CSR จะเล็กหรือใหญ่ ใครๆก็ทำได้

ดิฉันได้เจอบทความหนึ่งที่น่าสนใจของ โสภณ พรโชคชัย บอกไว้ว่า การทำ CSR นั้น แท้จริงทำได้ง่าย และใครๆ ก็สามารถทำได้ ไม่ว่าจะเป็นนักวิชาการ นักวิชาชีพ พนักงานจัดซื้อ สื่อมวลชน เป็นต้น

นอกจากนั้นยังรวมถึงกิจการต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นว่ากิจการขนาดใหญ่หรือขนาดเล็กก็ทำได้เช่นกัน

ทั้งนี้ ไม่ใช่เฉพาะวิสาหกิจขนาดใหญ่ วิสาหกิจในตลาดหลักทรัพย์ หรือวิสาหกิจข้ามชาติ ธุรกิจขนาดกลางหรือขนาดย่อม ซึ่งรู้จักกันในนาม SME (Small and Medium Enterprises) ก็ควรต้องมี CSR และสามารถทำได้ง่ายโดยแสดงให้เห็นว่า การรับผิดชอบต่อสังคมและต่อผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหลายควรเป็นอย่างไร

ธุรกิจ SME เราคงเคยได้ยินว่า แม่ค้าขายขนมจีนเอากระดาษทิชชูมาผสมในน้ำยา นัยว่าเพื่อลดต้นทุนให้ขายได้ราคาถูก ช่วยให้ขายได้ดีขึ้น หรือใส่ผงชูรสมากมายเพียงเพื่อให้คนติดใจในรสชาติโดยขาดความรับผิดชอบ หรือนำอาหารที่เสื่อมคุณภาพมาขายจนกระทั่งเด็กนักเรียนกินแล้วอาเจียนกันทั้งโรงเรียน เป็นต้น

การทำธุรกิจเช่นนี้ย่อมไม่ยั่งยืนและยังเสี่ยงกับการถูกสั่งปิด เราจึงควรส่งเสริมธุรกิจให้รับผิดชอบ หาไม่แล้วย่อมถือเป็นการละเมิด เป็นการกระทำผิดกฎหมาย เป็นอาชญากรรมที่ต้องถูกลงโทษ

ขณะที่ด้านบริษัทมหาชนเองก็เช่นกัน ก่อนหน้านี้การขาด CSR อาจเห็นได้จากการที่เจ้าของเดิมของบริษัทมหาชนเดิมทิ้งกิจการของตนเองหลังจากเข้าระดมเงินในตลาดหลักทรัพย์ได้แล้ว โกงบริษัทของตนเอง จัดตั้งบริษัทลูกมาให้บริการแก่บริษัทแม่ที่เป็นบริษัทมหาชนโดยไม่ต้องแข่งขันอย่างเท่าเทียม หรือใช้จ่ายเงินฟุ่มเฟือยเพื่อบำรุงความสุขสบายของผู้บริหาร เป็นต้น

อย่างไรก็ตาม ในปัจจุบันนี้ตลาดหลักทรัพย์และสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) ต่างมีมาตรการควบคุมบริษัทมหาชนรัดกุมกว่าแต่ก่อน และถือเป็นมาตรฐานที่ดีสำหรับวิสาหกิจอื่นๆ นอกตลาดหลักทรัพย์ เพื่อให้เกิดความโปร่งใส เป็นธรรม และปิดโอกาสการทุจริต

ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นกิจการขนาดใหญ่หรือขนาดเล็ก ก็สามารถแสดงความรับผิดชอบต่อสังคม (CSR) ตามแบบฉบับของตนเอง ตามแต่ละกำลังความสามารถที่จะทำได้

หากทำได้แล้ว ไม่เพียงแต่สังคมจะได้สิ่งที่ดีๆ ที่เป็นประโยชน์ สิ่งดีๆ ก็จะเกิดขึ้นกับธุรกิจหรือกิจการนั้นๆ อย่างแน่นอน