ระบบ...สำคัญกว่าบุคคล

โดย...ปพนธ์ มังคละธนะกุล

ความจริงอันน่าเจ็บปวดอย่างหนึ่งของ “คนตัวเล็ก” ที่ต้องยอมรับก็คือ โอกาสในการที่จะได้พนักงานที่มีความสามารถ หรือคุณสมบัติทัดเทียมหรือดีกว่าบริษัทที่ใหญ่กว่านั้นน้อยมาก เนื่องจากคนส่วนใหญ่มีแนวโน้มจะเลือกองค์กรที่ใหญ่กว่าในประเภทธุรกิจเดียวกัน

จึงดูเหมือนเป็นกฎธรรมชาติไปแล้วว่า คนที่เก่งกว่าจะไหลไปอยู่องค์กรที่ใหญ่กว่า ส่วนองค์กรที่เล็กกว่าก็จะได้คนที่มีคุณสมบัติลดหลั่นกันลงไปตามขนาดของธุรกิจ

หากคุณเป็น “คนตัวเล็ก” ที่ต้องการแข่งขันกับยักษ์ใหญ่ คุณต้องมีวิธีการใหม่ในการบริหารจัดการองค์กรและทรัพยากรมนุษย์

เริ่มแรก องค์กรคุณต้องมีความชัดเจนใน “Purpose” หรือ “เป้าประสงค์” ขององค์กร ว่ามีเหตุดำรงอยู่เพื่ออะไร สิ่งนี้ต้องมีความโดดเด่น เห็นได้ชัดจากภายนอก เพราะสิ่งนี้เปรียบเสมือนจุดหมายในการเดินทางขององค์กรคุณ เป็นเครื่องมือในการกรองคนที่จะเข้ามาร่วมเดินทางไปกับคุณ เพื่อให้แน่ใจได้ว่ามีจุดมุ่งหมายเดียวกัน ไม่ใช่เพื่อมาทำงานหาเงินเลี้ยงชีพเท่านั้น

องค์กรที่รวบรวมคนที่มี “Purpose” อย่างเดียวกันได้มากที่สุด จะเป็นองค์กรที่มีพลังมหาศาล เนื่องจากคนมี “เป้าประสงค์” เดียวกันมาอยู่ร่วมกัน ย่อมมีพลังแฝงในการร่วมกันฝ่าฟันกับอุปสรรคต่างๆ ได้มากกว่า

แต่เท่านี้ยังไม่พอ เพราะองค์กรเล็กยังไม่มีพลังดึงดูดคนที่มีความสามารถได้เทียบเท่ากับกับองค์กรใหญ่ได้

สิ่งสำคัญถัดไปก็คือ การออกแบบระบบการทำงานภายในเพื่อให้คนส่วนใหญ่ในองค์กรสามารถที่จะผลิตผลงานได้ในระดับที่คุณต้องการ ทุกๆ องค์กรจะประกอบไปด้วยคนเก่ง ปานกลาง และคนไม่เก่ง โดยคนเก่งกับคนไม่เก่งจะมีอยู่ประมาณ 5-10% ของคนทั้งองค์กรที่เหลือประมาณ 80% จะเป็นคนระดับปานกลาง ระบบการทำงานที่ว่าจึงต้องเอื้อให้คนระดับปานกลางเหล่านี้สามารถทำงานออกมาได้ผลตามที่องค์กรคุณต้องการ

ระบบที่ดีจึงต้องสามารถติดอาวุธให้กับคนปานกลางให้มี “ทักษะ” และ “ความชำนาญ” ไม่ต่างจากคนเก่งมากนัก เป็นระบบที่  “ทักษะ” และ “ความชำนาญ” เป็นความสามารถและคุณสมบัติขององค์กรหาใช่คุณสมบัติส่วนบุคคล

หากคุณดูแลทีมขายความสามารถในการขยายฐานลูกค้า การปิดการขาย การสร้างความสัมพันธ์และการต่อยอดธุรกิจควรเป็นสิ่งที่องค์กรมีให้กับเซลส์

หากคุณดูแลการผลิต องค์กรคุณควรมีระบบที่สามารถสร้าง “ทักษะ” และ “ความชำนาญ” ให้ได้เร็วกว่าการสะสมชั่วโมงบินตามธรรมชาติ

คนเก่งที่มีอยู่คุณควรดูแลตามความเหมาะสม เพื่อให้เขายังอยู่กับองค์กรของคุณ แต่ทั้งนี้คงต้องมีลิมิต คุณคงไม่สามารถเอาใจคนเก่งกลุ่มนี้มากจนเกินไปจนดูเอียงไม่สมดุล อย่าไปหวังพึ่งและฝากผีฝากไข้ไว้กับคนกลุ่มนี้จนเกินไป เพราะถึงวันหนึ่งเขาจะรู้สึกว่าองค์กรของคุณเล็กเกินไปสำหรับเขา

เมื่อถึงวันที่คนเก่งอยากจะตีจากองค์กรคุณ หากคุณมีระบบที่ดี คุณจะมีภูมิคุ้มกันที่ช่วยให้สามารถรับมือกับปัญหาสมองไหลได้

หากระบบคุณดีจริงๆ คนเก่งในโลกภายนอก จะเป็นคนสุดยอดในระบบคุณ คนปานกลางที่อื่นจะเป็นคนเก่งที่โดดเด่นเมื่ออยู่กับคุณ ระบบของคุณทำให้คนแต่ละคนสามารถทำได้ดีกว่าที่เขาเป็น

ว่าแต่ว่า...มีใครอยากร่วมขบวนการ “ล้มยักษ์” บ้างมั้ยครับ