มอง Single Gateway เพื่อนบ้าน

เป็นประเด็นร้อนฉ่าสำหรับ Single Gateway ในช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา ที่ดูเหมือนชาวประชาไม่ต้องการให้ตั้งด้วยเหตุผล เช่น ห่วงเรื่องสิทธิเสรีภาพสื่อสารข้อมูล ความเร็วการใช้งาน รวมถึงเงินลงทุนมหาศาล

คอนเซ็ปต์ของ Single Gateway มีการพูดกันนานมาแล้ว เมื่อถูกปัดฝุ่นใหม่ก็เกิดกระแสวิเคราะห์ถึงผลกระทบ ซึ่งความจริงไทยมี Gateway อยู่ตั้งนานแล้ว

หากมองแนวคิดของเพื่อนบ้านอย่างประเทศจีน อินเทอร์เน็ตเข้ามามีบทบาทตั้งแต่ปี 1994 และเนื่องด้วยประชากรในประเทศที่มีจำนวนมาก การปล่อยให้เซอร์วิสต่างๆ ในอินเทอร์เน็ตถูกปล่อยปละละเลยโดยไม่มีการควบคุม จึงเป็นเรื่องเร่งด่วนต้องป้องกัน ตามสถิติคดีอาญาที่สูงขึ้นเรื่อยๆ ในจีน ประกอบกับกระบวนการยุติธรรมที่ทำงานล่าช้า

ในปี 2008 ประเทศจีนจึงเริ่มใช้ระบบป้องกันภัยที่อาจเกิดขึ้นภายในประเทศ ระบบแรกเรียกว่า Golden Shield Project ซึ่งมีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า The Great Firewall of China แล้วยังใช้ถึงในปัจจุบัน

การควบคุมอย่างเข้มงวดในจีน ถือเป็นต้นแบบกับหลายประเทศในเอเชีย เช่น ลาว พม่า ซึ่งกลุ่มเป้าหมายหลักเพื่อความปลอดภัยของจีนมี 3 ส่วนหลักๆ คือ Search Engines, Web Boards และ Social Media อีกทั้งมีส่วนย่อยๆ เช่น Block Websites ที่กระทบระบบเศรษฐกิจ เช่น Reuters หรือ Wall Street Journal รวมถึงบริการเชื่อมต่ออย่าง VPN ก็ถูกตรวจสอบ

อย่างไรก็ตาม ไทยต้องควบคุมหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับดุลพินิจของผู้ใหญ่และความร่วมมือของภาคประชาชนต้องการให้ประเทศอยู่ในทิศทางไหน ซึ่งต้องหาจุดลงตรงกลางระหว่างการป้องกันภัย Public Safety ไม่ให้กลายเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนของคนไทย และหากไม่มีระบบดังกล่าวจะใช้มาตรการใด ซึ่งยังไงก็แล้วแต่งานนี้ได้อย่างหนึ่งก็เสียอีกอย่างแน่