ถ้าองค์กรมีข้อมูลดีมีประโยชน์ ต้องนำมาทำสิ่งดีๆ เพื่อชาติบ้าง

ในช่วงเวลาที่ผ่านมานับแต่ปีที่แล้วต่อเนื่องมาจนถึงปี 2559 นี้ ท่านผู้อ่านหลายท่านอาจจะเคยได้เห็น ได้ยิน หรือผ่านตา ผ่านหูจากสื่อ จากพรรคพวก จากเพื่อนฝูงในวงการธุรกิจและการศึกษาว่า เครดิตบูโรได้ลงนามในบันทึกความเข้าใจ (MOU) กับสถาบันการศึกษาของรัฐทั้งในส่วนกลางและส่วนภูมิภาค จนล่าสุดเครดิตบูโรได้ลงนามใน MOU กับสถาบันวิจัยเศรษฐกิจ ป๋วย อึ๊งภากรณ์ (สศป.) ของธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) เพื่อเป้าหมายในการผลักดันให้นักวิจัยฝีมือดีๆ ของไทย ได้เข้าถึงข้อมูลเชิงสถิติที่มีลักษณะคือ

1.ไม่มีก้าวล่วงในความเป็นส่วนตัว โดยการตัดชื่อ นามสกุล เลขที่บัตรประจำตัวประชาชนออกไปจากข้อมูลที่จะเป็นฐานของการศึกษาวิจัย

2.ต้องทำให้มั่นใจว่าข้อมูลที่จะมาเป็นฐานในการวิจัยจะไม่สามารถดำเนินการผูงโยงย้อนกลับ หรือทำวิธีการใดๆให้กลับไปรู้ว่าเป็นข้อมูลของใคร

3.ผลงานที่เกิดจากการวิจัยนั้น ต้องไปถูกนำไปขยายผลหรือทำการค้าขายในเชิงธุรกิจ แต่ต้องเป็นงานวิชาการเพื่อไปเป็นฐานคิด ต่อยอด ในการผลิตนโยบายเพื่อบ้านเมือง

4.สถาบันวิจัยต่างๆ ที่จะเป็นผู้มาใช้ข้อมูลต้องมีความน่าเชื่อถือในระดับที่สูง มีบุคลากรที่รอบรู้ ผู้นำสถาบันเป็นมือบริหาร มือวิจัยที่สังคมหรือแวดวงวิชาการยกย่อง

เมื่อ ธปท.มีนโยบายจัดตั้ง สศป.เพื่อเป็นศูนย์กลาง เป็นโซ่ข้อกลางหรือเป็นพื้นที่ส่วนกลางในการรวบรวม ผูกโยงความรู้และเป็นฐานของข้อมูลงานวิจัยด้านเศรษฐศาสตร์ จากนักวิชาการที่อิสระจากความเป็นค่ายนั้นค่ายนี้ ที่สำคัญมากที่สุด คือ เป็นแหล่งความรู้ของประชาชนในด้านงานวิจัย อาจกล่าวได้ว่าเป็นแหล่งขุมทรัพย์ทางปัญญาที่ประชาชน นักเรียน นิสิตนักศึกษา และผู้สนใจใฝ่รู้จะได้เข้าถึงได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยเหตุที่ว่าปัจจุบันแหล่งงานวิจัยที่มีอยู่มักจะกระจัดกระจาย ที่ตัวผู้เขียนชอบมากคือวิสัยทัศน์ของผู้นำองค์กรแห่งนี้คือ ท่านเป็นคนหนุ่มไฟแรง เปิดกว้าง มีโลกทัศน์ไกล คุณวุฒิทางการศึกษาเยี่ยม เป็นกำลังสำคัญของชาติบ้านเมืองที่มุ่งมั่นในภารกิจของสถาบันในอันที่จะเสนองานวิจัยทั้งจากบุคลากรใน สศป.และเครือข่ายตลอดรวมไปถึงนักวิจัยภายนอก ซึ่งสอดคล้องไปกับแนวทาง “ยืนตรง มองไกล ติดดินและยื่นมือ” อย่างเห็นได้ชัดเจน การกำหนดบทบาทที่เข้าใจได้ง่ายว่าภารกิจนั้น คล้ายกับ “เยลโล่เพจเจสที่รวบรวมข้อมูลของนักเศรษฐศาสตร์”

การลงนาม MOU กับเครดิตบูโร ก็จะเป็นการเปิดทางให้นำข้อมูลของเครดิตบูโรมาใช้ในการวิเคราะห์วิจัยเพื่อนำเสนอแง่มุมต่างๆ ในการทำนโยบายด้านเศรษฐกิจในอนาคต ท่านผู้อ่านลองนึกภาพว่า ถ้าเราสามารถวิจัยถึงพฤติกรรมการก่อหนี้ การสร้างหนี้ การมีวินัยในการใช้คืนหนี้ของลูกหนี้ที่เป็นบุคคลธรรมดาและนิติบุคคลในประเทศไทยอย่างลึกซึ้งแล้ว เราก็จะพบกับทางเลือกที่ควรทำและจะต้องทำ หลีกหนีทางเลือกที่ไม่ควรทำและต้องไม่ทำ...นี่คือตัวอย่างของคำว่าประชารัฐ เพราะเป็นความร่วมมือของภาครัฐ องค์กรของรัฐกับภาคเอกชน องค์กรเอกชน เช่น เครดิตบูโร “ความร่วมมือนี้พิสูจน์ได้ว่าภาคส่วนที่มีข้อมูลกับนักวิชาการที่ต้องการข้อมูลมาทำงานร่วมกันเพื่อชาติบ้านเมืองได้ ไม่มีการหวงกันว่านี่คือของฉัน นี่คือของเธอ จะหยิบยื่นให้กันแบบไม่มีค่าตอบแทนไม่ได้”