หรือเราหมกมุ่นอยู่กับเรื่องราว ทางการเมืองมากไป จนลืมหน้าที่

นับจากประเทศของเราโดยผู้คนในประเทศที่มีความหลากหลายความคิดความอ่านได้ตัดสินใจใช้สิทธิออกเสียงในการลงประชามติ เพื่อบอกให้ตัวละคร หรือท่านที่เป็นผู้เล่นในเกมแห่งอำนาจว่า คนประเทศส่วนใหญ่ต้องการอะไร...ต้องการจะเดินไปแบบไหน ผมมีหัวข้อที่ใคร่ขอนำเสนอเพื่อเป็นคำถามต่อเราๆ ท่านๆ ให้ได้ลองคิดดูว่า “หรือเราหมกมุ่นอยู่กับเรื่องราวทางการเมืองมากไปจนลืมหน้าที่ใช่หรือ
เปล่า” ยกตัวอย่าง

1.ข่าวสารแบบถามมา ตอบไป ผลัดกันเขียน เวียนกันอ่าน ผ่านกันชม กันแต่เรื่องสืบทอดอำนาจ มีแต่ความระแวงสงสัย มันมีคำถามอยู่ว่า

1.1 แล้วที่ผ่านมาในระบอบเลือกตั้งแบบที่โลกสวยอยากจะได้กันนัก มันสืบทอดอำนาจหรือไม่จากตนเอง ไปสู่พี่เขย ต่อด้วยน้องสาว โดยมีพี่น้องวงศาคณาญาติออกมาอยู่ในตำแหน่งแห่งที่ต่างๆ

1.2 แล้วในปัจจุบันคนที่เขาควบคุมอำนาจ เขาได้ใช้อำนาจนั้นจัดการขับเคลื่อนกับเรื่องที่ไม่เดิน จัดการกับเรื่องคนที่ถูกกล่าวหาว่าทำผิดยังนั่งทับเรื่องอยู่หรือไม่ กระบวนการยุติธรรมมีการขับเคลื่อน คนผิดติดคุกจริงแล้วใช่หรือไม่

1.3 ถ้ามีการใช้ธรรมนำอำนาจ ไม่ใช่อำนาจคือความเป็นธรรมแล้ว ไม่ว่าจะมาจากกระบวนการเลือกตั้ง ไม่เลือกตั้ง มันก็ดีกับประเทศใช่หรือไม่

2.ทำไมเราจำเป็นจะต้องฟังคนการเมือง นักการเมือง นักเลือกตั้ง นักพูดแต่ไม่ค่อยทำ นักพูดแต่ไม่รู้ว่าที่พูดนั้นจริงสักกี่มากน้อย หนักที่สุดคือ นักโกหกที่โกหกได้แม้แต่ตนเอง โกหกจนตัวเองยังเชื่อว่าเรื่องที่ตนเองโกหกนั้นจริงก็มี ตัวของเราจะไม่มีสติ ปัญญา ไตร่ตรองได้เองหรือ ตัวเราเองจะฟัง คิด อ่าน ถาม เขียนด้วยตัวเองหรือ ทำไมทุกครั้งจะต้องเริ่มต้นว่า ...ได้ฟังเขามาว่า...หรือเขาเล่าว่า และที่สุดเลยของแบบไทยๆ คือชอบคิดดังๆ ออกไปบนความเห็นที่ไม่ใช่ความรู้ “รับมาไม่ดูให้ดีแต่รีบแชร์ออกไป พอไม่ถูกก็บอกว่าก็รับเขามาอีกที ไม่เชื่อก็อย่าอ่านสิ อย่างนี้เป็นต้น”

3.ตอนนี้เราๆ ท่านๆ ทั้งหลายต่างล้วนมีหน้าที่

3.1 หน้าที่ต่อบิดามารดาที่มีอายุมาก...เราทำแล้วหรือยัง

3.2 หน้าที่ต่อครอบครัวอันเป็นที่รัก...เราทำแล้วหรือยัง

3.3 หน้าที่ต่อการงาน สัมมาอาชีพ...ที่จะต้องทำให้วัฒนาถาวร ทำให้เกิดความงอกงาม เจริญเติบโต โดยไม่ใช้วิธีการคดโกง ฉ้อฉล เล่นเส้นสาย วิ่งเต้น...เราทำแล้วหรือยัง

