ดัชนีความเชื่อมั่น

ท่ามกลางเศรษฐกิจที่ซบเซา คนไม่กล้าที่จะจับจ่ายใช้สอย ส่วนภาคธุรกิจชะลอการลงทุน ไม่ว่ารัฐบาลจะอัดฉีดเงินหรือออกมาตรการกระตุ้นเท่าใด ก็คงไม่ทำให้เศรษฐกิจกระเตื้องขึ้นได้ เท่ากับการสร้าง “ความเชื่อมั่น”

ปัจจุบันมีหลายหน่วยงานที่จัดทำ “ดัชนีความเชื่อมั่น” ซึ่งมีทั้งดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค ดัชนีความเชื่อมั่นผู้ผลิต ดัชนีความเชื่อมั่นเอสเอ็มอี และดัชนีความเชื่อมั่นทางธุรกิจ ฯลฯ

ในเดือน ก.ย.ที่ผ่านมา หลายคนคงจะสงสัยกับข่าวพาดหัว ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภคเดือน ก.ย. ปรับตัวลดลงในรอบ 9 เดือน อยู่ที่ระดับ 72.1 ซึ่งต่ำสุดในรอบ 16 เดือน (ตั้งแต่ มิ.ย 2557) ขณะที่ดัชนีความเชื่อมั่นภาคอุตสาหกรรมเดือน ก.ย. ระดับ 82.8 เพิ่มขึ้นครั้งแรกในรอบ 9 เดือน

มาทำความรู้จัก “ดัชนีความเชื่อมั่น”

ดัชนีความเชื่อมั่นผู้บริโภค เป็นดัชนีที่ใช้วัดหรือประเมินความรู้สึกของผู้บริโภคในด้านต่างๆ เช่น ภาวะการจ้างงานในปัจจุบันและอนาคต รายได้ที่คาดว่าจะได้รับในอนาคต ภาวะเศรษฐกิจในปัจจุบันและอนาคต โดยความเชื่อมั่นของผู้บริโภคสามารถบอกแนวโน้ม การว่างงาน อัตราเงินเฟ้อ หรือเงินฝืด ซึ่งจะช่วยให้รัฐบาลสามารถแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจได้ใกล้เคียงกับความจริงได้มากที่สุด

“ดัชนีความเชื่อมั่นทางธุรกิจ” เป็นตัวเลขสะท้อนถึงความเชื่อมั่นทางธุรกิจในช่วงระยะเวลาหนึ่ง เพื่อเป็นเครื่องมือให้ทั้งภาครัฐและเอกชนใช้ติดตาม วิเคราะห์ ภาวะธุรกิจและเศรษฐกิจโดยรวม เพื่อหากลยุทธ์ ในการทำนโยบายเศรษฐกิจ ซึ่งจะทำการสำรวจกับบริษัทขนาดกลางและขนาดใหญ่ (ภาคอุตสาหกรรมและภาคบริการ) ที่มีทุนจดทะเบียน 200 ล้านบาทขึ้นไป (ส่วนใหญ่เป็นบริษัทในตลาดหลักทรัพย์ฯ)

โดยแบบสอบถามจะมีคำถาม เช่น ผลประกอบการ อำนาจซื้อของประชาชน การลงทุน การจ้างงาน ต้นทุนการประกอบการ แนวโน้มการส่งออก สินค้าคงคลัง การแข่งขันทางด้านการตลาดและราคา สถานะทางการเงินของบริษัท และคาดการณ์ภาวะตลาดเงินในอีก 4 เดือนข้างหน้า

ทั้งนี้ ค่าดัชนีจะอยู่ระหว่าง 0-100 หากดัชนีมีค่าใกล้ 100 หมายถึง ความเชื่อมั่นต่อภาวะเศรษฐกิจ “ดี” แต่หากมีค่าใกล้ 0 หมายถึง ความเชื่อมั่นต่อภาวะเศรษฐกิจ “ไม่ดี”

ดังนั้น ระดับ “ความเชื่อมั่น” ไม่ว่าจะเป็นในมุมมองของผู้บริโภค ผู้ผลิต ฯลฯ จะเป็น “แรงส่ง” ที่สำคัญของการกระเตื้องขึ้นของเศรษฐกิจ