
ตำแหน่งประเทศ ในแผน 12
ในการประชุมประจำปี 2558 ของสภาพัฒน์ เรื่อง ทิศทางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564)
โดย...เกษมสันต์ วีระกุล
ในการประชุมประจำปี 2558 ของสภาพัฒน์ เรื่อง ทิศทางแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 12 (พ.ศ. 2560-2564) สภาพัฒน์ได้เปิดเผยตำแหน่งยุทธศาสตร์ของประเทศไทยว่า “ประเทศไทยเป็นประเทศรายได้สูงที่มีการกระจายรายได้อย่างเป็นธรรม เป็นศูนย์กลางด้านการขนส่งและโลจิสติกส์ของภูมิภาคสู่ความเป็นชาติการค้าและบริการ (Trading and Service Nation) เป็นแหล่งผลิตสินค้าเกษตรกรรมยั่งยืน แหล่งอุตสาหกรรมสร้างสรรค์และมีนวัตกรรมสูงที่เป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม”
ผมขอตั้งข้อสังเกตเหมือนเดิมว่า เป็นตำแหน่งยุทธศาสตร์ประเทศที่กว้างเวิ้งว้างเหมือนที่สภาพัฒน์ชอบเขียนมาโดยตลอด ไม่ว่าการเป็นประเทศมีรายได้สูง กระจายรายได้เป็นธรรม เกษตรยั่งยืน ฯลฯ ซึ่งไม่ว่าจะเขียนเอาไว้หรือไม่ก็เป็นหน้าที่ของรัฐบาลทุกประเทศต้องนำพาประเทศไปสู่จุดนั้นให้ได้อยู่แล้ว ไม่ต้องเอามาเขียนให้มันยาวเลอะเทอะ แต่ไม่เห็นประเทศอื่นจะเอามาเขียนไว้กับตำแหน่งยุทธศาสตร์ประเทศเลย
ปี 2508 ตอนที่สิงคโปร์แยกตัวออกจากมาเลเซีย ประเทศไม่มีทรัพยากรธรรมชาติ พื้นที่ประเทศเล็กนิดเดียว คน 1.8 ล้านคนเศษ จึงเป็นทรัพยากรเดียวที่มีอยู่ ลีกวนยิว กำหนดตำแหน่งประเทศให้เป็น Trading Nation แล้วกำหนดยุทธศาสตร์ว่าจะเป็น Trading Nation ได้ บริษัทระดับโลกจะมาใช้สิงคโปร์เป็นฐานการค้าขายได้ เขาต้องทำ 2 เรื่องใหญ่ๆ คือ หนึ่ง ทำประเทศให้โปร่งใสและมีประสิทธิภาพกว่าประเทศอื่น ด้วยการปราบปรามคอร์รัปชั่นอย่างจริงจังและเด็ดขาด และเร่งลงทุนในโครงสร้างพื้นฐานทั้งด้านทั่วไป (ถนนหนทางและรางรถไฟที่คนไทยชอบ) และโครงสร้างพื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี การศึกษา สาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม (ที่คนไทยละเลย)
สอง เขาทำคนของเขาให้เก่งกว่าคนชาติอื่นและพร้อมทำงานกับธุรกิจระดับโลก ด้วยการปรับระบบการศึกษาให้ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาหลักในการเรียนการสอน แม้คนจีนซึ่งเป็นคนส่วนใหญ่จะคัดค้านและต่อต้าน แต่ลีกวนยิวก็มุ่งมั่นและเด็ดขาดมากพอที่จะเปลี่ยนแปลงได้ นอกจากนั้นเขายังเน้นให้ระบบการศึกษาของสิงคโปร์สร้างคนให้เก่งทั้งในและนอกห้องเรียน สร้างให้คนมีมาตรฐานด้านจริยธรรมสูง เมื่อทุกอย่างชัดเจน ทุกคนรู้หน้าที่ของตัวเอง การปฏิบัติก็สำเร็จ สิงคโปร์จึงยกระดับจากประเทศยากจนไปเป็นประเทศพัฒนาแล้วก่อนหน้าทุกประเทศใน
ผมขอตั้งคำถามตรงๆ กับสภาพัฒน์หน่อยเถอะว่า การที่ประเทศไทยพัฒนาช้ามากๆ ช้าจนน่าตกใจนั้น สภาพัฒน์คิดว่าเป็นเพราะ (ก) ท่านเขียนยุทธศาสตร์ชาติไม่เป็น? (ข) ท่านคิดว่ายุทธศาสตร์ต้องเขียนกว้างๆ แบบนี้ถูกแล้ว พวกกระทรวงทบวงกรมที่เอาไปปฏิบัติต่างหากที่ไร้ความสามารถ หรือ (ค) ทั้งหมดนี้โทษเศรษฐกิจโลกได้เลย ไทยเราทำถูกทุกอย่างอยู่แล้ว







