ผู้ชนะและผู้แพ้ สำหรับธนาคารกลาง

โดย...จิรวัฒน์ สุภรณ์ไพบูลย์

ในช่วง 2-3 สัปดาห์ที่ผ่านมา มีการประชุมของธนาคารกลางสำคัญๆ ระดับโลกถึง 3 แห่งด้วยกัน เริ่มต้นด้วยการประชุมของธนาคารกลางยุโรป (ECB) ในวันที่ 10 มี.ค. ที่ ดรากี ประธาน ECB ได้ประกาศมาตรการผ่อนคลายทางการเงินชุดใหญ่ มากกว่าที่หลายๆ ฝ่ายคาดการณ์ไว้ แต่กลับได้รับการตอบสนองไม่ดีเท่าที่ควร โดยตลาดหุ้นยุโรปปิดในแดนลบ ณ สิ้นวัน หลังจากดรากีได้ส่งสัญญาณว่าอาจจะไม่มีการลดดอกเบี้ยเพิ่มเติมหลังจากนี้อีก

ข้ามฟากมายังธนาคารกลางญี่ปุ่น (BoJ) ที่ในการประชุมครั้งนี้ ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลงมาตรการทางการเงินใดๆ หลังจากเพิ่งประกาศนโยบายดอกเบี้ยติดลบในการประชุมครั้งที่ผ่านมา ในขณะที่ธนาคารกลางสหรัฐ (FED) ก็ตัดสินใจคงดอกเบี้ยไว้เท่าเดิมเหมือนกับการประชุมในครั้งก่อนหน้า แต่สิ่งที่แตกต่างไปก็คือ เฟดได้ปรับลดคาดการณ์การขึ้นอัตราดอกเบี้ยในปีนี้ จาก 4 ครั้ง ลงเหลือเพียง 2 ครั้งเท่านั้น

ผลกระทบที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดจากผลการประชุมของ FED คือ เงินเหรียญสหรัฐปรับตัวอ่อนค่าลงต่อเนื่อง จากโอกาสที่ FED จะขึ้นดอกเบี้ยได้ ลดน้อยลงไป ส่งผลให้สินค้าโภคภัณฑ์ทั้งหลายที่ซื้อขายกันในสกุลเงินเหรียญสหรัฐได้รับประโยชน์กันไปเต็มๆ (เมื่อค่าเงินเหรียญสหรัฐอ่อนลง ทำให้ราคาสินค้าโภคภัณฑ์สามารถปรับขึ้นได้ โดยไม่สร้างผลกระทบต่อผู้ซื้อที่ต้องแลกเงินสกุลอื่นข้ามมา) โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้ำมันและทองคำ ที่ราคาปรับตัวบวกขึ้นมาหลังจากผลการประชุมของ FED 5% และ 2% ตามลำดับ รวมถึงราคาพันธบัตรรัฐบาลสหรัฐอายุยาวๆ ที่ปรับตัวขึ้น ขานรับดอกเบี้ยที่จะปรับขึ้นช้าลง

ในขณะที่ผู้ที่จะได้รับผลกระทบในเชิงลบก็น่าจะเป็นญี่ปุ่นและกลุ่มประเทศยูโรโซน ที่พยายามจะออกมาตรการต่างๆ มาเพื่อทำให้ค่าเงินของตัวเองอ่อนค่าลง แต่ผลสุดท้ายค่าเงินเยนและยูโรกลับแข็งค่าขึ้น ส่งผลลบต่อเศรษฐกิจของตัวเองที่ยังคงฟื้นตัวอย่างเปราะบาง ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าความเชื่อมั่นของนักลงทุนต่อมาตรการเพิ่มเติมของธนาคารกลางทั้งสองแห่ง ต่อการกระตุ้นเศรษฐกิจจะลดน้อยลงไปเรื่อยๆ

ดังนั้น นักวิเคราะห์หลายสำนักจึงเชื่อว่าตลาดหุ้นสหรัฐน่าจะรับมือกับความผันผวนทางเศรษฐกิจในปีนี้ได้ดีกว่าเพื่อน จากพื้นฐานทางเศรษฐกิจที่แม้จะดูอ่อนแรงลง แต่ยังดูดีกว่าประเทศยักษ์ใหญ่อื่นๆ และ FED ยังมีกระสุนที่จะกระตุ้นเศรษฐกิจอีกพอสมควร หากเศรษฐกิจมีแนวโน้มชะลอตัวลงอีก