ผลกระทบของ AIR BNB ตอนจบ

บทความที่แล้ว ผมได้กล่าวถึงประสบการณ์ในการทดลองใช้บริการเช่าห้องพักใน AIR BNB รวมทั้งข้อดีและข้อเสีย บทความสัปดาห์นี้ เรามาดูกันว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องได้ทำอะไรไปกันบ้างแล้ว

เริ่มจาก กองคุ้มครองผู้บริโภคด้านสัญญา สคบ. ได้ให้ความเห็นว่า การนำห้องชุดปล่อยเช่ารายวัน อาจจะตีความเข้าข่ายผิดกฎหมายอย่างน้อย 2 ฉบับ

1.พ.ร.บ.ควบคุมอาคาร พ.ศ. 2522

2.พ.ร.บ.โรงแรม พ.ศ. 2478

ในขณะที่นายกสมาคมบริหารทรัพย์สินแห่งประเทศไทย ซึ่งมีสมาชิกเป็นผู้รับจ้างบริหารนิติบุคคลอาคารชุด ก็มีความเห็นสอดคล้องกัน แต่ทางนิติบุคคลไม่สามารถที่จะห้ามมิให้เจ้าของห้องชุดทำการปล่อยเช่าห้องของตัวเองรายวันได้ ทำได้แต่เพียงว่า เมื่อทรัพย์สินส่วนกลางเสียหายจากการกระทำของแขกผู้เข้าพัก ทางนิติบุคคลก็จะเรียกเก็บค่าเสียหายกับเจ้าของห้องชุดดังกล่าว รวมทั้งทำการฟ้องหมิ่นประมาทกับเจ้าของห้องชุดที่นำห้องชุดของตัวเองไปโฆษณาปล่อยเช่าในลักษณะเดียวกับโรงแรม

ทาง กทม.เองก็เริ่มตื่นตัวกับปัญหานี้บ้างแล้ว โดยได้มีคำสั่งให้เจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องไม่ว่าจะเป็นงานด้านรายได้ งานด้านโยธา ให้เข้าตรวจสอบการปล่อยเช่าคอนโดรายวันว่าเข้าข่ายผิดกฎหมายหรือไม่อย่างไร

จริงๆ แล้วไม่เพียงแต่ประเทศไทยที่มีปัญหาอันเกิดขึ้นจาก AIR BNB ประเทศอื่นๆ ก็ประสบปัญหานี้เช่นกัน แม้กระทั่งในสหรัฐเอง ซึ่งเป็นประเทศแรกที่เปิดให้บริการ AIR BNB เมื่อ พ.ศ. 2551 และเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่ของ AIR BNB ซึ่งตั้งอยู่ที่เมืองซานฟรานซิสโก ก็เริ่มมีการถกเถียงกันในประเด็นการปล่อยเช่าดังกล่าวว่าเป็นการให้บริการแบบเดียวกับโรงแรม แต่ไม่มีการจดทะเบียนตามกฎหมาย อันอาจจะทำให้เกิดปัญหาเรื่องความปลอดภัยขึ้นได้ ที่ประเทศญี่ปุ่นเองก็ประสบปัญหาเดียวกัน ทำให้รัฐบาลออกกฎระเบียบควบคุมโดยกำหนดให้ต้องปล่อยเช่าเป็นระยะเวลาอย่างน้อย 1 สัปดาห์ ทำให้การปล่อยห้องเช่าผ่าน AIR BNB ทำได้ยากขึ้น เพราะว่าส่วนใหญ่นักท่องเที่ยวจะเช่าห้องไม่ถึง 1 สัปดาห์

สิ่งที่น่าเป็นห่วงก็คือทาง AIR BNB มีเป้าหมายที่จะรุกตลาดอย่างจริงจังในกลุ่มประเทศ ASEAN จะเห็นได้จากการตั้ง REGIONAL HEADQUARTER แห่งใหม่ที่สิงคโปร์ โดยตั้งเป้าหมายที่จะมีห้องให้เช่าใน ASEAN ถึง 2 ล้านยูนิต ที่จะเข้ามาในระบบของ AIR BNB