3.4 หน้าที่ต่อความถูกต้อง ไม่ติดสินบนเมื่อทำผิดกฎจราจร ไม่ให้เพื่อนฝูงที่มีอำนาจไปเอาใบขับขี่ที่ถูกยึด ไม่อ้างผู้ใหญ่เวลาเอาของเดินผ่าน ตม.ที่สนามบิน ไม่ขับขี่ยานพาหนะบนฟุตปาท ไม่ทิ้งขยะลงในที่ที่ไม่ควรทิ้ง ...เราทำแล้วหรือยัง

3.5 หน้าที่ต่อสังคม ทุกๆ ครั้งที่ทำอะไรในทุกวันได้คิดได้ทำอะไรที่มันจะส่งผลกระทบให้สังคมมันดีขึ้นหรือไม่ การไม่ทำร้ายสังคมด้วยการไม่ส่งเสริมให้สปอนเซอร์กับสื่อที่ไม่สร้างสรรค์ บิดเบือน ยั่วยุให้คนผิดใจกัน ถ้าเรามีโอกาสทำได้ เราทำแล้วหรือยัง หากเราเป็นนักธุรกิจ การคิดการลงทุน การก่อสร้างของเรา ได้ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ผู้คนที่ด้อยกว่าลูกน้องลูกจ้าง หรือแม้แต่กับลูกค้า เราได้ทำให้ผลกระทบมันลดลงมาหรือไม่ ลดความกระหายที่จะเอาแต่กำไรหรือไม่

4.เราควรมีความเชื่อ ความหวัง ความจริงใจ ที่จะทำให้สังคมมันดีขึ้นกว่าวันวานที่ผ่านมาด้วยการไม่กระทำอะไรที่มันคิดได้ด้วยใจของตนเองว่ามันไม่ดี มันผิด มากกว่าการที่คิดจะทำโน่น นั่น นี่ เยอะแยะไปหมด โดยเชื่อว่าไอ้ที่คิดจะทำนั้นมันได้ทั้งหน้าตา ได้ทั้งกล่อง ได้ทั้งเงิน ผมมีความเชื่อการลดหรือไม่กระทำ บางครั้งก็คือการกระทำที่เมื่อดำเนินการไปแล้วมันส่งผลได้ดีมากกว่าการทุ่มทุนลงไปทำเสียอีก

เศรษฐกิจ สังคม เป็นเหมือนแต่ละด้านของเหรียญ ทั้งสองด้านต้องการ Trust and Confidence ซึ่งก็คือความมั่นใจ ความไว้เนื้อเชื่อใจ การลงทุน การขับเคลื่อนกิจกรรมทางเศรษฐกิจในทุกมิติของเจ้าของทุนไม่ว่ารัฐหรือเอกชนก็ต้องการสิ่งนี้ กฎหมายเป็นกฎหมาย สัญญาต้องเป็นสัญญา สิ่งที่นักลงทุนต้องการในลำดับต่อมาคือ ความต่อเนื่องว่าเมื่อจะทำสิ่งใด โครงการใดแล้วก็จะทำไปจนสุดทาง ทำจนจบ ไม่เปลี่ยนนโยบายกลับไปกลับมา หรือหาทางให้ช้าเพื่อเอาประโยชน์เข้าตัวเอง และในความต่อเนื่องนั้นมันไม่ควรมีค่าใช้จ่ายนอกบัญชีที่จะต้องจ่ายเพื่อรักษาความต่อเนื่องให้กับคนที่มีอำนาจตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนหรือไม่

ขอเรียกร้องมายังท่านผู้อ่านนะครับ อย่าไปหมกมุ่นกับเรื่องราวทางการเมืองในเวลานี้เลย...ทุกสิ่งที่เกิดมา จะตั้งอยู่ เสื่อมลง และดับไป เอาเวลาไปสอนการบ้านลูกดีกว่าครับ