝากเสียงสะท้อนบางอย่างในภาคสนามให้คิด พูดตรงๆ เมื่อปลายปีที่แล้วต่อต้นปีนี้รัฐบาลก็ทุ่มเงินให้สินเชื่อที่เรียกว่าซอฟต์โลน 1-2 ดอกเบี้ยถูกเข้าระบบแล้วถึง 1.5 แสนล้านบาท ถึงมือรายเล็กบ้างรายใหญ่บ้างไม่ว่ากัน ซึ่งตอนนี้ก็ยังมีสินเชื่อซอฟต์โลน 3 เพื่อซื้อเครื่องจักรในการผลิตออกมาอีก 3 หมื่นล้านบาท เรียกว่ามาตรการทางการเงินได้ถูกอัดฉีดเต็มรักมาตลอดหนึ่งปีเต็ม

ส่วนมาตรการทางภาษีที่จำได้ชัดคือการหักลดหย่อนทั้งส่วนบุคคลและนิติบุคคลมากมาย ภาษีจากการลงทุนเอย ภาษีจากการประกอบการเอย ลดแล้วลดอีก จูงใจลดภาษีให้ผู้ประกอบการมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา หรือจะเป็นมาตรการกระตุ้นให้เกิดการลงทุน เกิดการตั้งกิจการใหม่ เช่น สตาร์ทอัพ สปริงอัพ สปริงบอร์ด การใช้เทคโนโลยี การสร้างนวัตกรรม การลงทุนงานวิจัยพัฒนา รวมๆ คือการช่วยทางด้านการพัฒนาสินค้าหรือบริการให้ดี เด่น ดัง มีคุณภาพและประสิทธิภาพเพิ่มขึ้นทัดเทียมสากลก็อัดฉีดมาจนหมดหน้าตักแล้ว

อัดเงินมากเท่าไรก็ไม่ดีขึ้น ทุ่มสนับสนุนการผลิตเท่าไรก็ยังไม่ฟื้น ขืนเดินมุขเดิมอีกผมว่าจะตำน้ำพริกละลายแม่น้ำเปล่าประโยชน์น่าเสียดาย เพราะไม่ว่าจะอัดฉีดยังไงถ้าเขาขายของไม่ได้ก็ตายลูกเดียว นี่คือเรื่องจริง ถามว่าผู้ประกอบการอยากได้เงินกู้ดอกเบี้ยถูกๆ หรือไม่ คำตอบคืออยากได้...แต่ไม่แน่ใจว่าจะผ่อนได้หรือไม่ ถามว่าอยากยกระดับสินค้าอยากพัฒนาผลิตภัณฑ์หรือไม่ คำตอบคืออยากได้...แต่ไม่แน่ใจว่าจะขายได้หรือไม่ เวลานี้สิ่งที่เขาอยากได้มากที่สุดคือช่วยให้เขาขายของได้ อยากขายของ อยากได้เงินสด อยากได้เงินหมุนเวียนหล่อเลี้ยงธุรกิจ ขายของได้ กิจการก็อยู่รอดได้ ช่วยเหลือตัวเองได้ หนี้สินก็ผ่อนได้

สรุปว่าถ้าจะช่วยต้องเร่งออกมาตรการช่วยเหลือด้านการตลาดอย่างจริงจังครับ...ต้องการมากที่สุด