จริงๆ แล้วการปล่อยให้เช่าในลักษณะนี้เป็นความเสี่ยงทั้งเจ้าของห้องเองและผู้เช่า เพราะว่าหลายครั้งที่ผู้เช่าทำความเสียหายแก่อสังหาฯ ที่ปล่อยเช่า จนต่อมา AIR BNB ต้องลอนซ์โปรแกรม HOST GUARANTEE เมื่อเดือน ส.ค. 2554 เพื่อคุ้มครองความสูญเสียและหรือความเสียหายที่เกิดขึ้นจากผู้เช่า ส่วนตัวผู้เช่าเองกรณีเข้าพักกับเจ้าของห้องเช่าที่แบ่งพื้นที่บางส่วนของห้องพักตนเองให้เช่า โดยที่เจ้าของห้องก็ยังอาศัยอยู่ในยูนิตเดียวกัน ถ้าเจ้าของห้องดังกล่าวเป็นคนโรคจิต และทำร้ายผู้ที่มาเช่าจนเสียชีวิตก็จะไม่มีใครทราบเลย เพราะว่าตอนที่นักท่องเที่ยวคนนั้นเดินผ่าน ตม.ก็ไม่จำเป็นต้องแจ้งว่าจะเข้าพักที่ไหน ดังนั้นจะไม่มีใครทราบเลย ถ้านักท่องเที่ยวคนนั้นหายไปจะเห็นได้ว่านี่เป็นช่องโหว่ของความปลอดภัย

นอกจากนั้น ปัจจุบันมีบริษัททัวร์จีนที่พาทัวร์มาไทยบ่อยๆ เริ่มเห็นช่องทางที่จะลดต้นทุนโดยเฉพาะพวกทัวร์ศูนย์เหรียญ มาเช่าห้องที่คอนโดบางอาคารในเขตห้วยขวาง ทีละ 10 กว่าห้อง จากเจ้าของห้องชุดที่ฝากห้องให้เช่าผ่านนิติบุคคล ซึ่งเป็นทำเลยอดนิยมอีกแห่งของทัวร์จีน แล้วนำมาเป็นที่พักของลูกทัวร์ ซึ่งก็เปลี่ยนหน้ามาเรื่อยๆ เพราะทัวร์ๆ หนึ่งจะพักใน กทม.เพียง 2-3 วัน เท่านั้น สร้างความระอาใจแก่เจ้าของร่วมเป็นอย่างยิ่ง

ผมจึงขอเสนอให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องออกกฎระเบียบดังต่อไปนี้ เพื่อความร่มเย็นและสงบสุข

1.การปล่อยเช่ารายวันจะต้องเป็นบ้านเดี่ยว ทาวน์เฮาส์ หรืออาคารพาณิชย์ที่ไม่อยู่ในโครงการที่มีทรัพย์สินส่วนกลางเท่านั้น

2.ห้องชุดของคอนโดต่างๆ ที่ทำการปล่อยเช่าไม่สามารถจะทำการปล่อยเช่ารายวันได้ เพราะเกี่ยวข้องกับความสงบสุขและความปลอดภัยของเจ้าของร่วมท่านอื่นๆ

3.การปล่อยเช่ารายวันจะทำได้เมื่อได้รับอนุญาตการประกอบธุรกิจโรงแรมจากทางการแล้ว ซึ่งทางการต้องกำหนดคุณสมบัติผู้ที่จะได้รับใบอนุญาตดังกล่าวอย่างเข้มงวด

โดยผู้จะทำการปล่อยเช่ารายวัน จะต้องผ่านคุณสมบัติทั้ง 3 ข้อ จึงจะสามารถประกอบธุรกิจห้องเช่ารายวันได้