ฟื้นฟูกิจการ SMEs

ในปี 2541 ได้มีการตรา พ.ร.บ.ล้มละลาย (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2541 เพื่อแก้ไขเพิ่มเติมตาม พ.ร.บ.ล้มละลาย พ.ศ. 2483 เพื่อให้ลูกหนี้ที่เป็นนิติบุคคลได้มีโอกาสได้รับความช่วยเหลือทางการเงิน และมีโอกาสฟื้นฟูกิจการอันจะทำให้กิจการยังสามารถดำเนินการต่อไปได้ ทั้งยังช่วยให้เจ้าหนี้มีโอกาสรับชำระหนี้อย่างเป็นธรรมด้วย

เนื่องจากการฟื้นฟูกิจการตามพระราชบัญญัติล้มละลายดังกล่าวไม่ครอบคลุมถึงผู้ประกอบธุรกิจทั้งบุคคลธรรมดา ห้างหุ้นส่วนสามัญ ห้างหุ้นส่วนจดทะเบียน บริษัทจำกัดที่เป็นผู้ประกอบธุรกิจขนาดเล็กและขนาดย่อม SMEs ที่ประสบปัญหาขาดสภาพคล่องชั่วคราวได้มีโอกาสด้รับการฟื้นฟูกิจการ ไม่ต้องตกเป็นผู้ล้มละลาย

จึงได้มีการตรา พ.ร.บ.ล้มละลาย (ฉบับที่ 9) แก้ไขเพิ่มเติม พ.ร.บ.
ล้มละลาย พ.ศ. 2483 มีผลใช้บังคับแล้วตั้งแต่วันที่ 25 เม.ย. 2559 ทำให้ผู้ประกอบธุรกิจที่เป็น SMEs ได้มีโอกาสได้รับการฟื้นฟูกิจการด้วย

กรมบังคับคดี กระทรวงยุติธรรม ได้สรุปขั้นตอนการฟื้นฟูกิจการของ SMEs ไว้ จึงขอนำบางตอนมาถ่ายทอดไว้ ณ ที่นี้ ดังนี้

ผู้มีสิทธิยื่นขอฟื้นฟูกิจการ (SMEs)

ลูกหนี้ ซึ่งเป็นบุคคลธรรมดา คณะบุคคล ห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ห้างหุ้นส่วนจำกัด บริษัทจำกัด หรือนิติบุคคลอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ที่ประกอบธุรกิจที่มีลักษณะเป็นวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อมที่ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม หรือจดทะเบียนกับหน่วยงานอื่นของรัฐ เจ้าหนี้ รายเดียว หรือหลายรายรวมกัน เป็นหนี้จากการดำเนินกิจการลูกหนี้

หลักเกณฑ์ในการขอฟื้นฟูกิจการ (SMEs)

1.ลูกหนี้อยู่ในสถานะไม่สามารถชำระหนี้ให้แก่เจ้าหนี้ได้

2.เป็นหนี้ที่เกิดจากการดำเนินกิจการของลูกหนี้

3.กรณีลูกหนี้เป็นบุคคลธรรมดา ต้องมีหนี้ไม่น้อยกว่า 2 ล้านบาท

4.กรณีลูกหนี้เป็นคณะบุคคล ห้างหุ้นส่วนสามัญไม่จดทะเบียน ห้างหุ้นส่วนสามัญนิติบุคคล ห้างหุ้นส่วนจำกัด หรือนิติบุคคลอื่นตามที่กำหนดในกฎกระทรวง ต้องมีจำนวนหนี้ไม่น้อยกว่า 3 ล้านบาท

5.กรณีลูกหนี้ที่เป็นบริษัทจำกัด ต้องมีจำนวนหนี้ไม่น้อยกว่า 3 ล้านบาท แต่ไม่ถึง 10 ล้านบาท

6.กิจการของลูกหนี้มีเหตุอันสมควรและมีช่องทางธุรกิจที่สามารถดำเนินการต่อไปได้

ขั้นตอนการขอฟื้นฟูกิจการ (SMEs)

ขั้นตอนก่อนยื่นคำร้องต่อศาล

1.ลูกหนี้และเจ้าหนี้ต้องตกลงร่วมกันให้ลูกหนี้ฟื้นฟูกิจการ โดยมีการประชุมเจ้าหนี้ทั้งหมดเพื่อทำแผนชำระหนี้

2.ในการประชุมเจ้าหนี้จะต้องมีหลักฐานการเชิญเจ้าหนี้ทุกรายเข้าร่วมประชุม พร้อมจัดทำรายงานการประชุม ซึ่งที่ประชุมเจ้าหนี้ต้องมีมติเห็นชอบในแผนด้วยจำนวนหนี้ไม่น้อยกว่า 2 ใน 3 ของจำนวนหนี้ทั้งหมด

ขั้นตอนยื่นคำร้องต่อศาล

1.ลูกหนี้หรือเจ้าหนี้ยื่นคำร้องต่อศาล โดยแนบเอกสารประกอบด้วย แผนและหลักฐานผลการประชุมเจ้าหนี้ที่เห็นชอบในแผน รายชื่อพร้อม ที่อยู่ของเจ้าหนี้ที่เกิดขึ้นจากการดำเนินกิจการและเจ้าหนี้อื่นทั้งหมด และหลักฐานการขึ้นทะเบียนของลูกหนี้ต่อสำนักงานส่งเสริมวิสาหกิจขนาดกลางและขนาดย่อม หรือจดทะเบียนกับหน่วยงานอื่นของรัฐ

2.ผู้ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อศาลต้องชำระค่าขึ้นศาล 1,000 บาท และวางเงินประกันค่าใช้จ่าย 1 หมื่นบาท

3.เมื่อศาลสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการแล้ว จะพิจารณาไต่สวนคำร้องและมีคำสั่งต่อไป ประโยชน์ที่ได้รับในระหว่างการฟื้นฟูกิจการ (SMEs)

เมื่อศาลมีคำสั่งรับคำร้องขอฟื้นฟูกิจการแล้ว ลูกหนี้จะอยู่ในสภาวะพักการชำระหนี้ (Automatic Stay) ลูกหนี้สามารถดำเนินกิจการต่อไปได้ จึงมีผลดีต่อลูกหนี้ เช่น

1.เจ้าหนี้จะฟ้องหรือยึดทรัพย์ลูกหนี้ไม่ได้ เว้นแต่หนี้ที่ลูกหนี้หรือผู้บริหารแผนก่อขึ้นนับแต่ยื่นคำร้องขอฟื้นฟูกิจการต่อศาล ถ้าผู้บริหารแผนไม่ชำระ เจ้าหนี้ใช้สิทธิฟ้องคดีแพ่งต่อศาลได้

2.คดีแพ่งที่ลูกหนี้ถูกฟ้องไว้ ศาลจะงดการพิจารณา หากอยู่ระหว่างยึดทรัพย์ จะต้องงดการยึดทรัพย์หรืองดการขายทอดตลาด

3.ผู้ประกอบการสาธารณูปโภค เช่น ไฟฟ้า ประปา โทรศัพท์ ไม่อาจงดให้บริการได้ เว้นแต่ผู้บริหารแผนผิดนัดชำระหนี้

4.ลูกหนี้สามารถขอสินเชื่อเพื่อดำเนินการค้าตามปกติได้